ΑΠΟΨΕΙΣ

ΑΝΤΙΛΟΓΟΙ

Πριν από δύο δεκαετίες ήταν «μόδα» ανάμεσα στους φοιτητές που το έπαιρναν για να «ανέβουν» στις εξετάσεις – το φάρμακο αγοραζόταν χωρίς συνταγή. Σήμερα ύστερα από μια περίοδο απόσυρσης, έχει την κόκκινη γραμμή (δίνεται μόνο με συνταγή) και διατίθεται εκτός λίστας. Ανάμεσα στις ενδείξεις αναφέρει ότι καταπολεμά το σύνδρομο υπερκινητικότητας σε παιδιά. Οχι, εδώ δεν είναι μόδα, ή τουλάχιστον όχι ακόμη. Ομως αυτό το παιδικό ψυχοφάρμακο κάνει θραύση σε ΗΠΑ και Καναδά (το 95% της κατανάλωσής του γίνεται σ’ αυτές τις χώρες) και από κάποιους ειδικούς θεωρείται ως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα, αφού καταναλώνεται από 5 εκατομμύρια νήπια με σύνδρομο ADD (Attention Deficit Disorder) – διαταραχή που έχει σχέση με την αδυναμία συγκέντρωσης.

Πριν από λίγες ημέρες έγινε -υπερατλαντικά- μεγάλος θόρυβος για το θέμα. Δύο αμερικανικά κανάλια και μια καναδέζικη εφημερίδα (σε πέντε συνέχειες) ασχολήθηκαν με την καλπάζουσα κατανάλωση του φαρμάκου και ό,τι αυτή συνεπάγεται. Ομως δεν τα είπαν όλα.

Για παράδειγμα, δεν ανέφεραν τα συμπεράσματα αμερικανικής έρευνας για την απόλυτη σύνδεση τρόπου ανατροφής και του εν λόγω συνδρόμου. Οσες περισσότερες ώρες, λέει η έρευνα, το παιδί νταντεύεται, τόσο πιο δύσκολα ελέγχεται. Τα παιδιά με ντάντεμα πάνω από 30 ώρες την εβδομάδα έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν εκείνη την «εκρηκτική» συμπεριφορά για την οποία δίνεται το φάρμακο: μιλάνε ασταμάτητα, κάνουν συνέχεια φασαρία, ζητούν διαρκώς την προσοχή.

Δεν ανέφεραν τα συμπεράσματα του Εθνικού Εργαστηρίου του Μπρούκχεβεν, ότι «μια δόση σκευάσματος που λαμβάνεται από το στόμα ισοδυναμεί με μια δόση κοκαΐνης που λαμβάνεται από τη μύτη. Η κοκαΐνη έχει παρόμοια φαρμακολογική δράση με την ουσία Methylphenidate την οποία περιέχει το ψυχότροπο φάρμακο που χορηγείται, με μεγάλη ευκολία, στα παιδιά, στις ΗΠΑ». Το ίδιο εργαστήριο επιμένει ότι παρατεταμένη χρήση του φαρμάκου μπορεί να επιφέρει τις αλλοιώσεις που προκαλεί η κοκαΐνη στον εγκέφαλο.

Τα ρεπορτάζ δεν ανέφεραν ακόμη ότι πολλοί έφηβοι στις ΗΠΑ το παίρνουν για να «φτιαχτούν» (με σύριγγα, το καταπίνουν ή το κονιορτοποιούν και το σνιφάρουν). Παλαιότερη έρευνα είχε δείξει ότι η κατανάλωσή του στα Γυμνάσια αυξήθηκε από 3% το 1992 σε 16% το 1995, και ότι οι εισαγωγές σε νοσοκομεία για υπερβολική δόση σκευάσματος, παιδιών ηλικίας από 10 έως 14 ετών αυξήθηκαν από 25 το 1991 σε 1.726 το 1998.

Αν, όμως, κάτι αποκάλυψαν τα ρεπορτάζ είναι η δυσπιστία των γονέων απέναντι στο φάρμακο, όσον αφορά τις θεραπευτικές του ιδιότητες, αφού εμπειρία και έρευνες έδειξαν ότι τα ευεργετικά αποτελέσματα παύουν με τη διακοπή χορήγησης του φαρμάκου. Αλλά αυτή δεν φτάνει για να μην συνταγογραφείται το παλαιό και γνωστό φάρμακο. Οσο για τους εφήβους, μόνο για τις… θεραπευτικές του ιδιότητες δεν νοιάζονται.