ΑΠΟΨΕΙΣ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ

«Δεν περνάς – Περνάς»…

Πρέπει να ομολογήσουμε ότι μερικές φορές είναι «υπέροχοι» οι άνδρες της Τροχαίας. Ειδικώς όταν για λόγους κατ’ αρχήν άγνωστους, κάποτε ακατανόητους, αλλά και ενίοτε για την εξυπηρέτηση VIP προσώπων, αποφασίζουν να «διευκολύνουν» τους οδηγούς αυτοκινήτων μιας συγκεκριμένης λεωφόρου της πρωτευούσης, επιδεικνύοντας -σχεδόν προκλητική- αδιαφορία για την «τύχη» και την κατάσταση του νευρικού συστήματος όλων των υπολοίπων, οι οποίοι είχαν την κακή… έμπνευση να βρεθούν σε δρόμους καθέτους προς την «ελεγχόμενη» από τους τροχονόμους λεωφόρο. Η ώρα περνάει, το «πράσινο» διαδέχεται το «κόκκινο» και τούμπαλιν, στους φωτεινούς σηματοδότες, μα τα αυτοκίνητα (των άτυχων – εγκλωβισμένων) παραμένουν στάσιμα. Ή, μάλλον, φυσική αντίδραση ορισμένων από αυτούς, να πατήσουν την κόρνα των αυτοκινήτων τους ώστε να «ευαισθητοποιηθεί» ο τροχονόμος, ο οποίος για ώρα πολλή τους έχει γυρισμένη την πλάτη, συνήθως αποτυγχάνει οικτρά: στην καλύτερη περίπτωση, η «πλάτη» παραμένει… γυρισμένη και στην χειρότερη, ο τροχονόμος με τα χέρια ή με τα χείλη τους στέλνουν μήνυμα: «Εγώ αποφασίζω το πότε και εάν θα φύγετε»…

* * *

Παράδειγμα πρώτο, χθες το μεσημέρι, στη λεωφόρο Μεσογείων: στη διασταύρωση, κοντά στην είσοδο του Γενικού Κρατικού. Ωρα, περίπου 15.00. Οι επί της Μεσογείων κινούμενοι, στα δύο ρεύματα, δέχονταν διαρκώς την προτροπή των… τριών ανδρών της Τροχαίας να μην σταματούν. Οι ευρισκόμενοι στις άλλες οδούς, θα μπορούσαν ίσως και να έκαναν τις αγορές τους σε σούπερ μάρκετ (εάν υπήρχε τέτοιο, κοντά).

* * *

Παράδειγμα δεύτερο, το μεσημέρι της προπερασμένης Τετάρτης: στη διασταύρωση Ρηγίλλης και Βασιλίσσης Σοφίας. Οι επί της λεωφόρου κινούμενοι, στα δύο ρεύματα, δέχονταν διαρκώς την προτροπή των ανδρών της Τροχαίας να μην σταματούν. Οι ευρισκόμενοι στις καθέτους προς την Βασ. Σοφίας ήταν ακινητοποιημένοι. Σκοπός εκείνης της ταλαιπωρίας, ήταν η χωρίς καθυστέρηση μετακίνηση του πρωθυπουργού από την Βουλή -όπου συνεδρίαζε το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Αμυνας- προς την οικία του, στο Κολωνάκι, ώστε στη συνέχεια να μεταβεί στο El. Venizelos, αφού επρόκειτο να ταξιδεύσει με προορισμό την Μάλτα. Δεκτόν… Να διευκολυνθεί ο πρωθυπουργός. Ομως, όταν η αποστολή εξετελέσθη, δεν θα έπρεπε να επιδειχθεί μέριμνα από τους άνδρες της Τροχαίας, ώστε να διευκολυνθούν με τη σειρά τους και οι εγκλωβισμένοι ή, τουλάχιστον, να αποφευχθεί το άνευ ελέγχου μποτιλιάρισμα που δημιουργήθηκε στη συνέχεια;

* * *

Πράγματα «μικρά και καθημερινά», αλλά τεράστιας σημασίας γι’ αυτό που συνηθίζουμε να λέμε «ποιότητα ζωής». Είναι, τελικώς, θέμα έλλειψης πραγματικού ενδιαφέροντος για τον απλό πολίτη, τον Ανθρωπο. Θέμα έλλειψης ευαισθησίας και συνείδησης, τελικώς, ότι μεταξύ των εγκλωβισμένων -εξαιτίας του κακού σχεδιασμού και του επίσης κακού προγραμματισμού και εκτέλεσης των όποιων σχεδίων- μπορεί να βρεθούν και οι ίδιοι ή συγγενείς ή φίλοι τους…

* * *

Οχι, βεβαίως, πως δεν υπάρχουν και εξαιρετικές περιπτώσεις τροχονόμων, οι οποίοι (ή «οι οποίες», αφού στην Τροχαία υπηρετούν και γυναίκες) παρέχουν ακόμη και υπό τις πλέον αντίξοες συνθήκες σημαντικές διευκολύνσεις και πληροφορίες στους οδηγούς. Στην πόλη, όμως, που ζούμε, τέτοιες περιπτώσεις μοιάζουν μάλλον σαν εξαιρέσεις…

Ελπίδα!

Το πρόβλημα των ναρκωτικών, ως γνωστόν βρίσκεται τις τελευταίες ημέρες στο επίκεντρο δημόσιων συζητήσεων και πρωτοβουλιών στην κεντρική πολιτική σκηνή. Προχθές το βράδυ, το θέμα βρέθηκε στο επίκεντρο ειδικής εκδήλωσης, την οποία διοργάνωσε η «Πειραιώς Πολιτεία» (ιδρυτικό μέλος της οποίας είναι ο εκ των πρωθυπουργικών συμβούλων κ. Γ. Πανταγιάς). Οι απόψεις οι οποίες ακούστηκαν κατά τη διάρκειά της ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες. Εάν, ωστόσο, κάτι εντυπωσίασε από την εκδήλωση αυτή ήταν η συμμετοχή του κόσμου: το Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά, όπου πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση ήταν γεμάτο. Ακροατήριο όλων των ηλικιών, αλλά και πολλά νέα παιδιά. Το μήνυμα, συνεπώς, είναι πραγματικά ελπιδοφόρο. Διότι το πρόβλημα των ναρκωτικών, βεβαίως, είναι πολύ μεγάλο και πολύπλοκο, για να επιλυθεί από μια τέτοια εκδήλωση. Ομως, το ότι η συζήτηση ανοίγει και ότι σε αυτήν συμμετέχουν άνθρωποι όλων των ηλικιών, μόνο ελπίδα μπορεί να μας γεμίσει.

* * *

Με την ευκαιρία, πάντως, αξίζει -νομίζουμε- να καταγράψουμε και ένα ακόμη μήνυμα: εκείνο του υπουργού Εξωτερικών κ. Γ. Παπανδρέου με αφορμή τη συγκεκριμένη εκδήλωση: «Είναι φανερό», τονίζει ο κ. Παπανδρέου, «ότι οι αντιλήψεις και οι προσανατολισμοί του παρελθόντος δεν αρκούν σήμερα για να αντιμετωπίσουν τη σύγχρονη πραγματικότητα της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών. Χρειάζεται τόλμη και αναπροσανατολισμός, τόσο των θεσμικών μέσων, όσο και των κοινωνικών αντιλήψεων. Το πρόβλημα των ναρκωτικών πρέπει να το αντιμετωπίσουμε ως χώρα, ως κοινωνία και ως πολίτες χωρίς φόβο, χωρίς ταμπού και χωρίς αναστολές»!

* * *

Ομως, ένα ακόμη ελπιδοφόρο μήνυμα ήρθε και χθες, τούτη τη φορά από συνέντευξη Τύπου του προέδρου του Συνασπισμού κ. Ν. Κωνσταντόπουλου, ειδικά για το μεγάλο πρόβλημα των ναρκωτικών. Και μόνο το γεγονός ότι πρόεδρος ενός κόμματος της Βουλής δίνει συνέντευξη ειδικά για αυτό το ζήτημα, είναι σημαντικό. Ας κρατήσουμε, όμως και την έκκλησή του: «Το πρόβλημα καλπάζει. Οι υπάρχουσες δομές και τα υπάρχοντα πλαίσια της Πολιτείας, ξεπερνιούνται. Υπάρχουν αντιφάσεις και ανακολουθίες οι οποίες τροφοδοτούν τη διακίνηση και την εμπορία και δεν περιορίζουν την έξαρση του προβλήματος. Ζητάμε», κατέληξε ο πρόεδρος του ΣΥΝ, «να γίνει διάλογος με όρους επιστημονικούς, με όρους κοινωνικής ευθύνης». Επιστήμονες υπάρχουν. Κοινωνική ευθύνη και ευαισθησία, υπάρχει;

Μία ακόμη συνεδρίαση…

Πρώτη ημέρα της διήμερης συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής σήμερα σε αθηναϊκό ξενοδοχείο και εάν κάτι θα περιμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε, είναι:

ΠΡΩΤΟΝ, εάν κάνουν την εμφάνισή τους και πάλι, με την ευκαιρία της παρουσίας του πρωθυπουργού οι… συνήθεις διαμαρτυρόμενοι για την κυβερνητική πολιτική (πήγαν στη Χίο, πήγαν και στη Χαριλάου Τρικούπη τις προάλλες, έ, δεν θα πάνε και σήμερα;).

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, εάν ο κ. K. Σημίτης, «αιφνιδιάσει» με την ομιλία του (το ποιους και πόσο, αυτό είναι άλλο θέμα…) ως προς το ύφος, το περιεχόμενό της – ή και ως προς τα δύο.

ΤΡΙΤΟΝ, εάν οι εσωκομματικοί αντίπαλοι των εκσυγχρονιστών φανούν συνεπείς με τα όσα κατά καιρούς υποστηρίζουν, υιοθετώντας στάση η οποία είναι ευθέως ανάλογη των ενστάσεών τους απέναντι στην κυβερνητική πολιτική.

Ακόμα κι οι εκλογικές του νίκες, σε αυτούς τους ψηφοφόρους των ανώτερων τάξεων αποδίδονται…