ΑΠΟΨΕΙΣ

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ

Δραματική οξύτητα προσλαμβάνει η οικονομική κρίση των νοσοκομείων, τα οποία, πλέον, προσφεύγουν σε τριτοκοσμικές μεθόδους αλληλοδανεισμού αναλώσιμου υγειονομικού υλικού προκειμένου να καλύψουν θεμελιώδεις ανάγκες λειτουργίας τους, ενώ έχουν ήδη καταστεί αδύνατες οι εγχειρήσεις που απαιτούν ορθοπεδικά εμφυτεύματα, λόγω εξαντλήσεως των νοσοκομειακών αποθεμάτων και αρνήσεως των αγανακτισμένων προμηθευτών να τα χορηγήσουν εκ νέου επί πιστώσει.

Γενεσιουργός αιτία του προβλήματος είναι η απροθυμία της κυβερνήσεως να καταβάλει τα τεράστια ποσά που οφείλει προς τα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία έτσι αδυνατούν να πληρώσουν τα νοσήλεια στα νοσοκομεία, τα οποία, με τη σειρά τους, δεν είναι σε θέση να εξοφλήσουν τα χρέη τους προς τους προμηθευτές υγειονομικού υλικού και φαρμάκων, οι οποίοι αποφάσισαν να παύσουν πλέον να τα δίνουν χωρίς ποτέ να εισπράττουν τα χρεωστούμενα. Στο αστρονομικό ύψος των 355 δισεκατομμυρίων δραχμών ανήλθαν τα χρέη αυτά στα τέλη Απριλίου, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε προχθές στη Βουλή ο ίδιος ο υπουργός Υγείας κ. Αλ. Παπαδόπουλος.

Η άρνηση της κυβερνήσεως να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο την υγεία των πολιτών και υποβαθμίζοντας απελπιστικά την παρεχόμενη προς αυτούς περίθαλψη, οφείλεται τόσο σε οικονομική αδυναμία όσο και σε πολιτική απροθυμία: Τα δολίως εμφανιζόμενα ως δήθεν «χρέη των νοσοκομείων» αποτελούν κατ’ ουσίαν χρέη της κυβερνήσεως. Πρόκειται περί κλασικής περιπτώσεως συγκεκαλυμμένου δημοσιονομικού ελλείμματος, η απόκρυψη του οποίου εντάσσεται στα απερίγραπτα τεχνάσματα «δημιουργικής λογιστικής» που χρησιμοποίησε η κυβέρνηση τόσο για την τυπική εκπλήρωση των κριτηρίων της ΟΝΕ, όσο και για την εμφάνιση του φετινού πλεονασματικού προϋπολογισμού της.

Η εσπευσμένη προσπάθεια «τιτλοποιήσεως» του μεγαλύτερου μέρους αυτού του χρέους διά της εκδόσεως ομολόγων του Δημοσίου, ύψους 270 δισεκατομμυρίων δραχμών, ώστε να εξοφλήσει τα χρέη ομάδα τραπεζών, η οποία θα εξοφληθεί από την τότε κυβέρνηση μετά την παρέλευση πενταετίας, οπότε και θα εμφανισθεί ως διά μαγείας το χρέος στα δημόσια οικονομικά, αποδεικνύει ότι η απόκρυψη της πραγματικής καταστάσεως της οικονομίας αποτελεί το κύριο μέλημα της κυβερνήσεως Σημίτη.

Αποτελεί επικίνδυνη πολιτική η πάση θυσία διατήρηση επίπλαστης εικόνας για την οικονομία της χώρας, ιδίως όταν αυτό συντελείται με πολλαπλασιαζόμενο κόστος μέσω νέων δανεισμών, πέραν της ήδη απροκάλυπτης προεξοφλήσεως μελλοντικών πόρων, προκειμένου να κομπάζουν ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας περί πλασματικών οικονομικών δεικτών.

Εν πάση περιπτώσει, έφθασε η ώρα να δοθεί ένα τέλος σε αυτή την ιστορία. Και αν ακόμη θεωρηθεί ότι ήταν αναγκαίο το «ρετουσάρισμα» των οικονομικών στοιχείων κατά την περίοδο επιτεύξεως των δεικτών του Μάαστριχτ, αφού ανάλογες μεθόδους χρησιμοποίησαν όλοι οι εταίροι μας, τώρα πλέον είναι εθνικά επιζήμια η αυτοπαγίδευση σε έναν κόσμο οικονομικής «εικονικής πραγματικότητος», όπως αποδεικνύει η τραγική κρίση των νοσοκομείων.

Ομως, οι σκύλοι αποτελούσαν πάντα την προτίμηση των ανθρώπων εξαιτίας της ικανότητάς τους να διακρίνουν τις διαφορετικές μυρωδιές και επειδή, χάρη στη μακροχρόνια σχέση τους με τον άνθρωπο, είναι ως είδος πολύ πιο κοινωνικό και εύκολο να εκπαιδευτεί.