ΑΠΟΨΕΙΣ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ

Από τη «θεωρία»… Η Ελλάς, ως γνωστόν, είναι μέλος της Οικονομικής και Νομισματικής Ενώσεως της Ευρώπης. Αποτελεί τμήμα του λεγομένου «σκληρού πυρήνα» της. Η Ελλάς κατόπιν τούτου, καθώς και ορισμένων άλλων παραμέτρων, έχει εσχάτως ισχυροποιηθεί. Η φωνή της, κατά τις πλέον επίσημες διαβεβαιώσεις των αρχόντων της χώρας μας, δεν συνιστά «ψίθυρον», αλλά τυγχάνει της ιδιαιτέρας προσοχής εις τα διεθνή fora. Συμμετέχουμε στα ευρωπαϊκά κέντρα λήψεως σημαντικών αποφάσεων, συνδιαμορφώνοντας επιλογές οι οποίες αφορούν και το δικό μας μέλλον. Με άλλα λόγια, διαθέτουμε επιτέλους κύρος και ισχύ, για την αποτελεσματική προστασία και των εθνικών μας συμφερόντων. Συμφερόντων τα οποία είναι, βεβαίως, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Χωρίς αμφιβολία, όλα αυτά συνιστούν θεωρητικώς τουλάχιστον την καλυτέρα βάση επί της οποίας καθίσταται δυνατόν να εκδηλωθούν ελληνικοί χειρισμοί επί μιας σειράς θεμάτων τα οποία εκκρεμούν ή θα ανακύψουν στο μέλλον: τόσο σε βαλκανικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Θεωρητικώς… Διότι πρακτικώς, άλλα βλέπουμε να συμβαίνουν!

* * *

Ουδείς μπορεί, βεβαίως, να ισχυριστεί -και να έχει την απαίτηση να γίνει πιστευτός- ότι ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και διεθνών σχέσεων αντιμετωπίζονται με δογματικό και απόλυτο τρόπο. Οτι δεν χρειάζεται διαρκής προσπάθεια, αν μη τι άλλο, για την επιβεβαίωση -και δι’ αυτού του τρόπου, την παγίωση- των όποιων εθνικών ή υπερεθνικών κατακτήσεων. Από του σημείου αυτού, ωστόσο, μέχρι του να λαμβάνονται αποφάσεις και «την επομένη» να αποτελούν χαρτί με προορισμό τον κάλαθο των αχρήστων, υπάρχει μεγάλη απόσταση.

…στην πράξη!

Με αφορμή τις συζητήσεις οι οποίες διεξάγονται στο προσκήνιο και το παρασκήνιο για τον λεγόμενο Ευρωστρατό, ο υπουργός των Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου τόνισε χθες στη Βουλή: Η Ελλάδα, ακόμη κι αν είναι μόνη της, θα θέσει βέτο σε οποιαδήποτε απόπειρα αναθεωρήσεως της αποφάσεως της Νίκαιας και όσα αποφασίσθηκαν για τη σταθερή βάση των σχέσεων των μελών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με τους εταίρους μας στο ΝΑΤΟ, που δεν είναι μέλη της Ε.Ε., αναφορικώς με την ανάπτυξη της ευρωάμυνας. Και διά τι αυτή η δήλωση; Διότι, άλλες χώρες της ΟΝΕ, ισχυρές φωνές της Ευρώπης επίσης, επιδιώκουν και στη συγκεκριμένη περίπτωση, «ασελγώντας» ακόμη και επί δικών τους αποφάσεων, να φέρουν «από την πίσω πόρτα» την Τουρκία στα ενδότερα του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Την Τουρκία, η οποία μονίμως εξαπολύει απειλές εναντίον της ισχυρής Ελλάδος (μέλους της Ε.Ε., της ΟΝΕ, του ΟΗΕ). Την Τουρκία, η οποία διαθέτει στρατεύματα κατοχής στην Κύπρο, επιδεικνύοντας προκλητική αδιαφορία για τα ανθρώπινα δικαιώματα, το Διεθνές Δίκαιο και τις αποφάσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και της Ε.Ε. Την Τουρκία των «λευκών κελιών» και της γνωστής εσωτερικής πολιτικής-κοινωνικής καταστάσεως…

* * *

Αναγνωρίζουμε ότι δεν είναι εύκολο να αντιμετωπίσει κανείς το ευρωτουρκικό παρασκήνιο και την ισχύ των αμερικανοτουρκικών διαύλων επικοινωνίας και «συνεννοήσεως». Ωστόσο, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση, κάθε άλλο παρά συνάδει με τις (εν Αθήναις) επισήμους δηλώσεις περί της ελληνικής ισχύος. Δηλώσεις οι οποίες καταδεικνύουν ή ότι (επιθυμούμε να) ζούμε σε έναν άλλο, σ’ έναν «δικό μας κόσμο», μακριά από την πραγματικότητα… Ή ότι η οδός την οποία ακολουθούμε «για την ισχυροποίησή μας» δεν είναι και η αποτελεσματικότερη. Αρα και ο ορθότερη…

* * *

ΑΠΟΡΙΑ προς Ευρωπαίους, «εν ισχύι», εταίρους: Δεν θα ήτο σωστότερον να συμπεριληφθεί στις προτάσεις σας για τη συμμετοχή της Τουρκίας στην ευρωάμυνα, εισήγησις διά την εγκατάστασιν του στρατηγείου του ευρωπαϊκού στρατού στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου;

Νέα αφίσα…

Πέρασαν κάμποσοι μήνες -μπορεί να είναι και δύο χρόνια- από τότε που η λεγόμενη «εσωκομματική αντιπολίτευση» και κατ’ άλλους, το… «αυθεντικό ΠΑΣΟΚ», τύπωσε αφίσα με τη μορφή του Ανδρέα Παπανδρέου και με σύνθημα: «Για την Ελλάδα – Δεν ξεχνώ»… Σήμερα, οι ίδιοι άνθρωποι «γεμίζουν» την Αθήνα (υποθέτουμε και άλλες πόλεις της Ελλάδας) με νέα αφίσα στην οποία εμφανίζεται και πάλι η μορφή του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, η υπογραφή του και το σύνθημα: «Το ΠΑΣΟΚ ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον λαό και την πατρίδα»!..

Δεν είναι, σίγουρο, εάν έχουμε να κάνουμε με μια πράξη (η έκδοση της εν λόγω νέας αφίσας) η οποία αποσκοπεί περισσότερο στο να προκαλέσει τον κ. K. Σημίτη και τους ανθρώπους οι οποίοι πλαισιώνουν τον σημερινό αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, ή απλώς εκφράζει τη ρομαντική προσήλωσή τους στο ισχυρότερο σύμβολο του κυβερνώντος κόμματος: στο πρόσωπο «του Ανδρέα». Ούτως ή άλλως, πάντως, όσοι μνημονεύουν ακόμη το όνομά του και υποστηρίζουν πως «εάν ήταν εκείνος, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά σήμερα στην Ελλάδα και στο ΠΑΣΟΚ», έναν δρόμο έχουν. Και αυτός, ασφαλώς, δεν είναι η έκδοση αφισών: είναι να αναλάβουν πρωτοβουλίες εντός του ΠΑΣΟΚ, με περιεχόμενο και τόλμη, που να «θυμίζουν» στην πράξη ότι το έργο του ιδρυτή (μπορεί να) έχει συνεχιστές. Εκεί, λοιπόν, να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους. Και όχι στην αφισοκόλληση – η οποία, φυσικά, έχει τη σημασία της. Αλλά μόνον αυτή εμπεριέχει σαφή τον κίνδυνο να μετατρέψει το όποιο μήνυμα φέρει, σε είδος για το μουσείο της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής ιστορίας.

Αδιέξοδο;

Λοιπόν… Η συνάντηση του υπουργού Εργασίας με την ΓΣΕΒΕ για το Ασφαλιστικό ματαιώθηκε. Οι σχέσεις της κυβερνήσεως με την ΓΣΕΕ παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες, ενώ όσο περνά ο καιρός, πληθαίνουν οι ενδείξεις πως το μέλλον αυτών των σχέσεων, ειδικώς επί του Ασφαλιστικού, κάθε άλλο παρά καλό θα είναι… Την ίδια στιγμή, κυβέρνηση και δημόσιοι υπάλληλοι οδηγούνται σε ρήξη με αφορμή το νέο μισθολόγιο, ενώ το μέτωπο και στον χώρο της Παιδείας παραμένει ανοιχτό και σχεδόν εκρηκτικό. Ταυτοχρόνως, οι εσωτερικές στο ΠΑΣΟΚ ισορροπίες ως προς το περιεχόμενο και τον προσανατολισμό της ακολουθούμενης κυβερνητικής πολιτικής αποδεικνύονται εξαιρετικά λεπτές και εύθραυστες. Το κλίμα είναι εξαιρετικά άσχημο. Και το ερώτημα «πόσο δυνατή αισθάνεται η κυβέρνηση για να προωθήσει τις αναγκαίες -όπως η ίδια τις χαρακτηρίζει- μεταρρυθμίσεις;» παραμένει ισχυρό.

* * *

Είναι φανερό ότι από μόνες τους οι εξελίξεις αυτές αποτελούν σοβαρό και δυσεπίλυτο πρόβλημα για την κυβέρνηση και προσωπικώς για τον κ. Σημίτη. Μπορεί εύκολα ο καθένας να διαπιστώσει το πόσο μπορεί να χειροτερεύσει η κατάσταση εάν προκύψουν και κάποια απρόβλεπτα σήμερα έκτακτα γεγονότα, τα οποία θα έρθουν να επιδεινώσουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση και να σκιάσουν περαιτέρω την ήδη κακή εικόνα της κυβερνήσεως στα μάτια των πολιτών.

* * *

Λέγεται ότι μία από τις λύσεις τις οποίες εξετάζει ο πρωθυπουργός είναι ένας κυβερνητικός ανασχηματισμός, ώστε να απομακρυνθούν οι υπουργοί-κόκκινο πανί και να αρχίσει ένας (νέος) πολιτικοκοινωνικός διάλογος από «μηδενική» βάση. Αλλοι υποστηρίζουν ότι μόνη λύση είναι η αλλαγή στον χαρακτήρα της κυβερνητικής πολιτικής του κ. Σημίτη. Το… κακό είναι ότι ούτε η πρώτη ούτε και η δεύτερη λύση «αρμόζει» στο προφίλ και στην ιδιοσυγκρασία του σημερινού πρωθυπουργού… Αρα