ΑΠΟΨΕΙΣ

ΑΝΤΙΛΟΓΟΙ

Η απεγνωσμένη προσπάθεια του πρωθυπουργού, αφ’ ενός να συσπειρώσει το κόμμα του κι αφ’ ετέρου να διασώσει ό,τι μπορεί περισσότερο από τη χαραγμένη κυβερνητική πολιτική, τον έχει οδηγήσει σε μια πολιτική σχοινοβασία με αβέβαιη κατάληξη. Οι τελευταίες δημόσιες παρεμβάσεις του απεικονίζουν με ανάγλυφο τρόπο αυτό που φαίνεται ότι θα αποτελέσει τη γραμμή πλεύσης του, τουλάχιστον μέχρι το συνέδριο.

Η ρητορική του Κώστα Σημίτη καταβάλλει φιλότιμη προσπάθεια να πείσει και τα στελέχη του και κυρίως τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ για την εντόνως αμφισβητούμενη κοινωνική ευαισθησία της κυβέρνησής του. Είναι αξιοσημείωτο ότι για πρώτη φορά ο δημόσιος λόγος του έχει τη χροιά μιας απολογίας, αλλά ταυτοχρόνως είναι εμφανής η προσπάθειά του να εξασφαλίσει την έγκριση του κομματικού ακροατηρίου του για την ανάγκη προώθησης ορισμένων εκσυγχρονιστικών τομών.

Στο πλαίσιο αυτό, ο πρωθυπουργός επανέφερε στην επικαιρότητα με πιο κομψό τρόπο το μανιχαϊστικό δίπολο, που ταυτίζει το κυβερνών κόμμα με το θετικό σενάριο για το μέλλον της Ελλάδος στην επικράτεια του ευρώ και τη Ν.Δ. με το αρνητικό. Ο σχηματικός και διλημματικός τρόπος, με τον οποίο θέτει το πολιτικό πρόβλημα της χώρας, τον εξυπηρετεί προπαγανδιστικά, αλλά έχει περιορισμένη εμβέλεια. Η νέα τακτική του έχει ήδη φέρει κάποια αποτελέσματα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Οι τόνοι της αμφισβήτησης έχουν πέσει αισθητά, αν και το εσωκομματικό χάσμα παραμένει ανοικτό.

Η στροφή προς την πολιτική των διαχωριστικών γραμμών δεν ηχεί πειστικά στην παραδοσιακή κοινωνική βάση του ΠΑΣΟΚ, η οποία ανέμενε έργα και δείχνει επί της ουσίας απογοητευμένη. Την ίδια στιγμή, προκαλεί παρενέργειες και στην αγορά και στους κεντροδεξιούς ψηφοφόρους, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια προσέγγισαν το κυβερνών κόμμα, επενδύοντας στο εκσυγχρονιστικό όραμα και την προσωπική αξιοπιστία του Κώστα Σημίτη. Ακριβώς γι’ αυτό, η τακτική της περιχαράκωσης είναι πολύ πιθανόν να μετατραπεί σε μπούμερανγκ, με την έννοια ότι θα προκαλέσει μεγαλύτερο πολιτικό κόστος απ’ όσο όφελος.

Ο πρωθυπουργός προσπάθησε να δημιουργήσει την εντύπωση ότι θα πάρει πάνω του το παιχνίδι, αλλά είναι κοινό μυστικό ότι σε μεγάλο βαθμό έχει εγκλωβισθεί στις ασταθείς ισορροπίες, που προέκυψαν μετά την ήττα στο Ασφαλιστικό. Η δήλωσή του ότι θα ηγηθεί του ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές κι ότι μετά απ’ αυτές θα δρομολογήσει ο ίδιος τη διαδικασία της διαδοχής του έχει στόχο να καταλαγιάσει τις σχετικές ζυμώσεις εν όψει του συνεδρίου και να τις μεταθέσει χρονικά. Ουσιαστικά είναι μία προσπάθεια να απεγκλωβισθεί και να ανακτήσει τον έλεγχο της κατάστασης. Μόνο που δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα τα καταφέρει.