ΑΠΟΨΕΙΣ

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ

Η Αθήνα ευνοεί την αποστολή διεθνούς ειρηνευτικής δυνάμεως στην ΠΓΔΜ και έχει καταστήσει σαφές ότι θα συμμετάσχει, γιατί πρώτη προτεραιότητά της αυτήν τη στιγμή είναι η σταθεροποίηση της καταστάσεως και η αποτροπή γενικεύσεως των εθνοτικών συγκρούσεων. Εχει επίγνωση ότι εάν χαθεί ο έλεγχος, αφ’ ενός θα τεθούν σε κίνδυνο οι σημαντικές ελληνικές επενδύσεις στη γειτονική χώρα και αφ’ ετέρου θα προκληθεί κύμα προσφύγων προς την Ελλάδα. Με άλλα λόγια, θα είναι η μόνη χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και του ΝΑΤΟ που θα υποστεί τις επιπτώσεις.

Η Ατλαντική Συμμαχία, όμως, λόγω και της αμερικανικής απροθυμίας, συζητεί προς το παρόν την αποστολή μόνο ενός μικρού αριθμού στρατιωτικών με σκοπό την επιτήρηση της ειρήνης και όχι την επιβολή της. Είναι προφανές ότι αυτή η κίνηση έχει νόημα μόνο εάν από τις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις των τεσσάρων πολιτικών αρχηγών προκύψει συμφωνία, η οποία, μάλιστα, να γίνει αποδεκτή από τον UCK. Στην αντίθετη περίπτωση, οι συγκρούσεις θα ξαναρχίσουν, με ορατό διά γυμνού οφθαλμού πλέον το ενδεχόμενο να εκφυλισθούν σε γενικευμένο και άναρχο εθνοτικό πόλεμο. Τότε, η στρατιωτική παρέμβαση της Δύσεως θα καταστεί μονόδρομος, αλλά η καθυστέρηση θα έχει υψηλό κόστος όχι μόνο πολιτικά, αλλά και στο επίπεδο των ανθρώπινων απωλειών.

Τα πάντα, λοιπόν, θα κριθούν από το αποτέλεσμα των εν εξελίξει διαπραγματεύσεων, που διεξάγουν οι ηγέτες των τεσσάρων κομμάτων του κυβερνητικού συνασπισμού υπό την προεδρία του κ. Τραϊκόφσκι. Παρά το γεγονός ότι ο UCK απουσιάζει από την τράπεζα των συνομιλιών, η σκιά του είναι καθοριστική, αφού οι ηγέτες των δύο αλβανικών κομμάτων, Αρμπέν Τζαφέρι και Ιμέρ Ιμέρι, είναι υποχρεωμένοι να κινηθούν στο πλαίσιο που οριοθέτησε με δήλωσή του ο πολιτικός εκπρόσωπος των ανταρτών Αλί Αχμέτι.

Το χάσμα μεταξύ των δύο εθνοτήτων είναι μεγαλύτερο απ’ όσο φαίνεται. Η σλαβομακεδονική πολιτική ηγεσία, υπό την πίεση των πραγμάτων, αλλά και της Δύσεως, έχει εγκαταλείψει τις αρχικές θέσεις της. Συμφωνεί με τη συνταγματική μεταρρύθμιση προς την κατεύθυνση της ισοτιμίας των δύο εθνοτήτων, αλλά όχι στην έκταση που ζητούν οι Αλβανοί. Είναι έτοιμη να παραχωρήσει μερική, αλλά όχι γενική αμνηστία και βεβαίως είναι αντίθετη με την ενσωμάτωση των ανταρτών στις ένοπλες δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας της ΠΓΔΜ.

Σε ό,τι, δε, αφορά τη στρατιωτική παρουσία του ΝΑΤΟ, ο πρόεδρος Τραϊκόφσκι επιθυμεί την αποστολή εμπειρογνωμόνων για να εποπτεύσουν τον αφοπλισμό των ανταρτών. Αντιθέτως, ο UCK επιδιώκει την εγκατάσταση ειρηνευτικής δυνάμεως, γιατί πρόθεσή του είναι να την υποχρεώσει να παρεμβληθεί μεταξύ των αντιμαχομένων πλευρών και κατ’ αυτόν τον τρόπο να καθιερωθούν διαχωριστικές γραμμές.

Αναπτύχθηκε ζωή;