ΑΠΟΨΕΙΣ

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ

Χθες το πρωί, κοντά στο σταθμό του Νέου Φαλήρου, διάβασα σε μια αφίσα του ΚΚΕ: «ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΣΥΝ, νεκροθάφτες του Ασφαλιστικού».

Και αναρωτήθηκα: Καλά, το ΠΑΣΟΚ ας πούμε ότι είναι νεκροθάφτης γιατί (υποτίθεται) είναι το κυβερνών κόμμα και από αυτό προήλθε η «ατυχής» πρόταση για την τροποποίηση του ισχύοντος ασφαλιστικού συστήματος. Και πάλι όμως δεν είναι έτσι, αφού η πλήρης και ψοφοδεής ανάκληση της ως άνω πρότασης ουσιαστικά κρίθηκε και αποφασίσθηκε μέσα στο ΠΑΣΟΚ, έπειτα από τη σφοδρή αντίδραση όλων των κομματικών και συνδικαλιστικών καπετανάτων. Εμπειρο περί αυτά το ΚΚΕ ασφαλώς προ καιρού έχει διακρίνει τις αντιθέσεις και τις ρωγμές του δήθεν κυβερνώντος κόμματος και λογικά θα έπρεπε να επενδύει σε αυτές.

Περισσότερο βέβαια θα έπρεπε να επενδύσει στη Ν.Δ., η οποία έσπευσε να αποκηρύξει μετά βδελυγμίας τις γνήσια φιλελεύθερες θέσεις της ιστοσελίδας της για το Ασφαλιστικό, ομνύοντας ότι… ποτέ δεν ήταν δικές της και χωρίς φυσικά να μας πει και να δεσμευτεί ποιες επιτέλους είναι οι δικές της (από την κεντροδεξιά και προς τιμήν του μόνο ο κ. Μάνος κατέθεσε προτάσεις για το Ασφαλιστικό). Η Ν.Δ. όμως σύσσωμη κατέβηκε στο πεζοδρόμιο με το σύνθημα «νόμος είναι το δίκαιο του εργάτη» και είδαμε τους βουλευτές και συνδικαλιστές της (παρά λίγο με υψωμένη γροθιά) μαζί με τους βουλευτές και συνδικαλιστές του ΚΚΕ στην πρώτη γραμμή των μεγάλων συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας. Αρα, και στην περίπτωση αυτή το ΚΚΕ θα έπρεπε να διαπιστώσει το κοινό μέτωπο «με βάση τα προβλήματα του λαού» και να χαιρετίσει την εξάλειψη των «διαχωριστικών γραμμών» με τη δεξιά, όπως έκανε και πριν από λίγα χρόνια. Γιατί λοιπόν νεκροθάφτης η Ν.Δ.;

Αλλά από πού και έως πού «νεκροθάφτης»ο φτωχός και άκακος ΣΥΝ! Εδώ και χρόνια ο δυστυχής δεν τολμά να απομακρυνθεί από τις θέσεις του ΚΚΕ, υιοθετεί και παλεύει για όλα τα συντεχνιακά (έστω «λαϊκά») αιτήματα και κρατάει ως κόρην οφθαλμού τον ομφάλιο λώρο που τον συνδέει με το ΚΚΕ. Παρ’ όλα αυτά κατανοούμε τους λόγους που ο ΣΥΝ οφείλει να είναι και «νεκροθάφτης του Ασφαλιστικού» παρ’ όλο που επί του θέματος αυτού τουλάχιστον είναι απολύτως ταυτισμένος με το ΚΚΕ. Οφείλει ακόμη να είναι «εχθρός της εργατικής τάξης και του λαού», προδότης του μαρξισμού-λενινισμού» και ό,τι άλλο μπορείτε να φαντασθείτε, αφού έχει τη φιλοδοξία να στήσει μια παράγκα και να στεγαστεί στο πατρογονικό οικόπεδο του ΚΚΕ.

* * *

Καταλαβαίνω και συμμερίζομαι το διπλό πρόβλημα του ΚΚΕ. Κύριος στόχος είναι να ρίξουμε τον «παγκοσμιοποιημένο» Σημίτη και να κάνουμε πρωθυπουργό τον «δεξιό» Κώστα Καραμανλή, γιατί τίποτα άλλο δεν μας προκύπτει. Αυτός ο στόχος είναι κοινός και συμπίπτουν τα ηρωικά καπετανάτα του ΠΑΣΟΚ, η Ν.Δ., ο ΣΥΝ και το ΚΚΕ. Θα μου πείτε, σιγά το στόχο! Ε, τι να κάνουμε, σ’ αυτόν μόνο συμπίπτουν, τα άλλα θα τα βρουν μετά! Από τη μία, λοιπόν, πλευρά έχουμε το κοινό κατά Σημίτη μέτωπο στο οποίο συστρατεύονται μικροσυνταξιούχοι του ΙΚΑ, μεγαλοσυνταξιούχοι των «ρετιρέ», μικρογιατροί του ΕΣΥ και μεγαλογιατροί του «φακελακίου», βιομήχανοι του ΣΕΒ και οδοκαθαριστές άνεργοι του ΟΑΕΔ και μόνιμοι άεργοι του Δημόσιου Τομέα, σταυροφόροι του Χριστόδουλου και νεορθόδοξοι μαρξιστές, νεοφασίστες εθνικιστές και τουρκοφάγοι πατριώτες, με δυο λόγια… πάς πικραμένος! Ποικιλόχρωμη σαλάτα, αλλά έτσι είναι τα… εθνικά μέτωπα με «βάση τα προβλήματα του λαού…».

Από την άλλη πλευρά όμως είναι απολύτως κατανοητό ότι το ΚΚΕ δεν μπορεί να εξομοιωθεί με όλους αυτούς. Εξ ού και το σύνθημα ότι όλοι οι άλλοι είναι «νεκροθάφτες» των λαϊκών συμφερόντων!