ΑΠΟΨΕΙΣ

ΑΝΕΜΟΔΕΙΚΤΗΣ

Πολύ… ενδιαφέρον και ιδιότυπο «μπρα-ντε-φερ» αυτό που παίζει η αξιωματική αντιπολίτευση με την κυβέρνηση! Εχει δυσκολίες να περάσει τα νομοσχέδια που φέρνει στη Βουλή ο εκάστοτε αρμόδιος υπουργός, λόγω αντιδράσεων και «παιγνιδιών» διαφόρων κυβερνητικών βουλευτών; – κανένα πρόβλημα: τα… υπερψηφίζει η αξιωματική αντιπολίτευση, αναλαμβάνοντας… κυβερνητικές ευθύνες, και έχει και την αβάντα να βγαίνει και να λέει μετά «μα τούτη δω δεν είναι κυβέρνηση!» Πάει κατά διαόλου η οικονομική πολιτική και ο σχεδιασμός της, κατρακυλάει το Χρηματιστήριο και σκέφτεται σοβαρά ο πρωθυπουργός να αντικαταστήσει τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας ώστε να σηματοδοτήσει – στις εντυπώσεις, έστω- ένα «πάλης ξεκίνημα, νέους αγώνες…»; Ως από μηχανής… Θεός (για τον κ. Παπαντωνίου!) έρχεται η Ν.Δ., θέτει επισήμως πρόταση μομφής στο Κοινοβούλιο για τον υπουργό και… υποχρεώνει τον κ. Σημίτη να διατηρήσει τον κ. Παπαντωνίου, αναβάλλοντας έτσι και έναν ευρύτερο ανασχηματισμό, που αν είχε γίνει από «τότε», ίσως δεν θα καταλήγαμε σε όλο αυτόν τον κυκεώνα και τα εσπευσμένα συνέδρια!

Λένε όλοι στον κ. Σημίτη, «κάνε έναν ανασχηματισμό, ανακάτεψε την τράπουλα, δείξε τόλμη, αποφασιστικότητα και δυναμισμό!», και αυτός διστάζει, αμφιταλαντεύεται, σκέφτεται πως «δεν ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του…» να διώχνει υπουργούς και στελέχη από τις θέσεις που κατέχουν; Να ‘σου πάλι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, να παίρνει αυτός πρωτοβουλίες που δεν παίρνει ο πρωθυπουργός και να… «ανασχηματίζει» τον κομματικό μηχανισμό του, να ανανεώνει σε δομές και πρόσωπα την οργάνωση της Ν.Δ. Γιατί ο ανασχηματισμός που δεν αποτολμάται στην κυβέρνηση θα προκύψει στον χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αμέσως μετά τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδος της, την επόμενη εβδομάδα, όπου ο κ. Καραμανλής θα προτείνει «αναδιοργάνωση» με κατάργηση των τομεαρχών και εκλογή από τα μέλη της Κ.Ο. των επικεφαλής των έξι «Διαρκών Κοινοβουλευτικών Επιτροπών», αλλά και των διαφόρων τομέων και επιμέρους επιτροπών που καθεμιά από τις 6 περιλαμβάνει. Και ταυτόχρονα, εξετάζει την εκ βάθρων αλλαγή της σύνθεσης και της αποστολής του «πρωινού καφέ» (θα γίνεται, κατά τις πληροφορίες, δυο φορές την εβδομάδα), όλα τούτα με στόχο την προώθηση της «παραγωγής πολιτικής» και της προετοιμασίας στελεχών, από τα οποία θα προέλθει και η σύνθεση της «αυριανής» κυβέρνησης της Ν.Δ.

Κάποιοι, φυσικά, θα στενοχωρηθούν από αυτές τις αναδιατάξεις – και πρώτοι και καλύτεροι ορισμένοι από τους σημερινούς τομεάρχες, που θα χάσουν την όποια αίγλη τούς προσδίδει η θέση του «σκιώδους υπουργού» της αντιπολίτευσης κατά τομέα, αλλά και η προβολή κατά τις «αντιπαραθέσεις»που έχουν με τις πολιτικές που ασκούνται και τους υπουργούς της κυβέρνησης που τις ασκούν – γι’ αυτό και σύμφωνα με τις πληροφορίες (αλλά αυτές ίσως και να είναι προϊόν «πρώτης αντίδρασης» – θα καλμάρουν…) αρκετοί από τους σημερινούς τομεάρχες δηλώνουν απρόθυμοι να διεκδικήσουν την ψήφο των βουλευτών ως επικεφαλής κάποιων επιτροπών στην Βουλή.

Ακούγεται, επίσης, από την πλευρά των βουλευτών ότι από την ύπαρξη τόσων πολλών «επικεφαλής» στις κοινοβουλευτικές επιτροπές (σκεφθείτε ότι στις 6 «διαρκείς» υπάγονται ανά τομέα εκάστης άλλες… 7-8, ανάλογα!) θα προκύψει ένας εντονότατος ανταγωνισμός μεταξύ τους για «πρωτεία» και προβολή, από τον οποίο το πιθανότερο είναι να… ενισχυθεί η δύναμη του ίδιου του προέδρου του κόμματος που θα βρίσκεται υπεράνω όλων – ίσως! Μπορεί να είναι ένας τρόπος ελέγχου στελεχών και μηχανισμών, μπορεί όμως και να απολήξει το όλο σύστημα στο να δοκιμάζονται στην πράξη οι ικανότητες ατόμων που κάποια στιγμή θα κληθούν νααναλάβουν πραγματικές κυβερνητικές ευθύνες.

Διαδικαστικά και… γκάλοπ!

Στο κυβερνών κίνημα τα ‘χουν ψιλοβρεί σχετικά με τα διαδικαστικά του συνεδρίου – η πραγματική μάχη θα δοθεί στην εξασφάλιση «πλειοψηφιών» που θα λειτουργήσουν ως μοχλοί αμφισβήτησης, αλλά και επιβολής νέων πλεύσεων σε πολιτικές. Αρκεί, βέβαια, να… ξεκαθαρίσουν οι δύο πλευρές τι ακριβώς είναι αυτό που επιδιώκουν στο συνέδριο, ποιες είναι οι έσχατες γραμμές αμύνης τους και τι στρατηγικές πίεσης θα ασκήσουν! Λέγεται, ας πούμε, ότι ο κ. Σημίτης θα επιδιώξει να εξωθήσει τον βασικό εσωκομματικό του αντίπαλο να «εκτεθεί» και να τον αμφισβητήσει ανοικτά στο συνέδριο, κάτι που το ζυγίζει από τη δική του πλευρά ο υπουργός Αμύνης που σκέφτεται, λογικά, ότι αν πράξει κάτι τέτοιο ενδεχομένως να «παίξει το παιχνίδι» του διλήμματος που στήνει (α λα 1996…) ο πρόεδρος και πρωθυπουργός, για να ξαναθέσει στο συνέδριο το «ή όλα ή… πάμε για εκλογές»! Με ανοικτές και πιθανολογούμενες όλες τις εκδοχές, αναμένεται με ενδιαφέρον το… πότε θα «σκάσει» το επόμενο γκάλοπ στην επικαιρότητα – και φυσικά το υποδόριο ενδιαφέρον εστιάζεται πιο συγκεκριμένα στο ποιος θα το παραγγείλει (άσχετα με το αν αυτός ο «κάποιος» γίνει ευρύτερα γνωστός ποιος είναι ή όχι…) και τι ερωτήματα θα ζητήσει να υπάρχουν – ας πούμε: στο μετά βεβαιότητος αναμενόμενο ερώτημα «ποιον θεωρείτε καταλληλότερο για να οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση;», θα περιλαμβάνεται στη «λίστα» και το όνομα του κ. Σημίτη ή θα περιορίζεται στους βασικότερους «δελφίνους» (Τσοχατζόπουλο, Λαλιώτη, Βάσω Παπανδρέου, Βενιζέλο) «θεωρώντας» τον σημερινό πρωθυπουργό ως «αυτονόητο» και άρα εκτός συναγωνισμού – έχει τη σημασία του, ε; Γιατί θα «δείχνει» και… προθέσεις για το συνέδριο, αλλά και δημουργία εντυπώσεων εν όψει πιθανής ανάληψης της προεδρίας από άλλο στέλεχος…

Ο κ. Πάγκαλος, πάντως, λέγεται ότι μάλλον θα… ταχθεί συνεδριακά υπέρ του κ. Σημίτη, με το σκεπτικό ότι «οι άλλοι δύσκολα μπορούν να συνεννοηθούν – ας μείνει ο Σημίτης και βλέπουμε…», αλλά από τους συνεργάτες του εκπέμπεται το μήνυμα ότι ο κ. Πάγκαλος μάλλον παθαίνει… προκαταβολικά κρίση νευρική και με το ενδεχόμενο μόνο από μια αμφισβήτηση ανοιχτή του κ. Σημίτη να προκύψει αρχηγός του ΠΑΣΟΚ… ο κ. Γιώργος Παπανδρέου – και για να αποκλείσει μια τέτοια προοπτική θα ‘ταν διατεθειμένη να συμμαχήσει και… με τον διάολο – σχήμα λόγου φυσικά!

Με περίσκεψη…

Οτι έρχονται κακές μέρες σε ό,τι αφορά τις βροχοπτώσεις και την επάρκεια νερού στην ευρύτερη περιοχή μας, με προβλεπτό κίνδυνο «ερημοποίησης» μεγάλων εκτάσεων της Ελλάδος είναι γνωστό ότι δεν κουράζονται να το υπογραμμίζουν οι ειδικοί. Και σίγουρα θα πρέπει η πολιτεία, αλλά και εμείς οι πολίτες, από τώρα να προσανατολιζόμεθα προς αυτήν την «προοπτική», η μεν πολιτεία εκπονώντας από τώρα σχέδια αντιμετώπισης της κρίσεως, εμείς δε στο να… μαθαίνουμε ότι το «νεράκι του Θεού» θα πρέπει να το αντιμετωπίζουμε με… δέος και πειθαρχημένη οικονομία.

Προς αυτή την κατεύθυνση και οι χθεσινές εκκλήσεις της διοίκησης της ΕΥΔΑΠ: περιστολή της σπατάλης, κατά το δυνατόν «εκλογίκευση» των αναγκών μας, αλλαγή νοοτροπίας και «συνηθειών» -με λίγα λόγια, να προσέχουμε για να έχουμε όσο το δυνατόν μακρύτερο διάστημα. Οι προβλέψεις της ΕΥΔΑΠ ιδίως για το Λεκανοπέδιο και τη (μισή Ελλάδα!) Αθήνα αποτελούν «καμπανάκι», αλλά δεν δικαιολογούν πανικό: πέρυσι, είχαμε τις λιγότερες εισροές (βροχοπτώσεις…) της τελευταίας 10ετίας, αλλά ακόμη και αν υποτεθεί (πράγμα άκρως απίθανο) ότι για ένα χρόνο δεν βρέξει καθόλου, τα αποθέματα επαρκούν για 2 χρόνια. Αν σημειωθούν πάλι μειωμένες βροχοπτώσεις, το διάστημα αυτό φθάνει τα τρία χρόνια και με την προ εβδομάδος έναρξη «ροής» από το έργο του Ευήνου (με ρυθμό 1,5 κυβικό μέτρο νερού το δευτερόλεπτο) η επάρκεια αποθεμάτων φθάνει τα 4 χρόνια…

Και μιλάμε για τα «επίγεια» αποθέματα – τις λίμνες και τους «ταμιευτήρες», αλλά υπάρχουν και υπόγεια αποθέματα, που επί σειράν ετών δεν «θίγονται» και υπολογίζεται ότι σήμερα φθάνουν στο ύψος των 800 εκατομμυρίων κυβικών, που σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης τα (σε κατάσταση «διαρκούς ετοιμότητος» ευρισκόμενα) αντλιοστάσια θα τα διοχετεύσουν στην κατανάλωση. Ταυτόχρονα, η εταιρεία έχει περιορίσει αισθητότατα (περίπου στο 50%) με την ανανέωση του δικτύου (ένα πρόγραμμα 25 δισ. εκτεινόμενο σε 4 χρόνια) τις απώλειες και το «μη καταγραφόμενο» νερό. «Νοικοκυρεμένα» δουλεύει η ΕΥΔΑΠ – ας τη βοηθήσουμε κι εμείς για να απομακρύνουμε όσο μπορούμε τον εφιάλτη της λειψυδρίας…