ΑΠΟΨΕΙΣ

ΣΧΟΛΙΟ

Ενας πρωθυπουργός δηλώνει αδυναμία να κυβερνήσει σε κλίμα «αβεβαιότητας», που έχουν κατ’ αυτόν δημιουργήσει δυνάμεις αρνούμενες τον «εκσυγχρονισμό» του και επιπλέον δεν είναι σε θέση να προχωρήσει σε ανασχηματισμό της κυβέρνησής του. Ενας ηγετικός παράγων του κυβερνώντος κόμματος, πρώτος τη τάξει εσωκομματικός αντίπαλος του πρωθυπουργού, προβάλλει το αίτημα για τη σύναψη νέου «κοινωνικού συμβολαίου» με τον λαό. Ολα αυτά, 14 μήνες από μια εκλογική νίκη του κυβερνώντος κόμματος (δεύτερη κατά σειρά, μάλιστα) που θα έπρεπε να έχει παραγάγει μια ισχυρή κυβέρνηση υπό την προεδρία ενός πρωθυπουργού με αυξημένη πολιτική δύναμη.

Κι όμως σήμερα, ο πρωθυπουργός, η κυβέρνηση και το κόμμα του βρίσκονται σε μια κατάσταση αξιοθρήνητη, φορείς μιας σοβαρής πολιτικής κρίσης που σίγουρα ουδείς μπορούσε να προβλέψει την επομένη των εκλογών της 9ης Απριλίου 2000, με έναν νικητή πρωθυπουργό που είχε στο ενεργητικό του την εισδοχή της χώρας στην ΟΝΕ εξέλιξη που ισοδυναμούσε ουσιαστικώς με επανένταξη της Ελλάδας στην Κοινότητα.

Συνέβη, πράγματι, το απροσδόκητο: Ασχολούμενος με εσωτερικά, οικονομικά και κοινωνικά θέματα, μετά το «κλείδωμα» της ΟΝΕ, ο κ. K. Σημίτης εμφανίστηκε λίγους μήνες μετά τις εκλογές πολιτικά αδύναμος, με χαμηλές αντοχές στις πιέσεις ή στις σοβαρές αντιρρήσεις που κάποιες προσπάθειές του συνάντησαν (κάτι που ήταν φυσικό να περιμένει), χωρίς δυνάμεις για σωστή διεύθυνση και συντονισμό της κυβέρνησής του. Και επιπλέον, με το πέρασμα των μηνών, ο κ. Σημίτης βρέθηκε να είναι αρχιτέκτονας μιας εθνικής οικονομίας, ισχυρής μόνο στα χαρτιά.

Ετσι, σε σύντομο χρονικό διάστημα και έπειτα από μια εντυπωσιακά αδέξια κίνησή του στο Ασφαλιστικό, ο πρωθυπουργός βρέθηκε σε απελπιστική θέση.

Αυτή την πολιτική αδυναμία του μετέτρεψε σε γενικότερη πολιτική κρίση ο κ. K. Σημίτης, προκαλώντας μια πρωτοφανή σύγχυση στην κυβέρνηση και στο κόμμα του και δημιουργώντας μια κατάσταση μεγάλης αβεβαιότητας στον τομέα της οικονομίας, σε μια εποχή μάλιστα εντυπωσιακής πτώσης του γενικού δείκτη σε ένα ήδη «ταλαιπωρημένο» Χρηματιστήριο. Είναι σίγουρα εντυπωσιακό αυτό που κατάφερε ο πρωθυπουργός μέσα σε ένα τόσο μικρό διάστημα μετά την εκλογική νίκη του Απριλίου 2000, ως ηγέτης μιας Ελλάδας που ο ίδιος εμφανίζει ακόμη και σήμερα «ισχυρή».