ΑΠΟΨΕΙΣ

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ

Στο ΠΑΣΟΚ, στη Ν.Δ. και στην άλλη αντιπολίτευση μιλούν για «εγκληματικό χειρισμό» του Ασφαλιστικού με την πρόταση του κ. Γιαννίτση. Και αν δεν θέλουμε να βάλουμε τον εαυτό μας να σκεφθεί, εύκολα συμφωνούμε με αυτόν τον χαρακτηρισμό, ο οποίος άλλωστε επιβεβαιώνεται από το αποτέλεσμα: Συγκλονίσθηκε και ξεσηκώθηκε ολόκληρη η κοινωνία και αυτός ο ξεσηκωμός προκάλεσε πολιτικές αναταράξεις από τις οποίες δεν είναι βέβαιο ότι θα επιβιώσουν ο κ. Γιαννίτσης και ολόκληρη η κυβέρνηση. Παρ’ όλα αυτά, «τα γεγονότα, η πραγματικότητα είναι ξεροκέφαλη και πεισματάρικη». Η χθεσινή «K» σε περίοπτη θέση, στη δεξιά κορυφή της πρώτης σελίδας της, δημοσίευσε η νέα έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το Ασφαλιστικό σε όλες τις χώρες της Ε.Ε., ιδιαίτερα σε εκείνες που έχουν υψηλό δημόσιο χρέος, όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία. Δεν είδα να δημοσιεύεται η έκθεση σε άλλη εφημερίδα, προφανώς γιατί δεν… έψαξα καλά στα «ψιλά» των μέσα σελίδων. Η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δικαιώνει τις βασικές διαπιστώσεις, τις σκέψεις, τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς της πρότασης Γιαννίτση, αλλά αυτό δεν το λέει κανένας. Ταυτόχρονα απαντάει σε όλα, ένα προς ένα, τα επιχειρήματα της πολύχρωμης αντιπολίτευσης, της πράσινης, της γαλάζιας, της ροζ και της κόκκινης. Θα σπεύσουν και θα μας πουν σχεδόν όλοι οι ως άνω αντιπολιτευόμενοι: Τι περίμενες από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είναι ένα από τα γνωστά (υπάρχουν και άγνωστα) και σκοτεινά κέντρα όπου τεκταίνεται η «παγκοσμιοποίηση» και όπου τραπεζίτες και τεχνοκράτες συνωμοτούν εις βάρος των λαών και των χωρών όλης της Ευρώπης. Να δεχθούμε ευχαρίστως ότι έτσι είναι και επιτέλους ας σκεφτούμε και ας πράξουμε… σαν τρισχιλιετείς Ελληνες και όχι ως βάρβαροι Ευρωπαίοι (όπως μας παρακινεί ο κ. Χριστόδουλος με την αγιαστούρα) να τα δεχθούμε όλα αυτά αν μας βοηθούσαν στο ελάχιστο να λύσουμε τα προβλήματά μας. Ούτε στο παρελθόν μας βοήθησε η επίκληση του «ξένου δακτύλου» πραγματικού ή προϊόντος φοβικής φαντασίωσης. Και γενικότερα η πολιτική ως κατασκοπευτικό μυθιστόρημα είναι μάλλον αφελής.

* * *

Η έκθεση μας λέει περίπου αυτά που μας είπε και ο κ. Γιαννίτσης και είναι ανάγνωση της πραγματικότητας, αν υπάρχει και άλλη ανάγνωση να μας την πουν, γιατί μέχρι τώρα δεν μας την είπε κανένας, περιορίζονται σε δημοκοπικούς αφορισμούς. Η σχέση μεταξύ ασφαλισμένων και συνταξιούχων ανατρέπεται με ραγδαίο ρυθμό σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Με ακόμη ταχύτερο ρυθμό ανατρέπεται η σχέση εσόδων και δαπανών του ασφαλιστικού συστήματος, γιατί η γήρανση του πληθυσμού συνοδεύεται μοιραία από έκρηξη των δαπανών περίθαλψης. Οδηγούμαστε συνεπώς σε μια αναγκαστική λύση που περιλαμβάνει την επιμήκυνση του ορίου συνταξιοδότησης και τη συγκράτηση του ύψους των συντάξεων.

Οχι, λένε οι συνδικαλιστές μας και σύσσωμη η πολύχρωμη αντιπολίτευση. Υπάρχει και άλλη λύση: Να πληρώσει τη διαφορά ο κρατικός προϋπολογισμός και μάλιστα ο κ. Πολυζωγόπουλος, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ υπολόγισε αυτό το κόστος σε 1.200 δισεκατομμύρια και θα πάει στον διάλογο μόνο αν η κυβέρνηση δεσμευθεί για ένα τέτοιο ποσό! Κανείς δεν μιλάει για φορολογία, επιπλέον φορολογία, αλλά αυτή εξυπακούεται. Αλλιώς πού θα βρεθούν τα λεφτά. Μερικοί φωνάζουν να φορολογηθούν τα υπερκέρδη του κεφαλαίου. Είναι δίκαιο, αλλά όχι και τόσο εφικτό σε συνθήκες «παγκοσμιοποιημένου ανταγωνισμού». (Αν έχουν κάποια στρατηγική ανατροπής του που να μην καταλήξει στο «φιάσκο» του υπαρκτού σοσιαλισμού να μας την πουν). Θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, λέει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην υπερβολική επιβάρυνση της οικονομίας με φόρους, γιατί δεν θα αντέξει στον ανταγωνισμό, βρίσκεται ήδη σε εξαιρετικά μειονεκτική θέση. Τέλος, υπάρχει λύση να χρηματοδοτήσουμε το Ασφαλιστικό με δανεικά χρήματα, όπως έκανε το «κοινωνικό» ΠΑΣΟΚ (τρομάρα του) του Ανδρέα Παπανδρέου. Είναι θέμα επιλογής, υπάρχουν πολλοί δρόμοι που οδηγούν στον γκρεμό…

* * *

Κατηγορούν τον κ. Γιαννίτση ότι δεν είναι πολιτικός. Πράγματι δεν είναι. Αν ήταν θα έπρεπε ίσως να αρχίσει από μια γενική εκκαθάριση του σημερινού ασφαλιστικού συστήματος, από τις αδικίες και τις ανισότητες, από τις σπατάλες της κομματικής ή και συνδικαλιστικής διαχείρισης, από τους λεγόμενους κοινωνικούς πόρους που τους πληρώνουμε όλοι και ωφελούνται ορισμένοι, από εκείνους που συνταξιοδοτούνται ως αγρότες ενώ είναι θυρωροί ή γιατροί και από εκείνους που συνταξιοδοτούνται στα 40 και στα 45. Ισως μια τέτοια εκκαθάριση (είναι θέμα μαθηματικού υπολογισμού), θα του έδινε τη δυνατότητα να εγγυηθεί ή και να αυξήσει τις κατώτερες συντάξεις και να έχει όλο τον λαό με το μέρος του. Και εναντίον του τις συντεχνίες του δημόσιου τομέα.

Υ.Γ.: Την Τρίτη, 3 Ιουλίου, οι εκδόσεις «Παπαζήση» θα παρουσιάσουν στη Στοά του Βιβλίου (12 το μεσημέρι) το βιβλίο του Πλάτωνα Τήνιου «Κοινωνία, Οικονομία, Συντάξεις: Κρυμμένος θησαυρός;». Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι καθηγητές Τάσος Γιαννίτσης και Κώστας Βαΐτσος.