ΑΠΟΨΕΙΣ

Καθημερινες Βολες

Αερολογίες…

Αυτές οι εκλογές, δεν είναι λίγοι εκείνοι οι συμπολίτες μας που αισθάνονται…

Οτι πραγματοποιούνται αποκλειστικά και μόνον για τους ανέργους και ιδίως για τους χαμηλοσυνταξιούχους και τους αγρότες…

Οποιος προσεκτικά παρακολουθεί τις εξαγγελίες των πολιτικών αρχηγών…

Τα συγκεκριμένα μέτρα, πέραν των γενικόλογων αναφορών, που προτείνουν τα κομματικά προγράμματα…

Και τις αναφορές που κάνουν οι υποψήφιοι στα αναρίθμητα τηλεοπτικά «παράθυρα», που μας κατέκλυσαν τους τελευταίους μήνες…

Θα διαπιστώσει ότι το σύνολό τους σχεδόν αναφέρεται σε αυτές και μόνον τις κατηγορίες των συμπολιτών μας…

Ωσάν σε αυτήν τη χώρα να μην υπάρχει μεσαία τάξη…

Ωσάν σε αυτήν τη χώρα να μην υπάρχουν δυναμικές ομάδες του πληθυσμού, που μοχθούν για την ανάπτυξη…

Και που είναι οι μόνες που μπορούν εφόσον αυξήσουν την παραγωγικότητά τους… Να στηρίξουν τις πλουσιοπάροχες και εν πολλοίς εξωπραγματικές εξαγγελίες των αρχηγών…

Για αυξήσεις στα εισοδήματα των χαμηλοσυνταξιούχων και των αγροτών…

Είναι χαρακτηριστικό ότι πέραν των γενικόλογων αναφορών στην «ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της επιχειρηματικότητας»…

Και στην «προσέλκυση επενδύσεων»…

Ουδεμία άλλη συγκεκριμένη αναφορά στο θέμα έγινε…

Στίγμα…

Εκτός κι αν κάποιος θεωρήσει ως τέτοιου είδους αναφορά τις ελάχιστα συγκεκριμένες θέσεις περί φορολογικών απαλλαγών…

Που είναι όμως χαρακτηριστικό ότι και τα δύο μεγάλα κόμματα, και το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ…

Τις κράτησαν χαμηλά και δεν τις προέβαλαν…

Ούτε τις μετέτρεψαν σε φυλλάδια και σε διαφημιστικά σποτ…

Ακριβώς διότι φοβούνται μήπως… «κακοχαρακτηρισθούν» από τους αριστερούς και τους άλλους ψηφοφόρους…

Που τα θεωρούν όλα αυτά «ανοίγματα» προς το κεφάλαιο και το καπιταλιστικό σύστημα…

Οπως γίνεται κατανοητό, αυτή η στάση των κομμάτων μόνον ως τυχαία δεν μπορεί να εκληφθεί… Το στίγμα των πολιτικών εξελίξεων δεν το δίνουν πια τα κόμματα…

Αλλά τα τηλεοπτικά κανάλια, που επιχειρούν να προβάλλουν θέματα που σχετίζονται μόνον με τους ανέργους, τους χαμηλοσυνταξιούχους και τους αγρότες…

Κι άλλες χειμαζόμενες ομάδες του πληθυσμού… Ακριβώς διότι αυτοί είναι το προνομιακό τους ακροατήριο…

Βλέπετε, αυτοί αποτελούν τους λεγόμενους «heavy viewers», δηλαδή αυτούς που βλέπουν πολλές ώρες την ημέρα τηλεόραση…

Κι εκ των πραγμάτων διαμορφώνουν τις τηλεθεάσεις της ΑGΒ…

Αλλά αυτό αποτελεί, πώς να το κάνουμε, πρόβλημα για το δημοκρατικό μας σύστημα…

Τρομολαγνεία…

Ομως αυτό που λέμε σχετικά με την επιρροή των καναλιών, φαίνεται και στο θέμα της περιβόητης ακρίβειας…

Που δεν χάνουν ευκαιρία να την αναδείξουμε σε μείζον θέμα των ημερών…

Δεν υπάρχει δελτίο ειδήσεων που να μην περιλαμβάνει και ρεπορτάζ από τις λαϊκές αγορές…

Ή από την αγορά γενικότερα με ακραίες αναφορές στο… χάος της ακρίβειας, που λυγίζει τους εργάτες και τους συνταξιούχους…

Εδώ και είκοσι χρόνια που εργάζομαι ως δημοσιογράφος…

Δεν υπάρχει χρονιά, με μία-δύο εξαιρέσεις, που να έρχονται Χριστούγεννα…

Και να μη γράφουμε και να λέμε…

«Πετάει η τιμή της γαλοπούλας»…

«Στα ύψη το κατσικάκι»…

«Καίει η τιμή του μαρουλιού και της ντομάτας»… «Φωτιές ανάβουν οι… κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα»…

Τα ίδια, συχνά ασύντακτα και αστοιχείωτα, στερεότυπα…

Μια δημοσιογραφική γλώσσα όλο κλισέ, που σκοπό έχουν να θορυβήσουν μέσω της υπερβολής… Ενα ούτως ή άλλως θορυβημένο και αποπροσανατολισμένο κοινό, που είναι έτοιμο να πιστέψει οποιαδήποτε υπερβολή…

Κλισέ…

Με τον ίδιον τρόπο που πιστεύει ότι… «έφθασε η γρίπη – φονιάς».

Με τον ίδιο τρόπο, που το καλοκαίρι πιστεύει ότι έρχεται…

«Ο καύσωνας που σκοτώνει»…

Και τον χειμώνα, «η φονική κακοκαιρία»…

Ομως επί της ουσίας, αυτή η κλισεδιάρικη γλώσσα κι αυτή η τάση για εκφοβισμό των τηλεθεατών και των αναγνωστών…

Είναι χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο…

Μπορεί να κερδίζεις μερικούς πόντους εφήμερης τηλεθέασης…

Ομως, στην πραγματικότητα, ο σκεπτόμενος πολίτης δεν πιστεύει αυτές τις υπερβολές…

Τις παρακολουθεί ωσάν να είναι ένα φθηνό σόου, ένα θέαμα για να περνάει η ώρα και τίποτα παραπάνω…

Γι’ αυτό όταν διαβάζουμε για τις τιμές, που βρίσκονται στα ύψη…

Πρέπει να σκεφτόμαστε τι σημαίνει αυτό στην πράξη…

Επιθυμίες…

Πάντως, η υπόθεση της αγοράς και των τιμών είναι πολύ πιο σύνθετη…

Το πρώτο που χρειάζεται να καταλάβει ο κάθε πολίτης…

Είναι ότι πια και στη χώρα μας, η αγορά είναι ελεύθερη…

Και οι τιμές διαμορφώνονται ελεύθερα, σύμφωνα με το νόμο της προσφοράς και της ζήτησης…

Αρα ο καταναλωτής, όπως συμβαίνει σε όλες τις προηγμένες καταναλωτικά χώρες…

Πρέπει να τιμωρήσει όσους συμπεριφέρονται με τον τρόπο αυτόν…

Και αυθαιρετούν και αισχροκερδούν εις βάρος του… Και να μποϊκοτάρει τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους…

Αυτή είναι η βασική αρχή επί της οποίας εδράζεται η λειτουργία της αγοράς σήμερα…

Αλλά σε αυτήν την αρχή δεν είναι ακόμα εθισμένοι οι Ελληνες καταναλωτές…

Που πιστεύουν ότι κάποιος, δηλαδή το κράτος, υποχρεώνεται να περιορίσει τις τιμές…

Και να είναι προσιτές στο βαλάντιο και στις επιθυμίες του κάθε ενός εξ ημών ξεχωριστά…

Ομως ο κόσμος έχει περιορίσει τα εισοδήματά του…

Από τότε που απογειώθηκαν με τη «φούσκα» του χρηματιστηρίου…

Τα πράγματα έχουν αλλάξει, ο κόσμος συνολικά έχει λιγότερα χρήματα στην τσέπη του…

Αλλά δεν έχουν μειωθεί οι επιθυμίες του, που είναι ακόμα σε πολύ ψηλά επίπεδα….