ΑΠΟΨΕΙΣ

Δημοκρατική πολιτική αλλαγή

O λαός έδωσε σαφή εντολή στη Ν.Δ. να κυβερνήσει τη χώρα την επόμενη τετραετία και να κάνει πράξη τη δημοκρατική πολιτική αλλαγή, που και λαϊκό αίτημα είναι, αλλά και δική της δέσμευση.

Δημοκρατική αλλαγή σημαίνει πλήρη αποκατάσταση του νόμου και του «κράτους δικαίου». Το κράτος δεν είναι κομματικό, είναι για όλους τους πολίτες και η κυβέρνηση σέβεται τον νόμο και ασκεί την κρατική εξουσία, σύμφωνα με τον νόμο και όχι σύμφωνα με τις θελήσεις της, τις σκοπιμότητές της και τα συμφέροντά της. Θα μου πείτε αρχές αυτονόητες στις δημοκρατίες από την εποχή του Κλεισθένη και του Σόλωνα, οι οποίες όμως τόσο συχνά παραβιάζονται. H βούληση των κυβερνήσεων έχει έμπρακτο αποτέλεσμα μόνο όταν μέσα από διαδικασίες που προβλέπει το Σύνταγμα, παίρνει τη μορφή του νόμου, ο οποίος θέτει κανόνες γενικούς που ισχύουν για όλους τους πολίτες. Δεν τακτοποιούν ατομικές ή άλλες επιμέρους επιδιώξεις και συμφέροντα με μεταμεσονύκτιες εμβόλιμες τροποποιήσεις.

Σημαίνει ακόμη ότι η Ν.Δ. έλαβε την εντολή να κυβερνήσει για λογαριασμό όλων των πολιτών, χωρίς διακρίσεις μεταξύ οπαδών και αντιπάλων. O πολίτης έχει ανάγκη από τη βεβαιότητα ότι έχει ίσα δικαιώματα με όλους τους άλλους, ότι αντιμετωπίζεται με ισοπολιτεία. Γνωρίζει ότι δεν θα λυθούν διά μαγείας όλα του τα προβλήματα. H ζωή προχωράει τόσο γρήγορα και ταυτόχρονα γίνεται τόσο περίπλοκη, ώστε στη θέση ενός προβλήματος που λύνεται γεννιέται ένα άλλο. Προβλήματα υπάρχουν και πάντοτε θα υπάρχουν, όπως θα υπάρχουν και άνθρωποι που θα υποφέρουν. Αναφέρομαι στα προβλήματα της καθημερινότητας, που τόσο σημαντικό ρόλο έπαιξαν στη μεταστροφή της στάσης του εκλογικού σώματος. Ακριβώς στην καθημερινότητα που δεν θα πάψει για πολλούς να είναι δύσκολη, ο πολίτης έχει ανάγκη από τη βεβαιότητα ότι δεν τον περιφρονούν, ότι δεν τον θυμούνται μόνο κάθε τέσσερα χρόνια, ότι του συμπεριφέρονται με φροντίδα, αξιοπρέπεια και ισοπολιτεία. Μόνο με αυτήν τη βεβαιότητα μπορεί και ο ίδιος να κινητοποιηθεί και να αυτενεργήσει.

Τέλος, σημαίνει ότι αλλάζει ο τρόπος διακυβέρνησης. H κυβέρνηση που εκλέγεται έχει ακέραιη την κυβερνητιική ευθύνη. H ευθύνη αυτή δεν μεταβιβάζεται. Αλλο όμως αυτό και άλλο η κυβερνητική αλαζονεία, που τόσες αρνητικές εμπειρίες μας άφησε τα τελευταία χρόνια. Με τους όρους αυτούς ο διάλογος, όχι μόνο με την πολιτική αντιπολίτευση, αλλά και την κοινωνική, είναι χρήσιμος και απαραίτητος ακριβώς για τη σώφρονα και αποτελεσματική άσκηση της κυβερνητικής ευθύνης, η οποία επαναλαμβάνουμε, είναι ενιαία, αδιαίρετη και αναπολλοτρίωτη.

Το ΠΑΣΟΚ, στην πρώτη «καθαρή» και σημαντικική ήττα του, έπειτα από διακυβέρνηση είκοσι ετών, ασφαλώς αισθάνεται την ανάγκη να τα σκεφθεί όλα από την αρχή. Θα είναι μια δύσκολη περίοδο περισυλλογής, αυτοκριτικής, αυτογνωσίας, ενδεχομένως και ενδοστρέφειας. Ευχόμαστε να βρει μέσα του τις δυνάμεις και να αντέξει. Είναι δική του δουλειά. Εκείνο που ενδιαφέρει και μας είναι ότι η υπέρβαση της ήττας του θα εξαρτηθεί από το πώς θα παίξει το νέο του πολιτικό ρόλο, από το πώς θα ασκήσει την αντιπολίτευση, τον έλεγχο και την κριτική του κυβερνητικού έργου. Από την πολύχρονη κυβερνητική εμπειρία του, έχει ασφαλώς διαπιστώσει το ίδιο ότι με βασικό κριτήριο το πολιτικό κόστος κανένα πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί.

Αν, λοιπόν, στη θέση της υπεύθυνης αντιπολίτευσης, τοποθετήσει το σκιάχτρο του πολιτικού κόστους, με την ελπίδα ότι θα εισπράξει το ίδιο το αντίστοιχο κέρδος, ούτε τη χώρα θα βοηθήσει ούτε τον εαυτό του. H άσκηση της αντιπολίτευσης ίσως απαιτεί μεγαλύτερη σοβαρότητα και υψηλότερο αίσθημα ευθύνης από ό,τι η διακυβέρνηση.