ΑΠΟΨΕΙΣ

Ανεμοδεικτης

Α ελπίσουμε πως οι υπουργοί και οι υφυπουργοί της νέας κυβέρνησης πήγαν χθες σχεδόν από τ’ αχάραγα στα γραφεία τους λόγω φόρτου εργασίας και του εξ αυτού δικαιολογημένου άγχους τους (κατ’ αρχήν, να ενημερωθούν) κι όχι επειδή… ήξεραν πως την είχαν στημένη έξω από τα υπουργεία οι τηλερεπόρτερ των διάφορων καναλιών που… καταιγιστικά μας «ενημέρωναν» χθες σε όλα τα δελτία «ειδήσεών» τους για την ακριβή ώρα άφιξης του κάθε υπουργού! Για όνομα του Θεού, δηλαδή! Τι σόι αντίληψη περί «ενημέρωσης» είναι αυτή που έχουν οι υπεύθυνοι των καναλιών, λες κι αν ένας υπουργός… αργούσε (για τα μέτρα τους!) κι έφθανε στο γραφείο του στις 9 το πρωί, θα είχαν βγάλει… «λαβράκι» απείθειας έναντι των πρωθυπουργικών εντολών και φαινομένων δυσλειτουργίας της κυβέρνησης – έλεος!

Π άντως είχαν και μια… από σπόντα χρησιμότητα αυτά τα «ρεπορτάζ αφίξεων»: προσφέρονταν για αξιολόγηση της σοβαρότητος (σε επίπεδο επικοινωνιακό, εννοούμε…) των νέων υπουργών, ανάλογα με τον τρόπο που αντέδρασαν στην «πανέξυπνη» ερώτηση των τηλεδημοσιογράφων «από νωρίς στο γραφείο, ε;» και τον χρόνο που διέθεσαν για διάφορα σχόλια (και ενίοτε «εξυπνάδες»…) περί της διάθεσης «σκληρού έργου», εκεί στα όρθια έξω από τα υπουργεία! Κάποιοι, μάλιστα, προχώρησαν ακόμη πιο πολύ… επικοινωνιακά, αφήνοντας (έλεος!) τα τηλεοπτικά συνεργεία να μπουν μέχρι και στα γραφεία τους, για να πάρουν «αυθόρμητες» στιγμές από ένα τηλεφώνημα, μια υπογραφή, κάποια συνεννόηση με τη γραμματέα τους, επιλέγοντας να δώσουν και μια… μίνι συνέντευξη για τις πρώτες προτεραιότητές τους, τα μεσοπρόθεσμα σχέδια δράσης τους, την αίσθηση του βάρους και των ευθυνών που αναλαμβάνουν και διάφορα άλλα παρόμοια… Και να σκεφθεί κανείς πως είχαν και εντολή από τον ίδιο τον πρωθυπουργό να μην κάνουν καμιά απολύτως δήλωση και ανακοινώσεις, πριν από την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης και την ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή…

Εξανεμισθηκε η «συναινεση»…

Πριν καλά καλά περάσουν 24 ώρες και ξεθωριάσουν στη μνήμη των τηλεθεατών οι θερμές, σχεδόν γλυκερές, εκδηλώσεις κατά τις τελετές παραλαβής – παράδοσης των υπουργείων και οι «όρκοι» των αποχωρούντων προς τους νέους για στενή συνεργασία και βοήθεια στο έργο τους, οι πρώτες κομματικές γραμμές ανεδύθησαν στην επιφάνεια… Με τον νου στραμμένο εναγωνίως στις ασφυκτικές προθεσμίες για την ολυμπιακή προετοιμασία και με δεδομένη τη δέσμευση Καραμανλή (πολύ πριν αρχίσει καν η προεκλογική περίοδος) ότι κανένα στέλεχος της κρατικής μηχανής που εμπλέκεται στην προετοιμασία αυτή δεν θα αντικατασταθεί από την κυβέρνησή του μέχρι τον Αύγουστο του 2004, ζητήθηκε επισήμως από τον γενικό γραμματέα Ολυμπιακών Αγώνων κ. K. Καρτάλη να παραμείνει στη θέση του, παρά την παραίτηση που είχε υποβάλει από την επόμενη ημέρα των εκλογών…

Ο κ. Καρτάλης με δηλώσεις του άφησε σαφέστατα να εννοηθεί ότι η παραίτησή του αποφασίσθηκε σε «ανώτερο επίπεδο» (στο ΠΑΣΟΚ, φυσικά…) και δεν είναι κάτι που εξαρτάται από τον ίδιο! Μέχρι την ώρα που γραφόταν η στήλη, δεν είχε ξεκαθαρισθεί ακόμη αν τελικά ο γενικός γραμματέας θα επέμενε στην παραίτησή του (καταβάλλονταν προσπάθειες να μεταπεισθεί), που εκ των πραγμάτων θα προκαλούσε πρόβλημα στον συντονισμό της ολυμπιακής προετοιμασίας από πλευράς κρατικής μηχανής – ας ελπίσουμε η κομματικη πειθαρχία να παρακαμφθεί προ του αυτονόητου και της υπερκομματικής αίσθησης ευθύνης…

Εκείνο, όμως, που μας προκάλεσε μεγάλη έκπληξη, ήταν η αντίδραση του τέως υπουργού Πολιτισμού κ. Ευάγγελου Βενιζέλου (ναι, ναι, του ίδιου που προχθές «όμνυε» στον πρωθυπουργό για τη στενή συνεργασία στα θέματα ολυμπιακής προετοιμασίας!), ο οποίος αφού είπε ότι «αδικούν κατάφωρα» το καλό κλίμα μέσα στο οποίο έγινε η τελετή παράδοσης ορισμένα δημοσιογραφικά σχόλια για την παραίτηση Καρτάλη και επανέλαβε ότι «τόσο ο ίδιος όσο και οι συνεργάτες του στην προηγούμενη κυβέρνηση είναι έτοιμοι να μετέχουν εφ’ όσον κληθούν σε συνεδριάσεις, συσκέψεις και συναντήσεις…», κατέληξε με την… πρόταση «ειδικά ο κ. Καρτάλης, που δεν κωλύεται από το ασυμβίβαστο της βουλευτικής ιδιότητος, είναι έτοιμος να προσφέρει όλες τις αναγκαίες υπηρεσίες, ως… εμπειρογνώμονας, είτε της ΔΟΕ είτε της Οργανωτικής Επιτροπής…»!

Δηλαδή, αν καταλάβαμε καλά, αποτελεί «πολιτικό πρόβλημα» για το ΠΑΣΟΚ ένα στέλεχός του να συνεχίσει για ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ χρονικό διάστημα να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην κυβέρνηση (στην «εθνική προσπάθεια», όπως είπε ο κ. Βενιζέλος!) στον ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ τομέα όπου έχει αποκτήσει πολύτιμη πείρα και γνώση όλα τα τελευταία χρόνια, αλλά ΔΕαποτελεί πρόβλημα αν το στέλεχός του… προσληφθεί ως εμπειρογνώμων; Το πώς (και πόσο) θα… πληρώνεται και από ποιον και υπό ποία ιδιότητα είναι το πρόβλημα;

Και, για να ‘χουμε καλό ρώτημα, αν «πέσει γραμμή» σε όλα τα κομματικά στελέχη, που υπηρετούν σε διάφορους τομείς της κρατικής μηχανής, οι οποίοι εμπλέκονται ΑΜΕΣΑ με την ολυμπιακή προετοιμασία, να μη δεχθούν να παραμείνουν «υπηρεσιακά», μιας και έχουν και πείρα και μεγάλο βάρος της ευθύνης της προετοιμασίας, τι θα γίνει; Θα υποχρεωθεί η πολιτεία να βρει νέα στελέχη, να τα… εκπαιδεύσει, να τα βάλει στο πνεύμα και τους ρυθμούς – μ’ άλλα λόγια να… είναι έτοιμα όταν η Ολυμπιάδα θα είναι πια παρελθόν; Πολύ ωραία άποψη περί «συναίνεσης» και «εθνικού στόχου» έχουν (κάποιοι, ας ελπίσουμε…) στο ΠΑΣΟΚ – συμφωνεί, άραγε, και ο νέος αρχηγός του, που προεκλογικά μιλούσε για «νέα εποχή», «νέες αντιλήψεις» και για το… «όλοι μαζί»;

«Κουφοβραση» στο ΠΑΣΟΚ…

Μπορεί να ελπίζει ο κ. Γιώργος Παπανδρέου (στηρίζοντας τις ελπίδες του σ’ αυτό το «πρωτόγνωρο, ένα εκατομμύριο ανθρώπους που τον ψήφισαν για πρόεδρο…», όπως τόσες φορές προεκλογικά είχε φροντίσει να τονίζει με τη σκέψη εστιασμένη στην… «επόμενη μέρα» των εκλογών!) ότι τελικά δεν θα προκληθούν ισχυρές «σεισμικές» δονήσεις στο εσωτερικό του Κινήματος, αλλά οι πληροφορίες και οι διαρροές από στελέχη του ΠΑΣΟΚ δεν στοιχειοθετούν ένα τέτοιο κλίμα. Κάποια στελέχη, μάλιστα, δεν δίστασαν να εκφράσουν τέτοιες τάσεις και σε τηλεοπτικές εμφανίσεις τους, ενώ ταυτόχρονα άλλα δεν κρύβουν τη δυσαρέσκειά τους από το γεγονός ότι οι πρώτοι τους οποίους προσκάλεσε για μετεκλογικές εκτιμήσεις, ήταν οι… αμφίπλευροι «διευρυνσίες», οι κ.κ. Μάνος και Ανδριανόπουλος, Ανδρουλάκης και Μαρία Δαμανάκη…

Συγκεκριμένα πρωτοκλασάτα (άλλοτε, τουλάχιστον…) στελέχη, μάλιστα, σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους με δημοσιογράφους δεν παρέλειψαν να σημειώσουν πως «δεν φθάνει που αυτές οι «πρωτοβουλίες» μας στοίχισαν εκλογικά, δεν φθάνει που ήδη ο κ. Ανδριανόπουλος δημόσια λέει ότι σκέπτεται τη δημιουργία νέου πολιτικού σχηματισμού – αφού εξασφάλισε τη βουλευτική ιδιότητα με τη σημαία του ΠΑΣΟΚ από τη βεβαιότητα της συμμετοχής του σε εκλόγιμη θέση του Επικρατείας, βγαίνει και ο Γιώργος και δείχνει πως προτιμά αυτούς από τον παραδοσιακό κορμό τους Κινήματος…».

Πιο «καθαρή» (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν προκαλεί και αυτή αντιδράσεις στους «κομματικούς» του ΠΑΣΟΚ…) η στάση του Μίμη Ανδρουλάκη και της Μαρίας Δαμανάκη: αντίθετα με τα περί «ανεξαρτητοποιήσεως» των Μάνου – Ανδριανόπουλου, δήλωσαν πως «μένουν και στηρίζουν» το νέο εγχείρημα του κ. Παπανδρέου, συζήτησαν μαζί του «πως θα προχωρήσουν από δω και εμπρός…» για τη δημιουργία αυτής της «δημοκρατικής παράταξης» – ο δε κ. Ανδρουλάκης που αρέσκεται σε «εντυπωσιασμούς», τόνισε χαμογελώντας πως θα παίξει «τον ρόλο του ελεύθερου σκοπευτή» – και… ποιον θα «βαράει»;