ΑΠΟΨΕΙΣ

«Ισλαμική τρομοκρατία»

H κυβέρνηση Αθνάρ πλήρωσε με μία ηχηρή εκλογική ήττα την κυνική απόπειρά της να παραπληροφορήσει την ισπανική κοινή γνώμη με σκοπό τη χρησιμοποίηση τού αίματος για συγκομιδή ψήφων. Αν και ιδιαιτέρως σημαντική, αυτή η πτυχή είναι το παρεμπίπτον στην πολύνεκρη αυτή υπόθεση. H βομβιστική επίθεση στη Μαδρίτη είναι μία διπλή δραματική υπενθύμιση: Πρώτον, ότι στον ασύμμετρο πόλεμο, που το πιο ακραίο τμήμα του ισλαμικού φονταμενταλισμού έχει κηρύξει εναντίον της Δύσης, δεν υπάρχουν ηθικοί φραγμοί και όρια. Δεύτερον, ότι η αντιτρομοκρατική εκστρατεία της Ουάσιγκτον δεν κατάφερε να λύσει το πρόβλημα, που τώρα εισβάλλει και στον ευρωπαϊκό χώρο.

Αναμφίβολα, η καλλιέργεια του τρόμου μέσα από την αιματοχυσία δεν επιδέχεται οποιαδήποτε πολιτική νομιμοποίηση. Κατά συνέπεια, η διεθνής κοινότητα έχει ζωτικό συμφέρον και ηθικό χρέος να εκριζώσει το δίκτυο της «Αλ Κάιντα». Δυστυχώς, ο πρόεδρος Μπους χρησιμοποίησε την αντιτρομοκρατική εκστρατεία αφ’ ενός ως πολιτικό όπλο στο εσωτερικό και αφ’ ετέρου ως πρόσχημα για το ξεκαθάρισμα αλλότριων γεωπολιτικών λογαριασμών. Με τον τρόπο αυτόν, όμως, την υπονόμευσε.

Καταλαμβάνοντας το Ιράκ, οι Αμερικανοί κατάφεραν αφ’ ενός να θέσουν υπό τον έλεγχό τους τα πετρέλαια αυτής της χώρας και αφ’ ετέρου να εγκατασταθούν στην καρδιά της Μέσης Ανατολής. Δεν έπληξαν, όμως, την «ισλαμική τρομοκρατία». Αντιθέτως, έπαιξαν το παιχνίδι της, γιατί της προσέφεραν πολιτικό έρεισμα. Εδραίωσαν την πεποίθηση εκατομμυρίων μουσουλμάνων ότι οι ΗΠΑ είναι ο «σατανάς» που τους ταπεινώνει και που στηρίζει την πολιτική του Ισραήλ εναντίον της ύπαρξης του παλαιστινιακού λαού. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, γεμίζει η δεξαμενή απ’ όπου στρατολογούνται οι κυνηγοί τής πιο τυφλής εκδίκησης.

Η αστυνομική έρευνα και η στρατιωτική δράση είναι αναγκαίες, αλλά όχι από μόνες τους ικανές να εξαρθρώσουν την «ισλαμική τρομοκρατία». Οσο κι αν επεκταθούν και ενταθούν τα μέτρα ασφαλείας, κάποια στιγμή θα προκύψει μία ρωγμή, μέσα από την οποία θα βρει δρόμο για να εκδηλωθεί μία τρομοκρατική επίθεση. Εκτός αυτού, δεν είναι δυνατόν οι πολίτες στην Δύση -κι όχι μόνο- να ζουν διαρκώς υπό το κράτος του φόβου. Δεν είναι δυνατόν να εγκλωβίσουν την καθημερινότητά τους σ’ ένα ασφυκτικό κορσέ, που στο όνομα της ασφάλειας θα ακρωτηριάζει τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ατομικές ελευθερίες.

Ο πόλεμος εναντίον της τρομοκρατίας θα καταστεί αποτελεσματικός μόνον εάν συνοδευθεί από πολιτικές πρωτοβουλίες για την ακύρωση των πολιτικών παραγόντων, που τροφοδοτούν τον ισλαμικό φονταμενταλισμό. Πρώτο ζητούμενο είναι η λύση του Παλαιστινιακού. Μόνον έτσι οι αδίστακτοι φανατικοί θα πάψουν να φαντάζουν στα μάτια των οργισμένων ισλαμικών μαζών σαν «μάρτυρες». Μόνον έτσι θα πάψει να βρίσκει απήχηση το κήρυγμά τους για πόλεμο θρησκειών και πολιτισμών.