ΑΠΟΨΕΙΣ

Αποενοχοποίηση με απόδοση ευθυνών

Μιλούσαμε τις προάλλες για την αποενοχοποίηση του πολιτικού κόσμου και εννοούσαμε πρωτοβουλίες προς δύο κατευθύνσεις: Πρώτον, την αποκατάσταση της νομιμότητας και των νομίμων διαδικασιών, γενικά τον σεβασμό στον νόμο, ώστε ούτε ο πολιτικός ούτε ο πολίτης να έχουν τη δυνατότητα ή το συμφέρον να εμπλακούν σε «διαπλοκές» ή σε ύποπτες μεταξύ τους συναλλαγές εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος και του δημοσίου χρήματος. H πρωτοβουλία προς την κατεύθυνση αυτήν ανήκει αποκλειστικά στην κυβέρνηση και αφορά τη σαφή και αυστηρή νομική περιφρούρηση του δημοσίου χρήματος από κάθε απόπειρα διαπλοκής ή άλλης συναλλαγής στις κρατικές ή ημικρατικές προμήθειες, στην ανάθεση δημοσίων έργων και γενικότερα στην κατανομή της κρατικής εύνοιας. O πρωθυπουργός δεν είναι… παιδονόμος για να επιτηρεί τους υπουργούς και βουλευτές του στις κοινωνικές συναναστροφές τους με εκδότες και επιχειρηματίες. Είναι μάλλον αδύνατον να τους κλείσει στη γυάλα.

Τα σημεία όμως όπου συνήθως σημειώνονται απόπειρες διαπλοκής, υπόπτων συναλλαγών και κατανομής της κρατικής εύνοιας με κομματικά ή άλλα υποκειμενικά κριτήρια είναι γνωστά και τα περισσότερα επώνυμα. Ανήκει στην πρωτοβουλία της κυβέρνησης να καταστήσει τις συναλλαγές γύρω από αυτά νόμιμες, διαφανείς και αδιάβλητες.

Η δεύτερη κατεύθυνση αφορά αποκλειστικά το ΠΑΣΟΚ που κυβέρνησε τη χώρα πολλά χρόνια και σήμερα ασκεί την αξιωματική αντιπολίτευση. Τα χρόνια της διακυβέρνησής του δέχθηκε πολλές κατηγορίες για διαπλοκή, για ύποπτες συναλλαγές και για κομματικές διευκολύνσεις. O σημερινός πρωθυπουργός αποκάλεσε τον πρώην πρωθυπουργό «αρχιερέα της διαπλοκής» και η ευρεία νίκη της Ν.Δ. κατά μεγάλο μέρος οφείλεται στην εκστρατεία της κατά της διαπλοκής και των υπόπτων συναλλαγών του τότε κυβερνώντος κόμματος και η σκιά της υποψίας κάλυψε όλη την κυβερνητική του δραστηριότητα. Σχεδόν καμία από τις κατηγορίες αυτές δεν έφτασε στη Δικαιοσύνη ή δεν ακολούθησε άλλες νόμιμες διαδικασίες έρευνας και διαλεύκανσης, ώστε να μάθουμε αν υπήρξαν ένοχοι και ενοχή.

Αποενοχοποίηση του πολιτικού κόσμου, στην περίπτωσή μας του ΠΑΣΟΚ, μιας μεγάλης παράταξης που ενδεχομένως, κάποτε, θα κληθεί πάλι να κυβερνήσει, δεν σημαίνει αμνήστευση και λήθη. Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ έχει την υποχρέωση να εγκαινιάσει διαδικασίες αυτοκάθαρσης αλλά και η κυβέρνηση υποχρεούται, ηθικά και πολιτικά, να συγκεντρώσει τα στοιχεία και να οδηγήσει στη Δικαιοσύνη τις κατηγορίες που η ίδια, ως αντιπολίτευση, διατύπωσε. Οφείλει να το κάνει γρήγορα και υπεύθυνα πριν οι ίδιες κατηγορίες, ως αντιστάθμισμα, αρχίσουν να διατυπώνονται και εναντίον της, πράγμα που πρέπει να θεωρεί μάλλον βέβαιο, αν δεν προηγηθεί αποενοχοποίηση της πολιτικής και των πολιτικών με την απόδοση ευθυνών εκεί που ανήκουν. Είναι άχαρο μια νέα κυβέρνηση να ανοίγει μέτωπα και δεν είναι αυτή η δουλειά της.

Το μέτωπο όμως της διαπλοκής και της διαφθοράς το άνοιξε η Ν.Δ. και σήμερα οφείλει να το κλείσει υπεύθυνα, με διαφάνεια και δικαιοσύνη.

Υπήρχε μέχρι τώρα η βάσιμη υποψία ότι το σύστημα εξουσίας του ΠΑΣΟΚ ήλεγχε απολύτως και τη διερεύνηση υπόπτων υποθέσεων. Σήμερα δεν υπάρχει και οι πολίτες έχουν δικαίωμα να μάθουν τι ακριβώς συνέβη στο Χρηματιστήριο, όπου έχασαν τις οικονομίες τους, τι έγινε με την προμήθεια οπλικών συστημάτων και με πολλές άλλες προμήθειες, ποιοι και με ποιον τρόπο ελέγχουν την ανάθεση δημοσίων έργων. Περιοριζόμαστε μόνο σε μερικές περιπτώσεις από όσες κατά καιρούς απασχόλησαν την κοινή γνώμη.