ΑΠΟΨΕΙΣ

Ενδοσκοπος

Εκτός «εικόνας» ο κ. Σημίτης

Εξακολουθεί να μας εντυπωσιάζει η περίπτωση του κ. K. Σημίτη. Επί μία οκταετία πρωθυπουργός, με δύο συνεχείς εκλογικές νίκες στο ενεργητικό του, με εξαιρετικά αδύναμη εσωτερική αντιπολίτευση στο κόμμα του, «αγαπημένος» της πλειοψηφίας των «ισχυρών» MME, με καλή εικόνα στα ευρωπαϊκά πολιτικά «σαλόνια», είναι σήμερα μια χλωμή φιγούρα στο βάθος της πολιτικής σκηνής. Σαν να μην ήταν παρά μία «παρένθεση» η ηγετική οκταετία του και για το ίδιο το κόμμα του. Ελάχιστοι στο ΠΑΣΟΚ δείχνουν να ενδιαφέρονται σήμερα για τη γνώμη του πρώην αρχηγού τους και πρωθυπουργού γύρω από το ένα και το άλλο θέμα. Και κάποιοι «σκληροί», κάποτε, «εκσυγχρονιστές», παραζαλισμένοι σήμερα προσπαθούν αγωνιωδώς να βρουν «άκρες» στη νέα «κατάσταση», η οποία διαμορφώνεται στο κόμμα μετά και την εκλογική ήττα της 7ης Μαρτίου. Πολύ μικρές και σκόρπιες πλέον τώρα οι δυνάμεις του κάποτε κραταιού αρχηγού, ο οποίος με διάφορες «πρωτοβουλίες» του -κατάλληλα διαφημιζόμενες και από φιλικά προς την εξουσία του MME- δεν άφηνε στους «συντρόφους» του περιθώρια για αμφισβήτησή του.

Μπορεί σήμερα να έχει προβλήματα (όπως φάνηκε και στη Βουλή προ ημερών) ο κ. Γ. Ανδρ. Παπανδρέου, στην προσπάθειά του να ξεπεράσει τις πίκρες της εκλογικής ήττας και τις πρώτες εκδηλώσεις «αμφισβήτησής» του στα κομματικά παρασκήνια, από έναν αριθμό «συντρόφων» του, αλλά ένα φαίνεται να είναι βέβαιο σε αυτήν τη φάση: O κ. K. Σημίτης, ο επί σειράν ετών «καταλληλότερος» πρωθυπουργός και αδιαφιλονίκητος αρχηγός του κυβερνώντος ΠΑΣΟΚ, σήμερα δεν «παίζει» -ούτε καν ως παρουσία συμβολικού χαρακτήρα- σε καμιά από τις εκδοχές του μέλλοντος για το πάσχον κόμμα. Και κάποιοι ενθουσιώδεις κάποτε θαυμαστές και διαφημιστές του στα MME, τώρα «τρέχουν» να προσφέρουν χαμόγελα και «σέρβις» στον διάδοχό του κ. Παπανδρέου.

Αναγκαστικώς υφιστάμενοί του

Φαίνεται ότι πολλά «πληρώνει» τώρα ο πρώην πρωθυπουργός. Αυτοί που ο ίδιος περιφρονούσε επί έτη ως «αναχρονιστές» στο κόμμα του, δεν έχουν κανέναν λόγο σήμερα να ασχοληθούν με την «περίπτωσή» του. Οι «δελφίνοι», που θεωρούν ότι την 7η Ιανουαρίου προδόθηκαν «αγρίως» από αυτόν με την άνευ συζητήσεως παράδοση του κόμματος στον «Γιωργάκη», τον αντιπαθούν περισσότερο από όσο παλαιότερα. Και οι βετεράνοι «σημιτοφρουροί» είτε αναζητούν καλύτερη τύχη προς τη μεριά του νέου αρχηγού είτε, κουρασμένοι, αποσύρονται περιμένοντας σεμνά καλύτερες μέρες. Πώς, λοιπόν, να μη μοιάζει σήμερα με χλωμή φιγούρα του παρελθόντος ο κ. K. Σημίτης;

Οσα προβλήματα και να έχει, λοιπόν, τώρα ο κ. Γ. Ανδρ. Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ, σίγουρα δεν τα έχει εξαιτίας του κ. K. Σημίτη. Και οι πικραμένοι «δελφίνοι» που βρέθηκαν στις 7 Ιανουαρίου ηττημένοι στη μάχη της διαδοχής, πριν καν τη δώσουν, αν έχουν σήμερα «ανοικτούς λογαριασμούς» με τον νέο αρχηγό, αυτούς δεν πρόκειται φυσικά να επιχειρήσουν να τους κλείσουν παρέα με τον κ. K. Σημίτη. Αλλωστε, οι πικραμένοι «δελφίνοι», όσο και αν αισθάνονται άσχημα ή «περίεργα» ως πολιτικοί υφιστάμενοι του «Γιωργάκη», δεν αγνοούν ότι όπλα πολιτικά (και «επικοινωνιακά») για μια ανοικτή αμφισβήτηση του αρχηγού τους τώρα δεν διαθέτουν. O κ. Γ. Ανδρ. Παπανδρέου είναι από την πλευρά του ένας πολιτικά αδύναμος, αλλά όχι εσωκομματικά ευάλωτος «αρχηγός» του ΠΑΣΟΚ. Και θα πρέπει να υποστεί το κόμμα του μια βαριά ήττα στις ευρωεκλογές του Ιουνίου για να τεθεί ανοικτά θέμα αλλαγής ηγεσίας.

Από Σεπτέμβριο;

Αλλα και στη νέα Δημοκρατία, απ’ ό,τι ακούμε, δεν διατυπώνονται προβλέψεις για κάποια γρήγορη «πτώση» του κ. Παπανδρέου από ισχυρά εσωκομματικά πυρά. Οι προβλέψεις των «γαλάζιων», άλλωστε, για το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών δεν περιλαμβάνουν εκδοχές για εντυπωσιακά «σκορ» που θα προκαλούσαν έτσι κι αλλιώς «ταραχή» στο πολιτικό τοπίο της χώρας. Επιπλέον εκτιμάται (και στο ΠΑΣΟΚ και στη Νέα Δημοκρατία) ότι αυτό το καλοκαίρι θα είναι τέτοια η πολιτική ένταση γύρω από το θέμα της ομαλής διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων την Αθήνα, υπό την απειλή μάλιστα πιθανών (θεωρητικώς τουλάχιστον) τρομοκρατικών κτυπημάτων, ώστε δύσκολα πολύ θα γίνονταν «πρώτο θέμα» οι ευρωεκλογές. Μάλλον από Σεπτέμβριο τα πιο ενδιαφέροντα. Και έως τότε ο τραυματισμένος κ. Παπανδρέου μπορεί να έχει βρει αν όχι λύσεις για το στερέωμα της ηγεσίας του, κάποια φάρμακα πάντως για την αντιμετώπιση των πολιτικών ασθενειών του ΠΑΣΟΚ.

Τα μικρά

-Δεν γνωρίζουμε για πόσο καιρό θα κρατήσουν οι υπουργοί της Ν.Δ. την υπόσχεση που έδωσαν (έτσι υποτίθεται, τουλάχιστον) στον πρωθυπουργό να εργάζονται εντατικά, αποφεύγοντας τις πολλές κοσμικότητες, τις πολυτέλειες και τις «γκλάμουρους» εμφανίσεις. H συνέχεια θα δείξει τη γραμμή πορείας της κυβερνητικής «ταπεινότητας», την οποία ζητάει από τους υπουργούς του ο κ. Κώστας Καραμανλής.

Σ’ έναν τομέα, πάντως, φαίνεται, ότι οι νέοι υπουργοί επιθυμούν να μιμηθούν τους προκατόχους τους του ΠΑΣΟΚ: Στη συμμετοχή τους (από το γραφείο τους, βεβαίως) σε μακρές πρωινές συζητήσεις στις οποίες προσκαλούνται από τηλεοπτικά κανάλια.

-Ας μην προσπαθούν να «μαλώσουν», έστω και χαμηλότονα, για το Κυπριακό η κυβέρνηση K. Καραμανλή με την αξιωματική αντιπολίτευση του κ. Παπανδρέου. Αν το κάνουν, δεν πρόκειται να πείσουν κανέναν ότι το κάνουν πολύ στα σοβαρά τώρα.

-Ιδαιτέρως ο κ. Γ. A. Παπανδρέου ας μην το προσπαθεί αυτό. Πάει πολύ να προχωρεί αυτός σε υπαινιγμούς για υποχωρητικότητα του πρωθυπουργού μπροστά σε πιέσεις ασκηθείσες από… αμερικανικής πλευράς. ΄H μήπως όχι;

-Μια απορία: Για ποιο λόγο μπορεί να περίμενε, άραγε, ο απελθών υπουργός Πολιτισμού ότι θα συγκέντρωνε επαίνους για εξαιρετικές επιδόσεις του στη διάρκεια της θητείας του σ’ αυτό το υπουργείο;

(Βεβαίως, άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου και οφείλουμε να το σεβόμαστε αυτό, διότι μπορεί να συμβεί και στον καθένα μας αύριο.)