ΑΠΟΨΕΙΣ

Μια άνοιξη καταδική μας, μας προσμένει. Ας τη χαρούμε!

Τουλάχιστον έχουμε την άνοιξη καταδική μας. Δεν χρειάζεται να τη μοιραστούμε με τους ξένους επισκέπτες του Αυγούστου που έρχονται -γιατί θα ‘ρθουν, μην ακούτε τις Κασσάνδρες του ξένου Τύπου!- για τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα του 2004. Αλλες απαιτήσεις οι δικές τους – θέαμα, ρεκόρ, άμιλλα, σε κλίμα απόλυτης ασφάλειας και με την αίσθηση ότι όλη η πόλη είναι δική τους. Αλλες οι δικές μας. Που θα θέλαμε να τους δείξουμε μιαν Αθήνα φωτεινή, σύγχρονη, αλλά και με το κλέος που της δίνουν τα αρχαία της μνημεία, τα μοναδικά της αξιοθέατα. Το στέγαστρο του Καλατράβα – «αυτό πια έγινε ανέκδοτο», όπως είπε η κ. Μαρία Μητσοτάκη σε συνέντευξη στον Alpha σε έναν Γιώργο όλο… Αυτιά και χαμόγελα κι αυτά ώς τ’ αυτιά! Καλά θα ‘ναι αν γίνει. Αν το επιτρέψει η ολίσθηση της 18ης Απριλίου (τι λέξεις μεταχειριζόμεθα!). Θα ‘ναι ό,τι πρέπει για τις αναμνηστικές καρτ-ποστάλ που θα στείλουν οι ομογενείς μας της Αυστραλίας και του Καναδά, στους δικούς τους, να δουν πόσο… ευρωπαϊκό αέρα έχει η Αθήνα! Αλλά, όπως το ‘χουμε ξαναγράψει, όταν έχεις την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα, τι τα θέλεις τα αρχιτεκτονήματα μεγάλων συλλήψεων, όταν σκοντάφτουν σε χρονοδιαγράμματα και αντιξοότητες;

Από Αύγουστο αγώνες, από Μάρτη καλοκαίρι! Κάτι αέρηδες και βροχές δεν θα πτοήσουν την άνοιξη που προχωρά προς το καλοκαίρι με γοργά βήματα. «Ελα γρήγορα, κοντεύουν να τελειώσουν οι μοβ ανεμώνες του Μεσαγρού και οι πορφυρές της Πέρδικας!», μου μήνυσε η καλή φίλη από την Αίγινα. Στις 31, στον περικαλλή ναό της Αφαίας, θα έρθει η Ολυμπιακή Φλόγα να συνδέσει, στο ταξίδι της, όλα αυτά τα μνημεία που είναι ο θησαυρός και η μνήμη της Ελλάδας. Αλλά δεν χρειάζεται να τρέξει κανείς να συνωστισθεί με τις προσωπικότητες, που θα παραστούν στην Τελετή της Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας στην Ολυμπία αύριο, 25η Μαρτίου. Θα τη δούμε στην τηλεόραση, θα τη χαρούμε, σαν την κ. Μαρίκα Αμπατζίδου, τη μοναχική ηρωίδα του βραβευμένου με πρώτο βραβείο ντοκιμαντέρ «Το Κουτί» της Εύας Στεφανή, μικρής φίλης, που τώρα την καμαρώνουμε λέκτορα Θεατρολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών («Subject, τα κατάφερες να κρατήσεις τις ευαισθησίες σου μέσα στα διαβάσματα, στα τρεχάματα του Λονδίνου», όπως θα ‘λεγε το άλλο Subject!). Επιστροφή στις κίτρινες φλόγες των τριφυλλιών που άναψε η άνοιξη στα αρχαία μάρμαρα, ολόγυρα στο Ερεχθείο. Και στις ρόδινες παρειές αγοριών και κοριτσιών που, σαν τα σπουργίτια, κούρνιασαν στο πεζούλι κάτω από τα Προπύλαια, για ένα μάθημα αξέχαστο, επιτόπιο! Δέσ’ τε την ένταση, το θάμβος του νεανικού βλέμματος, καθώς ακούν τον καθηγητή τους να τους μιλάει για τον Ιερό Βράχο. Ξεχνούν να κρατήσουν σημείωση, ακούν και βλέπουν και αισθάνονται. Τέτοιες φωτογραφίες είναι η μόνη ζωντανή διαφήμιση που πρέπει να στέλνουμε έξω, κ. Αβραμόπουλε του Τουρισμού. (Αλήθεια, ξέρετε γιατί ο Κώστας Καραμανλής του ‘δωσε το Τουρισμού; Για να μην ξεχνά τον… Διόνυσο, ανέκδοτο αυτό, καλό!)