ΑΠΟΨΕΙΣ

Παρασκηνίων ανόητα «παιχνίδια» στο Κυπριακό

K άτω από ισχυρότατες διεθνείς πιέσεις για επίδειξη «ευελιξίας», «κατανόησης» και «ρεαλισμού», Λευκωσία και Αθήνα οδηγούνται σήμερα στην «τετραμερή» (τον «διευρυμένο διάλογο» επί το ηπιότερον) που θα διεξαχθεί στη Λουκέρνη της Ελβετίας. Στόχος του λεγόμενου «διεθνούς παράγοντος» (αμερικανο-βρετανικού, πρωτίστως) είναι να αποδεχθούν οι Ελληνοκύπριοι, με τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδας, το σχέδιο λύσης του Κυπριακού που έχει συντάξει (και πρόκειται να συμπληρώσει) ο γενικός γραμματέας του OHE, όσο και αν αυτό το κείμενο μπορεί να εκτιμηθεί αρνητικά επί της ουσίας του από Λευκωσία και Αθήνα. H Αγκυρα από τη δική της πλευρά βρίσκεται σε πολύ καλύτερη θέση, μια και τα ήδη προταθέντα από τον κ. Κόφι Ανάν τής διασφαλίζουν μια διχοτομική λύση και ένα συνταγματικό μόρφωμα με το οποίο ικανοποιούνται πάγιες τουρκικές θέσεις για το είδος της διακυβέρνησης που θα έπρεπε να έχει μια «ενιαία Κύπρος».

Καθώς το μείζον αυτό θέμα εξελίσσεται, με «καυτές» τις σχετικές παρασκηνιακές διαβουλεύσεις και με τα εμπλεκόμενα μέρη να έχουν βεβαίως συνειδητοποιήσει ότι έχουν αναλάβει βαρύτατα φορτία ευθυνών, καταβάλλονται προσπάθειες από διάφορες πολιτικο-διπλωματικές «πηγές» με πονηρούς στόχους ποικίλους: Κάποιοι θέλουν, μέσω του Τύπου, να «προετοιμάσουν» την ελληνική και την κυπριακή κοινή γνώμη για μία κατά το δυνατόν πιο ήρεμη και με πνεύμα ρεαλιστικό και μοντέρνο υποδοχή δυσάρεστων πολιτικών παραδοχών προσεχώς. Αλλοι θέλουν να περάσουν στο κοινό και να δικαιολογήσουν συγκεκριμένες (σκληρές ή μαλακές) απόψεις κυβερνήσεων, οι οποίες δεν τολμούν ακόμη να διατυπώσουν καθαρές θέσεις για το τι θα έπρεπε να υποστηριχθεί ακριβώς για το Κυπριακό. Και άλλοι είτε «απειλούν» κάποιους κρυφούς αντιπάλους είτε προσπαθούν να αποκρύψουν για λογαριασμό πολιτικών προϊσταμένων τους εξελίξεις που έχουν ήδη δρομολογηθεί στα παρασκήνια.

Οι κινούμενοι κατά τους τρόπους αυτούς από τα παρασκήνια επιδεικνύουν τα μεγάλα άγχη τους (ορισμένοι και κάποιες ιδεοληψίες τους περί Κύπρου) εν όψει ενδεχόμενων οδυνηρών εξελίξεων. Ομως σφάλλουν, νομίζοντας ότι με αυτά τα «παιχνίδια» μπορούν να «επηρεάσουν» τον πολιτικό κόσμο συνολικώς και την κοινή γνώμη έτσι και τόσο, ώστε να μη γίνουν απολύτως ορατές προσεχώς οι μεγάλες ευθύνες των ηγεσιών που θα αποφασίσουν για την τύχη της πολύπαθης Κύπρου. Οσο και αν υποστηρίζεται από σοφούς πολιτικούς εγκεφάλους των Αθηνών ότι το Κυπριακό είναι «επικοινωνιακώς» πολύ δυσάρεστο και «δεν πουλάει» προς την κοινή γνώμη, το πολιτικό βάρος του παραμένει μεγάλο και μπορεί, αν πολύ άσχημα εξελιχθεί, να συντρίψει τον έναν ή τον άλλο διαχειριστή του.