ΑΠΟΨΕΙΣ

«Μπαλέτο για Ζωή», σε χορογραφία Μορίς Μπεζάρ, γέμισε με συγκίνηση το Badminton ώς χθες…

Οταν ο Μορίς Μπεζάρ «έχασε» τον πρώτο του χορευτή, τον Χόρνε Ντον από έιτζ, στα 45 του χρόνια -όσο ήταν κι ο Φρέντι Μέρκιουρι, ο τραγουδιστής μουσικός των Queen- θέλησε να τον αποχαιρετίσει, πάνω στη σκηνή, δίνοντάς του τον πρώτο ρόλο σ’ ένα «Μπαλέτο για τη Ζωή». Με τη φωνή του Φρέντι και τη μουσική των Queen, αλλά και του Μότσαρτ, που κι αυτός πέθανε στα τριάντα πέντε του, σε αποκορύφωμα δημιουργίας. Αυτό που ξεχώρισε την ασθένεια από τις άλλες επιδημίες είναι ότι χτύπησε ξαφνικά και αδυσώπητα νέους ανθρώπους, αυτούς που είχαν υπακούσει στην 11η Εντολή «Κάντε έρωτα και όχι πόλεμο» στη δεκαετία του ’80 και του ’90. Τότε που ο καλλιτεχνικός κόσμος – ηθοποιοί, μουσικοί, σκηνοθέτες, αθλητές (όπως οι πρωταθλητές του καλλιτεχνικού πατινάζ), ο ένας μετά τον άλλο, χάθηκαν από τη σκηνή και τις παγωμένες πίστες της ζωής. Και αφού χορογράφησε το μεγαλοφυές αυτό «χορόδραμα για ζωή και για θάνατο», αφιερωμένο στα χαμένα νιάτα – γύρισε την παράσταση σαν δάδα υπενθύμισης από τον Ιανουάριο του 1997 στο Παρίσι και μετά στις πρωτεύουσες του κόσμου. Για τους νέους ανθρώπους να καταλάβουν και να μη σπαταλούν τη ζωή, προσφέροντας το σώμα τους θυσία ούτε στον πόλεμο ούτε στο σεξ. Την παρουσίασε, τέλος Φεβρουαρίου, και στην Αθήνα -αφού ο Μπεζάρ είχε πεθάνει στα 80 του χρόνια το 2007- το «Μπαλέτο Μπεζάρ της Λωζάννης στο κατάμεστο Μπάτμιντον με επικεφαλής τον καλλιτεχνικό του διευθυντή, και άλλοτε χορευτή, τον Gil Roman, με το μπαλέτο σε πλήρη σύνθεση με τους σολίστες του. Δύο ώρες διαρκεί η χορο-παράσταση, ποτισμένη με τη μουσική των Queen, χωρίς διάλειμμα. Χθες, 28/2, ήταν η τελευταία από τις 4 παραστάσεις. Το αθηναϊκό κοινό ανταποκρίθηκε με θέρμη και συχνά διέκοπτε με χειροκρότημα την έξοχη χορογραφία. Προβάλλεται στην οθόνη απόσπασμα από ταινία με το μαρτύριο του Χόρχε Ντον πάνω στον σταυρό – συγκλονιστική εμπειρία. Η τέχνη, όμως, έχει τον τρόπο της να μεταφέρει ως και αισιόδοξα μηνύματα μέσα από ένα τέτοιο δραματικό θέμα και το μπαλέτο φέρει, απ’ αρχής μέχρι τέλους, τη σφραγίδα του Μορίς Μπεζάρ. Στη βαθιά υπόκλιση, στη θέση του Μορίς Μπεζάρ, ο Ζιλ Ρομάν με τους χορευτές προσφέρουν ανθοστήλη στον δάσκαλο Μπεζάρ και χειροκρότημα στο κοινό που γέμισε το θέατρο – αρένα Βadminton.

Γράμμα της Μαρίας Κάλλας στον Μπεζάρ

Χθες, ο Ζιλ Ρομάν εκτελώντας επιθυμία του Ιδρύματος Μπεζάρ της Λωζάννης έδωσε στην Πρόεδρο της «Τεχνόπολης» του Δήμου Αθηναίων κ. Ευφροσύνη Δοξιάδη ένα γράμμα που έστειλε, μια εβδομάδα πριν από τον θάνατό της, η Μαρία Κάλλας στον Μπεζάρ. «Αγαπητέ φίλε Μωρίς» του γράφει. «Δεν θα μπορέσω να κρατήσω το ραντεβού που κλείσαμε στο σπίτι μου, λόγω ασθενείας μου. Συγχωρέστε μου τον γραφικό χαρακτήρα, λόγω κόπωσης» καταλήγει. Είναι σε επιστολόχαρτο του σπιτιού της στη λεωφόρο Ζορζ Μαντέλ, στο Παρίσι. «Θέλουμε το γράμμα αυτό που κρατούσε στο αρχείο του ο Μπεζάρ, να επιστρέψει στην πατρίδα της Κάλλας» είπε ο Ρομάν. Θα εμπλουτίσει τη συλλογή που ήδη υπάρχει με προσωπικά είδη της ντίβας για ένα μελλοντικό «Μουσείο Μαρία Κάλλας». Πολλοί πιστεύουν πως «η Μαρία πέθανε από ραγισμένη καρδιά»…