ΑΠΟΨΕΙΣ

Τι γράφει ο ξένος Τύπος

GLOBAL ΤΙΜΕS

Πολιτικό προϊόν

Η αναταραχή στη Μέση Ανατολή και η εκτόξευση της τιμής του αργού πετρελαίου κάνουν τον κόσμο να σκέφτεται τις επιπτώσεις στην αμερικανική οικονομία. Οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας πετρελαίου του κόσμου και επί έτη τώρα βλέπουν την περιοχή ως το επίκεντρο της παγκόσμιας στρατηγικής τους. Οι αλλαγές που συντελούνται θα μπορούσαν, φαινομενικά, να προκαλέσουν πανικό. Ωστόσο, αυτή τη φορά οι ΗΠΑ δεν πανικοβλήθηκαν. Η αμερικανική οικονομία έχει γίνει πιο ικανή να αντιμετωπίζει την αστάθεια στη Μέση Ανατολή, που δίνει μεγαλύτερο περιθώριο ελιγμών για την ανάπτυξη στρατηγικής και επιτρέπει στις ΗΠΑ να επηρεάζουν και να διαμορφώνουν την περιοχή σύμφωνα με τις δικές τους αξίες. Οι ΗΠΑ εισάγουν μόνο το 23% του πετρελαίου τους από τη Μέση Ανατολή και από αυτό το 11% προέρχεται από τη Σ. Αραβία. Μειώνουν σταδιακά τις εισαγωγές τους από τη Μέση Ανατολή και την εξάρτησή τους από το πετρέλαιο. Οι ασιατικές χώρες όμως όχι μόνο εισάγουν πολύ πετρέλαιο, αλλά είναι επίσης εξαρτημένες από τα αποθέματα της περιοχής. Οι αλλαγές στον αραβικό κόσμο μάς προειδοποιούν ξανά ότι το πετρέλαιο είναι πολιτικό προϊόν.

LΕ ΜΟΝDΕ

Δοκιμή για το 2012

Σε δηλώσεις του στην αρχή της εβδομάδας, ο πρώην πρώτος γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Φρανσουά Ολάντ, ανέφερε ότι αυτό που χρειάζεται το κόμμα του για τις προεδρικές του 2012 είναι «ένας κανονικός υποψήφιος. Οχι κοινός, αλλά σταθερός, σοβαρός και ικανός να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους». Αν παίξουμε το παιχνίδι του κ. Ολάντ, θα πρέπει να τον τοποθετήσουμε στην κατηγορία αυτή, ενώ στην αντίπερα όχθη, μαζί με τους ασταθείς, αναξιόπιστους και φαιδρούς, θα πρέπει να εντάξουμε τη Σεγκολέν, τον Μπαϊρού, τον Σαρκοζί, ακόμη και τον Στρος-Καν. Το ερώτημα, όμως, είναι το ακόλουθο: Τι είναι κανονικό στην πολιτική; Για να απαντήσουμε ίσως θα έπρεπε να υποβάλουμε τον κ. Ολάντ σε ένα μικρό τεστ. «Οταν χτυπάει το ξυπνητήρι σας, εσείς (α) έχετε ήδη σηκωθεί, (β) το σβήνετε και σηκώνεστε, (γ) το αφήνετε να ξαναχτυπήσει 5 λεπτά αργότερα». Αν και τέτοια τεχνάσματα δεν θα μας έδειχναν ποιος είναι πιο ικανός να κυβερνήσει, ούτε και ποιος είναι πιο συγκροτημένος, ίσως να μας ψυχαγωγούσαν έστω λίγο, καθώς όπως έχει πει και ο Μπίλι Ουάιλντερ: «Κανείς δεν είναι κανονικός».

ΕL ΡΑΙS

Φρενήρης ρυθμός

Τα πολλά ταξίδια του Χοσέ Λουίς Θαπατέρο στη Μέση Ανατολή και το Μαγκρέμπ, σε διάστημα λίγων μόνον ημερών, προσδίδουν στην ισπανική εξωτερική πολιτική φρενήρη ρυθμό, μετά την απραξία πολλών μηνών. Ωστόσο, δεν είναι εύκολο να διακρίνει κανείς τη στρατηγική πίσω από αυτή την πολιτική, κυρίως αν αναλογιστεί ότι με τα ταξίδια των υπουργών Εξωτερικών των προηγούμενων δεξιών κυβερνήσεων, η διπλωματία της Ισπανίας δεν ενίσχυσε τον διεθνή ρόλο της. Η διπλωματική ατζέντα του πρωθυπουργού δεν ξεκαθαρίζει τα πράγματα. Οπως συνήθως συμβαίνει στην εξωτερική πολιτική της Ισπανίας, η ιδέα είναι να υποστηρίζεις μια άποψη και την αντίθετή της. Οι Τυνήσιοι συνομιλητές του Θαπατέρο θα λάβουν στήριξη στη νεαρή δημοκρατία τους, από μια χώρα η οποία στο παρελθόν όχι μόνο αντιμετώπισε με συγκατάβαση το καθεστώς του Μπεν Αλι και τήρησε σιωπή κατά τη διάρκεια της εξέγερσης εναντίον του, αλλά επιπλέον έκλεισε τα μάτια, προκειμένου να λάβει ανταλλάγματα. Τίποτε διαφορετικό δηλαδή από αυτό που έκαναν, ενίοτε με πιο ξεδιάντροπο τρόπο, και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

RΙΑΝΟVΟSΤΙ

Ρωσο-ιαπωνικές σχέσεις

Με μία κίνηση-έκπληξη, που σίγουρα θα οξύνει τη μακροχρόνια διαμάχη ανάμεσα στη Ρωσία και την Ιαπωνία, η ρωσική ηγεσία ανακοίνωσε ότι ενισχύει την άμυνα των Νότιων Κουρίλων. Η εγγύτητα των νησιών προς τις ακτές της Ιαπωνίας καθιστά πολύ δύσκολη την υπεράσπισή τους. Θεωρητικά, η Ιαπωνία θα μπορούσε να πραγματοποιήσει μεγάλης κλίμακας νυχτερινή απόβαση χρησιμοποιώντας μικρά, μη πολεμικά σκάφη. Οι ιαπωνικές ένοπλες δυνάμεις είναι καλά εκπαιδευμένες και με υψηλό ηθικό. Αυτό, σε συνδυασμό με την υπεροπλία της Ιαπωνίας στον αέρα και με την εκτεταμένη χρήση όπλων ακριβείας μπορεί να λυγίσει την άμυνα των νησιών ευκολότερα από όσο νομίζουμε. Σήμερα, οι ρωσικές δυνάμεις στα νησιά, αλλά και ευρύτερα στην Απω Ανατολή θα ήταν αβοήθητες μπροστά σε τέτοια επίθεση. Η μόνη πρακτική άμυνα για τη Ρωσία θα ήταν να παρατείνει τη μάχη στα νοτιότερα νησιά Κουνασίρ και Ιτουρούπ, μέχρι να οργανώσει μεγάλης κλίμακας αντεπίθεση. Μακροπρόθεσμα, μια βιώσιμη αμυντική στρατηγική πρέπει να βασίζεται στην απειλή βομβαρδισμού του συνόλου της ιαπωνικής επικράτειας. Πρέπει να επιμείνουμε στην άμυνα των Νότιων Κουρίλων.