ΑΠΟΨΕΙΣ

Και τώρα πάλι η σειρά μας…

Είναι πραγματικά απίστευτο αυτό που γίνεται. Τη νύχτα της περασμένης Παρασκευής οι ηγέτες της Ευρωζώνης και κυρίως η κ. Αγκελα Μέρκελ υπερέβαλαν εαυτούς και πρόσφεραν στην Ελλάδα ένα πλαίσιο ασφαλείας που λίγοι μπορούσαν να το φαντασθούν μερικές ώρες πριν. Της έδωσαν αρκετά περισσότερο χρόνο για να αποπληρώσει το δάνειο των 110 δισ. που παίρνει για να μη χρεοκοπήσει, της μείωσαν το επιτόκιο και της έδωσαν τη δυνατότητα να πουλήσει κρατικά ομόλογα στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, αν δεν ανοίξουν οι αγορές το 2012, που δεν θα ανοίξουν. Και όμως, όλα αυτά αντιμετωπίστηκαν με μεγάλη δόση σκεπτικισμού, καχυποψίας, γκρίνιας και αρνητισμού στο εσωτερικό.

Κανονικά, οι εχέφρονες άνθρωποι αυτού του τόπου θα πρέπει να ξεπεράσουν όλη την αναδυόμενη μιζέρια από κόμματα, μίντια και ευαγγελιστές της ανέξοδης κριτικής. Δεν έχει τόση σημασία αν οι Ευρωπαίοι εταίροι βάζουν για άλλη μια φορά πλάτη γιατί φοβούνται μήπως παρασυρθούν και οι ίδιοι από μια ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας, ή αν το ζήτησε από τη Γερμανία η Ουάσιγκτον ή αν κατάφερε να το εξασφαλίσει ο Γ. Παπανδρέου, φθάνοντας στο σημείο να απειλήσει ακόμη και με άμεση αναδιάρθρωση του χρέους. Σημασία έχει ότι το αποτέλεσμα είναι θετικό, γεγονός που αναγνωρίζεται από όλους τους καλόπιστους.

Η κυβέρνηση από την πλευρά της δεν έχει δικαίωμα να επαναπαυθεί στις… δάφνες της. Αντίθετα, έχει υποχρέωση να θεωρήσει τα συμπεράσματα των ηγετών της Ευρωζώνης ως ευκαιρία για επανεκκίνηση της προσπάθειας εξυγίανσης των δημοσιονομικών και προώθησης μεταρρυθμίσεων. Είναι το λιγότερο ανόητος όποιος νομίζει ότι οι άλλοι θα μας δίνουν συνεχώς ευκαιρίες και θα μας κάνουν διευκολύνσεις, χωρίς δικές μας θυσίες, χωρίς να αξιοποιήσουμε με κάθε τρόπο περιουσιακά στοιχεία και δίχως να προσαρμοστούμε σε ένα μοντέλο λογικής, ανάλογο με τις δυνατότητες της χώρας. Το εφιαλτικό χρέος της χώρας θα μειωθεί κυρίως από εμάς, ειδάλλως μας πήρε και μας σήκωσε, ειδικά αν και όταν σταθεροποιηθεί η Ευρώπη στο σύνολό της και δεν θα φοβούνται μήπως η χρεοκοπία μιας χώρας ενεργοποιήσει το ντόμινο. Αντί η κυβέρνηση να δίνει τροφή σε συζητήσεις για το κατά πόσον μπορεί να φτάσει στον στόχο της αξιοποίησης της κρατικής περιουσίας, ας ανασκουμπωθεί αμέσως και ας ξεκινήσει τις διαδικασίες χωρίς παλινωδίες.

Ο Γ. Παπανδρέου ασφαλώς τα γνωρίζει όλα αυτά. Και ασφαλώς γνωρίζει επίσης ότι για να ορθοποδήσει η χώρα κάποια στιγμή στο μέλλον, θα περάσει οπωσδήποτε από νέες σκληρές αποφάσεις, σφοδρές συγκρούσεις και μείωση του βιοτικού επιπέδου. Δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά και το ερώτημα είναι αν η συγκεκριμένη κυβέρνηση έχει τα κότσια να δυσαρεστήσει και να συγκρουσθεί πρώτα απ’ όλα στο δικό της χώρο και με τους δικούς της ανθρώπους, τους συνδικαλιστές. Δεν το έχει δείξει ακόμη αυτό και σε πολλές περιστάσεις έκανε πίσω. Τώρα, όμως, που οι εταίροι ανταποκρίθηκαν στα ελληνικά αιτήματα, δεν έχει ούτε περιθώρια ούτε άλλοθι, για να μην κάνει τα απαραίτητα βήματα.

Ο πρωθυπουργός απέκλεισε το ενδεχόμενο να προχωρήσει σε ανασχηματισμό τώρα, αν και πολλά στελέχη της κυβέρνησής του αδυνατούν ή αρνούνται να αναλάβουν το μερίδιο των υποχρεώσεών τους. Είναι ωστόσο φανερό ότι με αυτή την ομάδα δεν μπορεί να πάει πολύ μακρυά. Αλλά υπάρχει ο κίνδυνος να χαθεί πολύτιμος χρόνος και όταν αναγκασθεί εκ των πραγμάτων να ανασχηματίσει την κυβέρνησή του, να είναι πάλι αργά.