ΑΠΟΨΕΙΣ

Οι ξένοι οίκοι κι εμείς

Η αντίδραση του υπουργείου Οικονομικών στην υποβάθμιση της Ελλάδος, κατά δύο μονάδες, από τον διεθνή οίκο πιστοληπτικής αξιολογήσεως Standard &Poor’s, αποκαλύπτει ότι η κυβέρνηση του κ. Γιώργου Παπανδρέου -και ειδικότερα το «οικονομικό επιτελείο» του- αδυνατεί να σταθμίσει τη συμπεριφορά των αγορών.

Επί της ουσίας οι συνεργάτες του κ. Γιώργου Παπακωνσταντίνου κατηγόρησαν τους επιτελείς της S&P αφ’ ενός για μονομερή εκτίμηση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και αφ’ ετέρου επειδή δεν δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στις «δράσεις» της ελληνικής κυβερνήσεως.

Με άλλα λόγια, κατά το οικονομικό επιτελείο του κ. Παπανδρέου, τα στελέχη της S&P δεν ξέρουν να διαβάζουν σωστά τις ευρωπαϊκές αποφάσεις και δεν αξιολογούν ορθά το κυβερνητικό έργο. Είναι κατά συνέπεια ανεπαρκείς ή δόλιοι. Βεβαίως, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, διότι τα εν λόγω στελέχη εργάζονται απλώς για το συμφέρον της εταιρείας τους και των πελατών της.

Σφάλλουν όσοι πιστεύουν -στην κυβέρνηση- ότι πολιτικές διακηρύξεις σε ευρωπαϊκό, αμερικανικό ή τοπικό επίπεδο μπορούν να διαμορφώσουν τη συμπεριφορά των αγορών. Η γοητεία των αγορών έγκειται στο ότι δεν τιθασεύονται από πολιτικούς, θεωρητικούς ή αναλυτές. Εάν συνέβαινε το αντίθετο, η Σοβιετική Ενωση δεν θα είχε καταρρεύσει, διότι και θεωρία είχε και δικτατορική κυβέρνηση να επιβάλλει τις όποιες αποφάσεις της.

Βεβαίως, στη σημερινή Ελλάδα, όπου οι απολογητές του φιλελευθερισμού υπήρξαν κατά κανόνα πρώην κομμουνιστές, είναι αναμενόμενο και λογικό να επιχειρούν να εξορθολογήσουν τη συμπεριφορά των αγορών, γι’ αυτό και συνεχώς διαψεύδονται. Οι αγορές, όμως, συμπεριφέρονται ως φυσικό φαινόμενο, οι αντιδράσεις τους έχουν συγκριτικώς μικρή διάρκεια, αλλά σαρωτική ορμή.

Θεώρησε η κυβέρνηση ότι αρκούσε η μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και των συντάξεων για να υπάρξει θετική ανταπόκριση των αγορών. Πιστεύουν ορισμένοι ότι ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας, οι ιδιωτικοποιήσεις και πώληση της δημοσίας περιουσίας θα επιλύσουν το πρόβλημα. Αυτό που δεν αντιλαμβάνονται, ωστόσο, είναι ότι η έξοδος από την κρίση, κατά τη λογική των αγορών, είναι η πλήρης σάρωση του συστήματος, και αυτό θα πλήξει και την συντριπτική πλειοψηφία εκείνων που στηρίζουν την κυβερνητική πολιτική.