ΑΠΟΨΕΙΣ

ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ

Με μια… κινηματογραφική ρετροσπεκτίβα ολοκληρώθηκε η τριήμερη συζήτηση για την πρόταση μομφής στην κυβέρνηση. Μόνο τα ποπ κορν και τα τσιπς έλειπαν για την τηλεοπτική μετάδοση της φαρσοκωμωδίας με φόντο τα έδρανα της Βουλής. Πολιτικές αψιμαχίες επιπέδου b movie, με αναφορές στα σπαγγέτι γουέστερν και τις πρώτες ταινίες του Κλιντ Ιστγουντ, από τους «πιστολάδες» του Κοινοβουλίου. Μόνο που εδώ οι πυροβολισμοί – ευτυχώς…- ήταν φραστικοί.

Μετά την ντροπή που ένιωθες παρακολουθώντας τις συνομιλίες των αρχηγών των πολιτικών κομμάτων, ερχόταν η ανία. Αν πάρουμε μάλιστα στα σοβαρά τα όσα γράφονται στα σόσιαλ μίντια, πολλοί από τους τηλεθεατές, ενδεχομένως, «πυροβόλησαν» κάνοντας χρήση του τηλεκοντρόλ, αλλάζοντας κανάλι. Οσοι επέμειναν να παρακολουθούν τη συζήτηση, δεν πίστευαν αυτό που έβλεπαν να εκτυλίσσεται το ράθυμο βράδυ της Κυριακής τους.

Από το «κοιτάχτε με» του Αλέξη Τσίπρα μέχρι το «δεν σας κοιτάζω για να μη με πιάσουν τα γέλια» του Αντώνη Σαμαρά, την πρόσκληση για… μονομαχία ήθους του Ευάγγελου Βενιζέλου προς τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και την απάντηση εκείνου: «Δώσατε την ευκαιρία να σας αποκαλύψω για ποιον λόγο πήγα στο Τέξας: Για να μάθω πώς μονομαχούν στο Ελ Πάσο!», η τηλεόραση ήταν άλλη μια φορά αποκαλυπτική ενός ύφους και, κατά βάθος, ενός ήθους.

Αποκάλυψε σε όλο της το μεγαλείο την πενία των πολιτικών επιχειρημάτων ένθεν και ένθεν των κομμάτων. Κυρίως όμως ξεμπρόστιασε την ιλαροτραγωδία της δικής μας ζωής που θα προβάλλεται εφεξής σε πολλές συνέχειες. Αλλά πόσες ακόμη ατάκες θα επιστρατευθούν από τις ταινίες του Σέρτζιο Λεόνε για δημοσκοπικούς πόντους και εντυπώσεις σε επίπεδο ελληνικού καφενείου; Ηταν φανερό, τον «Τιμωρό» του Ταραντίνο δεν τον είχε δει κανείς.

Και ύστερα το πρωινό της Δευτέρας και της Τρίτης η ατέλειωτη τηλεοπτική αναπαραγωγή σε ενημερωτικές και ψυχαγωγικές εκπομπές μαζί με τα ρεπορτάζ των ημερών για τη νέα must τάση στη χώρα μας. Σε ένα κράτος που βουλιάζει, ο χορός σε μεταλλικό στύλο με γυμναστικές και ακροβατικές κινήσεις φαίνεται να μας απασχολεί πολύ σοβαρά, αν κρίνει κανείς από τον αριθμό των «καυτών» ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών. Αυτό το κομμάτι της τηλεόρασης επικαλείται τα πλεονεκτήματα μιας καρδιοαναπνευστικής άσκησης, αλλά στην πραγματικότητα μάλλον πρωινές ονειρώξεις πασχίζει να κρύψει ύστερα από τόσες μονομαχίες των πολιτικών μας.

Αν και, από την άλλη, ακόμη και η πατέντα από τα strip shows μοιάζει με εικόνα από ανάγνωσμα κατηχητικού μπροστά στην ανερυθρίαστη απογύμνωση που υπέστη το Κοινοβούλιο με περισσή άνεση την περασμένη Κυριακή.