ΑΠΟΨΕΙΣ

«Πού είναι το κράτος;» Ελα μου ντε…

Πού είναι το κράτος; Η μόνιμη επωδός σε κάθε καταστροφή που προκαλείται από αναμενόμενα καιρικά φαινόμενα. Τα οποία, λόγω της πλήρους αναβάθμισης της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας και εγρήγορσης της Πολιτικής Προστασίας τα τελευταία χρόνια, είναι προαναγγελθέντα σε χρόνο και τόπο με σαφείς οδηγίες «κίνδυνος θάνατος χείμαρροι, μπαζωμένα ρέματα, μείνετε στα σπίτια σας»…

Για μία ακόμη φορά, από την πλευρά τους, πολίτες –ντόπιοι αναντάμ παπαντάμ– τις αγνόησαν, ήθελαν να φτάσουν σπίτι, και βγαίνουν οι τραγικοί συγγενείς και κατηγορούν τον «συνήθη ύποπτο». Το κράτος. Στη δε περίπτωση της Ιαλυσού, τολμάει και ντόπια βουλευτής, που ήταν ο πατέρας της χρόνια δήμαρχος στο νησί και η ίδια χρόνια υπάλληλος στον πληγέντα δήμο, να κραυγάζει, ηλεκτρονικά, για την απουσία υπουργών, ενώ απαξιώνει το ότι πήγε αμέσως η κύρια εκπρόσωπος του κεντρικού κράτους, η γραμματέας Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου.

Μα το κράτος μετακόμισε εδώ και χρόνια, κυρία μου. Δεν χρειάζεται ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί σε κάθε κωμόπολη που πνίγεται από κακοτεχνίες, αμέλειες των δημάρχων! Ελεος. Αλλωστε, το κράτος «πήγε» αμέσως. Εκαμίτες, πυροσβέστες κινδύνεψαν σε δύσκολες συνθήκες να αποδείξουν πως δεν είναι οι περικοπές στους μισθούς τους εμπόδιο να αγωνίζονται για το καθήκον.

Οι θανατηφόρες πλημμύρες της Ρόδου ανέδειξαν, για μία ακόμη φορά, την αδυναμία αυτού που γενικώς εγκαλείται ως κράτος να αποκτήσει πρόσωπο, διεύθυνση ως πραγματικός υπαίτιος. Σε όλες τις ανάλογες περιπτώσεις το αφηρημένο καλύπτει ατομικές και συλλογικές ευθύνες τής κατά τα άλλα υπερήφανης ανεξάρτητης και «δημοκρατικιάς» τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης. Χρόνια χρειάστηκαν για να «απογαλακτισθεί» η Αυτοδιοίκηση από τον ασφυκτικό κλοιό των κυβερνήσεων, διά των υπουργείων και των υπηρεσιακών παραγόντων. Πρώτα ο Καποδίστριας κι εν συνεχεία ο Καλλικράτης, που, όπως ενθυμείσθε, ήταν κατά δήλωση του αρχιτέκτονα Ραγκούση και του πολιτικού του μέντορα Γιώργου Παπανδρέου, οι μικροί πρωθυπουργοί της Ελλάδας που θα έπαιρναν στα χέρια τους την τύχη των τοπικών κοινωνιών με την επιλογή τους από την άμεση δημοκρατία ανάμεσα από τους εκλεκτούς των εκλεκτότερων – τρομάρα μας!

Να και πάλι που πνίγηκαν από τα μπαζωμένα ρέματα, που οι πολεοδομίες «τους» «έκτισαν», για χάρη των ψηφοφόρων τους! Να και πάλι που ευρωβόρα γυμναστήρια, πλατείες, πλακόστρωτα φρου-φρου, πάνω σε ρέματα «φύγανε» με την πρώτη καταιγίδα, και ακόμα κυκλοφορούν ελεύθεροι και ωραίοι για τσιπουράκια στο καφενείο οι κατασκευαστές τους, πρώην δήμαρχοι και νυν.

Η τραγωδία στη Ρόδο, οι αποδεδειγμένες από δικαστήριο ευθύνες του νομάρχη Ηλείας για το 2007 –με πρωτόδικη καταδίκη σε 49 χρόνια–, ο οποίος παρ’ όλα αυτά επανεξελέγη αντιπεριφερειάρχης! Αλλά και οι επαπειλούμενες στο μέλλον ανάλογες περιπτώσεις ένα ζητούν από το «άτιμο το κράτος», τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και τον υπουργό κ. Μιχελάκη. Να αποδείξουν πού είναι το κράτος. Με εντολή τους στους γενικούς γραμματείς Αποκεντρωμένης Διοίκησης που είναι αρμόδιοι για έλεγχο και τον επιμερισμό ευθυνών στους «μικρούς πρωθυπουργούς» να πράξουν τα δέοντα. Τώρα. Γιατί έρχονται και Αυτοδιοικητικές και, επιτέλους, να αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του.

Σ.σ. Ημουν από τους λίγους βουλευτές που δώσαμε λυσσαλέο αγώνα στη συζήτηση για τον Καλλικράτη ώστε να παραμείνει ο θεσμός του Γ.Γ. Περιφερειακής Διοίκησης, που οι ενδιαφερόμενοι δεν ήθελαν. Ακριβώς για να υπάρχει κράτος εκεί όπου δεν υπάρχει!

* H Φωτεινή Πιπιλή είναι βουλευτής Νέας Δημοκρατίας στην Α΄ Περιφέρεια Αθηνών.