ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο κεντροδεξιός σαραντάρης του 2020

Θα σας αφηγηθώ μια σύντομη ιστορία. Πρόσφατα συνάντησα έναν φοιτητή του Παντείου Πανεπιστημίου. Αναζητούσε τη συνδρομή δημοσιογράφου σε μια εργασία του.

Γρήγορα έβγαλα το συμπέρασμα ότι είχα μπροστά μου άλλον έναν ρομαντικό νέο της πατρίδας μας που είχε υιοθετήσει τα περισσότερα αριστερόστροφα ιδεολογήματα της Μεταπολίτευσης.

Για να αποφύγουμε κακοτοπιές και αχρείαστες εντάσεις, προσπαθούσα να μεταφέρω τη συζήτηση σε πιο «ασφαλή» εδάφη. Παρ’ όλα αυτά, ο τριτοετής φοιτητής αντιστεκόταν, θέτοντας όλο και πιο ιδεολογικώς φορτισμένα ερωτήματα. Ο τόνος του ευτυχώς δεν ήταν επιθετικός. Στο τέλος της ώρας που διαθέσαμε ο ένας στον άλλον, με περίμενε μια έκπληξη: ο «αριστερός» φοιτητής τοποθετούσε τον εαυτό του στον χώρο της Κεντροδεξιάς (!).

Προσποιήθηκα τον ψύχραιμο. Στη συνέχεια μου αποκάλυψε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στην σχολή του αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου βρίσκεται μπροστά σε ένα είδος ιδεολογικού bullying. Σχεδόν όλοι του οι φίλοι είναι αριστεροί.

Τον καταλάβαινα. Οι συντηρητικές ιδέες ποτέ δεν ήταν της μόδας στη μετανεωτερική Ελλάδα και σίγουρα όσοι μεγάλωσαν στα χρόνια που ακολούθησαν την «Αλλαγή» του 1981 φέρουν το σχετικό «τραύμα». Ετσι εξηγείται το πάθος προηγούμενων ηγεσιών της Νέας Δημοκρατίας για το «αμόλυντο» Κέντρο.

Σήμερα η ρευστότητα στο πολιτικό σκηνικό επιτρέπει στον Αντώνη Σαμαρά να θέσει τις βάσεις για τη σύγχρονη Κεντροδεξιά του 2020. Σήμερα η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να αποπνέει τον ίδιο κουρασμένο, παλαιοκομματικό αέρα ενός απολιθωμένου μηχανισμού τακτοποίησης πρώην υπουργών και παρατρεχάμενων, χωρίς κανένα ιδιαίτερο έρεισμα στα πιο δυναμικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας.

Ο σημερινός πρωθυπουργός έχει την ευθύνη να προετοιμάσει την επόμενη μέρα εμπιστευόμενος σήμερα τις γενιές δυναμικών τριαντάρηδων και σαραντάρηδων με ιδεολογικό στίγμα και χωρίς τα γνωστά συμπλέγματα της μεταπολιτευτικής Δεξιάς.

Νέοι Ελληνες, όπως ο εικοσάχρονος της ιστορίας μας, έχουν την ανάγκη να «ταυτιστούν» με ανθρώπους που αισθάνονται κοντά ηλικιακά και τους οποίους εκτιμούν ή θαυμάζουν. Διαφορετικά το «μπαλάκι» της ανανέωσης θα παίζεται μονίμως στο άλλο γήπεδο.