ΑΠΟΨΕΙΣ

Η κυρία Φώφη πάει Βρυξέλλες

Η κυρία Φώφη πάει Βρυξέλλες

Το ξέρω – μη μου κρύβεστε. Είστε ακόμη υπό το κράτος της υπερβολικής δόσης ευτυχίας, που μας κατέκλυσε όλους, μόλις μάθαμε ότι η διαπρεπής λογοτέχνις, ιστορικός, διπλωματική υπάλληλος κ.λπ. Φωτεινή Τομαή-Κωνσταντοπούλου, η πασίγνωστη «κυρία Φώφη» του υπουργείου της λεωφόρου Βασ. Σοφίας, κατεβαίνει στις ευρωεκλογές με τη Ν.Δ. Οι πάντες παντού, στα καφενεία, τις πλατείες, τα παγκάκια του Ζαππείου, ακόμη και στα κλαδιά των δένδρων, όπου κάθονται τα δημώδη τρία πουλάκια, αναρωτιούνται: μα, πώς έγινε αυτό; Κάποιοι μάλιστα αναρωτιούνται αν είναι αλήθεια και τσιμπιούνται για να βεβαιωθούν ότι δεν ονειρεύονται.

Αρκετά όμως! Σε βαρυσήμαντη συνέντευξή της σε ιστοσελίδα ποδοσφαιρικών συμφερόντων, η κυρία Φώφη, η «γυναίκα έκπληξη», όπως την αποκάλεσαν (για μένα παραμένει η «γυναίκα κατάπληξη»…) εξήγησε πώς προέκυψε η υποψηφιότητά της: «Ο πρωθυπουργός, με τον οποίο με συνδέει μακρόχρονη φιλία, εκτιμούσε πάντα το εθνικό μου έργο μέσα στο υπουργείο Εξωτερικών, αλλά και τη συνέπεια και την ακεραιότητα του χαρακτήρα μου. Είπα “ναι” αμέσως στην πρότασή του, αφήνοντας μια λαμπρή καριέρα με πολλές και σημαντικές διεθνείς διακρίσεις (σ.σ.: και μία καταδικαστική απόφαση για λογοκλοπή…), που δυστυχώς από λίγους λαμβάνονται υπόψη σοβαρά στη χώρα μας. […] Ναι, εκτιμώ ότι η συμμετοχή μου στο ευρωψηφοδέλτιο δικαιώνει το άνοιγμα Σαμαρά στην κοινωνία των πολιτών». (Κατεπειγόντως, να της εξηγήσει κάποιος τι ακριβώς είναι η κοινωνία των πολιτών, άλλως «civil society»!..)

Εν συνεχεία, ο δημοσιογράφος είχε την αυθάδεια (άκουσον, άκουσον!) να ρωτήσει την κυρία Φώφη πότε και από ποιον της έγινε η πρόταση. Η απάντησή της ισοδυναμεί με ράπισμα στη μούρη του αυθάδους παιδαρίου: «Προκύπτει αβίαστα ποιος έκανε την πρόταση. (Σ.σ.: Πάρ’ τα, να ’χεις. Ανίδεε βλάκα!) Είμαι επιλογή του πρωθυπουργού», τον κατακεραύνωσε η κυρία Φώφη. (Ταρατατζούμ!) Να της αναγνωρίσουμε, ωστόσο, ότι δεν εξέθεσε τον πρωθυπουργό, αποκαλύπτοντας ότι εκείνος της τηλεφώνησε, αλλά άφησε ανοικτή την εκδοχή ότι κάποιος άλλος εξ ονόματός του έκανε το τηλεφώνημα. Ως προς το άλλο σκέλος της ερώτησης, η κυρία Φώφη ανταποκρίθηκε συμπυκνώνοντας μια ολόκληρη διάλεξη περί πολιτικής και χρόνου σε δεκαπέντε λέξεις: «Γνωρίζετε καλά ότι χρόνος και πολιτική συνδέονται αποκλειστικά και μόνο από την απαίτηση των καιρών». Εδώ κάνουμε μία παύση για να συλλογιστούμε το τρομερό νόημα αυτών των δεκαπέντε λέξεων. (Η παύση σταματά μόλις καταλάβουμε ότι δεν σημαίνουν τίποτε…)

Τίθεται, εντούτοις, ένα άλλο σοβαρό ζήτημα, το οποίο –προς τιμήν του– ο δημοσιογράφος δεν διστάζει να θίξει, μολονότι διατρέχει τον τρομερό κίνδυνο να ανοίξει η γη να τον καταπιεί: πώς η κυρία Φώφη θα αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις της περιβόητης «αναγνωρισιμότητας». Δεύτερο ράπισμα για τον αυθαδέστατο και προπετή δημοσιογραφίσκο: «Η αναγνωρισιμότητα βοηθά την όποια υποψηφιότητα. Ωστόσο τι σας κάνει να ανησυχείτε; Στην περίπτωσή μου τουλάχιστον, έχω δώσει δείγματα γραφής και μάλιστα πολλά. Με πυκνή και υπεύθυνη αρθρογραφία, επιστημονικές και λογοτεχνικές εκδόσεις, πολλές από τις οποίες, μάλιστα, είναι αφιερωμένες σε ανύποπτο χρόνο σε φιλανθρωπικούς σκοπούς».

Η συνέντευξη τελειώνει με τον δημοσιογράφο (εξουθενωμένο) να παραδίδει τα όπλα: ποια θα είναι η πρώτη ερώτηση της κυρίας Φώφης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εφόσον εκλεγεί; «Να μια καλή ερώτηση! Θα απευθύνω το εξής ερώτημα στον επίτροπο Κοινωνικών Υποθέσεων, για τις οποίες θα ήθελα να δουλέψω εφόσον εκλεγώ: Τι θα κάνετε για την αντιμετώπιση σε βάρος των νέων Ελλήνων επιστημόνων, των επιχειρηματιών και των ανεπάγγελτων; Για την απουσία ευκαιριών που άλλοι Ευρωπαίοι συνομήλικοί τους έχουν στις χώρες τους;» Και με τον τρόπο αυτό η κυρία Φώφη αποδεικνύει ότι δεν έχει ιδέα περί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των δυνατοτήτων του. Αλλά –ξανά– δεν πειράζει. Λίγοι (ελάχιστοι) είναι οι ευρωβουλευτές που ξέρουν γιατί βρίσκονται εκεί και κάνουν τη δουλειά σωστά…

Πελέ καλεί Βρυξέλλες

Τρεις ημέρες μετά τας Ειδούς του Μαρτίου, δηλαδή στις 18 του μηνός Μαρτίου, ο μέγας Πελέ της Φιλοσοφίας και του Θεάτρου προσκάλεσε τους υποψηφίους προέδρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μεταξύ αυτών και τον πρόεδρο Τσίπρα, να μετάσχουν σε «ντιμπέιτ». (Θα προηγείτο ο Πελέ, γυμνός με χλαμύδα να ερμηνεύει μονολόγους του; Αγνωστον παντί πλην ει τω Θεώ, που λέει κι ο Πλάτων στην Απολογία…) Φυσικά, ουδείς έδωσε σημασία στο γεγονός και πολύ σωστά: επρόκειτο για μια ακόμη ανοησία, από αυτές που αμολάει κάθε πολιτευόμενος για πλάκα. Αλλωστε, ουδέποτε δόθηκαν σαφείς απαντήσεις στην πρόσκληση.

Προχθές, ωστόσο, ο πρόεδρος Αλέξης Τσίπρας εξέθεσε το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ισχυριζόμενος ότι από αυτό προήλθε η πρόσκληση. Λάθος – ας μου επιτραπεί να πω. Διότι την πρόσκληση υπέβαλε στις 18 Μαρτίου, προσωπικώς, ο Θεοδόσης Πελεγρίνης (λατρεμένος Τεό). Την υπέβαλε προφανώς για πλάκα· διότι προηγουμένως δεν είχε ρωτήσει κανέναν: ούτε το Συμβούλιο ούτε καν την (αριστερόστροφη) Σύγκλητο. Επιπλέον, ουδέποτε δόθηκαν απαντήσεις στην πρόσκληση από τους προσκληθέντες ― απλώς την αγνόησαν. Συνεπώς, τι λόγο έχει ο πρόεδρος Τσίπρας να θέτει το ζήτημα; Εκθέτει, απλώς, τον πτωχό Τεό, ο οποίος ελπίζει ότι θα γίνει υπουργός Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να επιβάλει την υποχρεωτική παρακολούθηση των έργων του…

What has become of?

Συμβαίνει συχνά στη ζωή: θέτεις ένα ερώτημα και, ξαφνικά, από το πουθενά σου έρχεται η απάντηση. Οχι στο δικό σου ερώτημα· σ’ ένα άλλο άσχετο, αλλά δεν πειράζει, γιατί και αυτό θα μπορούσες να το έχεις θέσει. Λοιπόν, μόλις την περασμένη Τρίτη αναρωτιόμουν από τούτη τη στήλη τι να απέγινε η Κλειώ Δενάρδου και, ιδού, την επομένη πληροφορηθήκαμε τι απέγινε… ο Κώστας Κιλτίδης! Ο παλαιός πολιτικός προσεχώρησε στο υπό τον Βύρωνα Πολύδωρα σχήμα, όπου εμφανίζονται επίσης οι Μάκης Χριστοδουλόπουλος, Πανίκας Ψωμιάδης, Νίκος Νικολόπουλος κ.ά. Η αίθουσα κλιματίζεται. Προσφέρεται για γάμους, βαφτίσια και άλλες εκδηλώσεις.

Quiz

Ποιος γόνος αριστοκρατικής (με την ελληνική έννοια του όρου…) οικογενείας εργάζεται ως εκπρόσωπος εμπόρου όπλων, ορμωμένου από τη θαλασσοφίλητη Κύπρο; Πρόκειται για πρόσωπο, το οποίο κατά το παρελθόν έχει κάνει αναρίθμητες προσπάθειες (ως συγγραφέας κ.λπ.) για να πετύχει κάτι (οτιδήποτε) και πάντοτε αποτύγχανε…