ΑΠΟΨΕΙΣ

Στην εξουσία «χωρίς εγγυήσεις»

Η διαχείριση περιφερειών ή κάποιων δήμων, από συνδυασμούς που υποστηρίζονται είτε από τη συμπολίτευση, είτε από την αντιπολίτευση, αποτελεί τον κανόνα για τη Δημοκρατία μας. Οι περιφέρειες αποκτούν σημασία για την ποιότητα της κρατικής διοίκησης, της αξίας των υποδομών, της υποστήριξης των κοινωνικών δομών αλλά και της τρέχουσας οικονομικής δραστηριότητας. Η περιφέρεια αποτελεί «σχολείο» διακυβέρνησης για τις πολιτικές δυνάμεις. Στα μεγάλα κράτη, οι μείζονες πολιτικές δυνάμεις μαθητεύουν στις πολύ συγκεκριμένες δυσκολίες της διακυβέρνησης, ώστε και οι ίδιες να παραμένουν… προσγειωμένες στις υποσχέσεις τους και οι πολίτες να μπορούν να κρίνουν εν τοις πράγμασι τις ικανότητες των πολιτευομένων.

Γιατί λοιπόν δεν τα κατάφερε ο ΣΥΡΙΖΑ; Ο σχηματισμός του Αλέξη Τσίπρα προτίμησε την τακτική της κατάληψης της εξουσίας με κάποιο εκλογικό ρεσάλτο. Ωθησε τα πάντα στον κοινό παρονομαστή μιας τυχάρπαστης αντιμνημονιακής συμμαχίας. Δεν προσφέρει διασφαλίσεις σε όσους πλήρωσαν την κρίση, ιδιαίτερα τη βαρύτατα φορολογημένη μεσαία εισοδηματική «τάξη». Απαιτεί να τον προωθήσουν στη διακυβέρνηση «χωρίς εγγυήσεις». Ενόσω μάλιστα προπαγανδίζει ότι «θα τα σπάσει» με την πρώτη αφορμή. Υπόσχεται στους πολίτες να ξαναζήσουν την περιπέτεια της «Αλλαγής», εκβιάζοντας με την ευρωψήφο.

Η απάντηση των πολιτών απογοήτευσε τα στελέχη της αντιπολίτευσης. Και όμως, οι πολίτες είναι ζωηρά αντίθετοι στις πολιτικές λιτότητας όπως εκπορεύτηκαν από Βρυξέλλες, Βερολίνο και Φρανκφούρτη. Οι ψηφοφόροι επιρρίπτουν τη μείζονα ευθύνη στα παλαιά κόμματα και το επιβεβαίωσαν στις κάλπες. Δεν είναι όμως πρόθυμοι να υπογράψουν λευκή επιταγή σε ένα πολιτικό συνονθύλευμα «αντιμνημονιακών». Ας μην ξεχνούμε ότι οι πολίτες είχαν τη ρεζέρβα της τριπλής κάλπης. Η τρίτη, που θα στηθεί την προσεχή Κυριακή, οι ευρωεκλογές, θα επιτρέψει στους πολίτες να εκφράσουν με μεγαλύτερη άνεση την κρίση τους για τη σημερινή κατάσταση της χώρας. Τα στελέχη της Κουμουνδούρου υπολογίζουν σε αυτήν ακριβώς την προοπτική. Αναγνωρίζουν πως τα στελέχη τους δυσκολεύτηκαν να πείσουν για τις διαχειριστικές τους ικανότητες τους τόσο στο τοπικό όσο και στο υπερτοπικό επίπεδο διοίκησης. Ο πολυποίκιλος σχηματισμός της αντιπολίτευσης μόλις που αρχίζει να ξεπερνά την παιδική ηλικία των συνθημάτων και ιδεολογημάτων.

Γι’ αυτό τον λόγο προσδίδουν δημοψηφισματικό χαρακτήρα στην επιλογή των ευρωβουλευτών. Μια μικρή διαφορά στην ευρωκάλπη, είναι αρκετή για να βάλουν οι πολιτικοί χάρτες της Ενωμένης Ευρώπης λίγο κόκκινο χρώμα, στην Ελλάδα. Γενικότερα άλλωστε, η αριστερά της Αριστεράς δείχνει να κερδίζει το έδαφος που χάνουν οι Πράσινοι και τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Ευρώπης.

Τίποτε το παράδοξο δεν υπάρχει όταν πρωτεύει η αντιπολίτευση σε μια ενδιάμεση, χαλαρή και ειδικού χαρακτήρα εκλογική αναμέτρηση. Στην αντίληψη των περισσοτέρων από εμάς, στην ευρωβουλή δεν μπορούν να γίνουν πολλά που θα βελτίωναν την καθημερινότητά μας. Βρυξέλλες και Στρασβούργο είναι πολύ μακριά, πιστεύουν οι συμπολίτες μας, οι οποίοι, κατά κανόνα, ελάχιστα γνωρίζουν για τις νέες αρμοδιότητες, που υιοθέτησαν το «Σύνταγμα» και η Συνθήκη της Λισσαβώνας και τώρα θα εφαρμοστούν.

Η δυσαρέσκεια θα περάσει στην ευρωκάλπη της Κυριακής. Δεν πρέπει όμως να αποσταθεροποιηθεί η χώρα, όπως συνέβη με τις διπλές εκλογές του 2012. Κάτι που επιδιώκει η προσέγγιση για «το δημοψήφισμα που δεν μας άφησαν να κάνουμε για το Μνημόνιο», όπως με τον πιο «γιωργο-παπανδρεϊκό» τρόπο υπογραμμίζει ο Αλέξης Τσίπρας, το αποτέλεσμα της ευρωκάλπης δεν πρέπει να αποσταθεροποιήσει τη χώρα.

Είναι προφανές ότι οι πολίτες θα αποφασίσουν πιο ελεύθερα αν ο Αλέξης Τσίπρας ήταν σε θέση να εγγυηθεί ότι η Βουλή δεν θα διαλυθεί. Δεν θα το κάνει από τον οπορτουνισμό να κερδίσει από τον «θυμό των πολιτών». Πιέζει τους πολίτες, το ίδιο με τα κόμματα της συγκυβέρνησης, να απαντήσουν σε ένα δίλημμα που δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. Χρειαζόμαστε εθνική ενότητα στο τραπέζι με τους Ευρωπαίους εταίρους, για να αποσπάσουμε την καλύτερη λύση και να ανοίξουμε τον δρόμο της ταχείας ανάπτυξης. Η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών δεν θέλει να διακινδυνεύσει την πανάκριβα ανακτηθείσα θετική προοπτική στην οικονομία και την πολύτιμη κοινωνική ψυχραιμία που καταγράφεται τους τελευταίους μήνες.