ΑΠΟΨΕΙΣ

Ψήφο κατά ελαστική συνείδηση;

Το βράδυ της Κυριακής των αυτοδιοικητικών εκλογών (18.5.2014) ο επίσημος υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στον Πειραιά, Θοδωρής Δρίτσας, θορύβησε κάθε δημοκρατικό πολίτη. Πρόσθεσε τη φωνή του στις καταγγελίες του ανθυποψηφίου του Βασίλη Μιχαλολιάκου για παρατυπίες και τραμπουκισμούς στον Πειραιά, αλλά το πήγε και λίγο παραπέρα: «Οφείλουμε», είπε, «να εκφράσουμε την ανησυχία μας γιατί σε αυτές τις εκλογές, ο Πειραιάς έζησε στιγμές ντροπής για τη δημοκρατία και τον πολιτισμό μας. Καταγράφηκαν γεγονότα που θέτουν θέμα νομιμότητας της εκλογικής διαδικασίας».

Σύμφωνα δε με όσα διαβάζουμε στον ημιεπίσημο διαδικτυακό τόπο του ΣΥΡΙΖΑ (left.gr 19.05.2014) «ο συνδυασμός του υποψηφίου του ΣΥΡΙΖΑ στον Πειραιά Θ. Δρίτσα κατήγγειλε ότι μηχανοκίνητες ομάδες ατόμων με ξυρισμένα κεφάλια και μαύρες μπλούζες τριγυρνούσαν σε εκλογικά τμήματα στη διάρκεια της εκλογικής διαδικασίας, φωτογραφίζοντας και απειλώντας υποψηφίους του συνδυασμού το «Λιμάνι της Αγωνίας», αλλά και εκλογείς… Ο υποψήφιος δήμαρχος, που δεν κατόρθωσε να περάσει στον δεύτερο γύρο, έκανε επίσης λόγο για καταγγελίες πολιτών ότι σε εκκλησία του Πειραιά, ο ιερέας μετά τη λειτουργία εγκωμίασε τον Β. Μαρινάκη».

Ολα τα παραπάνω είναι πολύ σοβαρές καταγγελίες. Αν είναι αληθή -και μάλιστα σε βαθμό, όπως είπε ο κ. Δρίτσας, «που θέτουν θέμα νομιμότητας της εκλογικής διαδικασίας»- σημαίνει ότι η Ελλάδα γυρνά πίσω σε ό,τι αφορά τη βασική κατάκτηση της μεταπολίτευσης που είναι η εκλογική διαδικασία. Σημαίνει ότι μαζί με όλα τα άλλα αποκτούμε σιγά σιγά και πρόβλημα Δημοκρατίας. Ή χειρότερα αποκτούμε «Δημοκρατία» νοτιοαμερικανικού τύπου, όπου οι μπράβοι ισχυρών οικονομικών συμφερόντων αλωνίζουν ελεύθερα και χειραγωγούν εκλογές.

Ορθώς, λοιπόν, η Δικαιοσύνη κινήθηκε ταχύτατα για να ελέγξει τη βασιμότητα των καταγγελιών. Τέτοιου τύπου φαινόμενα πρέπει να παταχθούν μόλις εμφανιστούν γιατί είναι μεταστατικός καρκίνος για τη Δημοκρατία. Δεν αρκεί όμως να κάνει μόνο η Δικαιοσύνη το καθήκον της. Στον βαθμό που οι καταγγελίες είναι αληθείς χρειάζεται και εγρήγορση των δημοκρατικών δυνάμεων, μια ευρύτατη πολιτική συμπαράταξη για να καταπολεμηθεί εν τη γενέσει του το καρκίνωμα. Αυτά διδάσκονται χρόνια τώρα στα «αριστερά σχολειά» και αυτό μας καλεί ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνουμε με τη Χρυσή Αυγή: να συμπαραταχθούν όλοι απέναντι σε φαινόμενα που απειλούν τη Δημοκρατία.

Ελα όμως που ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί και πάλι την τακτική «δύο μέτρα και δύο σταθμά». Οπως διαβάζουμε, ο συνδυασμός του Θοδωρή Δρίτσα «Το Λιμάνι της Αγωνίας» αποφάσισε ψήφο κατά συνείδηση ενόψει του β΄ γύρου των δημοτικών εκλογών στον Πειραιά την προσεχή Κυριακή. «Ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ Θ. Δρίτσας δεν προτείνει τη στήριξη κανενός εκ των δύο υποψηφίων, ούτε του Γιάννη Μώραλη ούτε του Βασίλη Μιχαλολιάκου δηλώνοντας “εμπιστοσύνη” στην τελική επιλογή των ψηφοφόρων του».

Εκ των άνω μπορούμε να συμπεράνουμε είτε ότι οι καταγγελίες του κ. Δρίτσα είναι ψευδείς -οπότε και πρέπει να ζητήσει συγγνώμη από τον κ. Μώραλη- είτε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στην τακτική «γιούργια στον ταβά της εξουσίας» θεωρεί τις δημοκρατικές εκτροπές που ο ίδιος καταγγέλλει, λεπτομέρειες χωρίς σημασία, και το μόνο που μετρά είναι να καταψηφιστούν οι υποψήφιοι της Ν.Δ. Υπάρχει άλλη εξήγηση;