ΑΠΟΨΕΙΣ

Ενα παράθυρο ευκαιρίας

Η ευρωκάλπη σφραγίζει το τέλος μιας σκληρής εποχής. Θα θυμόμαστε, όμως, τις χθεσινές εκλογές επειδή μας εισάγουν στη μεταμνημονιακή περίοδο. Η κυβέρνηση μπορεί να συνεχίσει. Με την προϋπόθεση να φροντίσει τα τραύματα του εκλογικού σώματος.

Η θέση μας στον πολιτικό χάρτη της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν θα προκαλέσει την έκπληξη που περίμεναν τα στελέχη του Αλέξη Τσίπρα. Η πολιτική τρέλα που κατακυριεύει την Ευρώπη περιλαμβάνει κινδύνους πολύ μεγαλύτερους από τον όποιο κίνδυνο προκάλεσε, τα τελευταία τέσσερα έτη, η Ελλάδα.

Οι ψηφοφόροι έδωσαν στο πολιτικό σύστημα ένα παράθυρο ευκαιρίας. Τα πολιτικά κόμματα διαθέτουν τώρα πολύτιμο χρόνο για να επιχειρήσουν τη διέλευση της χώρας στη νέα, μεταμνημονιακή, περίοδο. Ο διαθέσιμος χρόνος είναι όμως περιορισμένος. Είναι μάλιστα εξαιρετικά αμφίβολο κατά πόσον οι ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης θα εκμεταλλευθούν την ευκαιρία των λίγων επόμενων μηνών.

Είναι προφανές ότι η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ δεν απέδωσε όσα ανέμεναν τα στελέχη του. Η ανασυγκρότηση της Βουλής τις επόμενες εβδομάδες, όπως ήλπισε ο κ. Τσίπρας, δεν βρήκε σύμφωνους τους πολίτες. Θα έπρεπε το μερίδιό του να έχει μπροστά τον αριθμό «3» και η διαφορά από τον κ. Σαμαρά να είναι τουλάχιστον έξι μονάδες.

Σε ποια κατεύθυνση πρέπει να κινηθεί τώρα η αξιωματική αντιπολίτευση; Η κατάκτηση της πρώτης θέσης από έναν αριστερό σχηματισμό, επίδοση ιστορικού διαμετρήματος, έστω και σε μια χαλαρή εκλογική αναμέτρηση, δημιουργεί οπωσδήποτε νέα δεδομένα. Είναι όμως αμφίβολο αν επιτρέπεται στον κ. Τσίπρα να διαφημίζει την άτεγκτη πρόθεσή του να «σκίσει το Μνημόνιο».

Προφανώς ο νεαρός αρχηγός της αντιπολίτευσης κάνει πως δεν ακούει όσα λέγουν οι συναρχηγοί της συμπολίτευσης. Δεν υπάρχουν νέα μέτρα λιτότητας. Οπως δεν υπήρξε «χρηματοδοτικό κενό», που δήθεν θα υποχρέωνε την κυβέρνηση σε ένα νέο, τρίτο, Μνημόνιο, όπως μέχρι πρόσφατα πίστευαν στην αντιπολίτευση.

Υπάρχει μόνον η σκληρή πραγματικότητα των ερειπίων που αφήνει πίσω η Μεγάλη Κρίση. Υπάρχει μόνον η αβέβαιη επιστροφή σε στέρεο έδαφος αυτοτροφοδοτούμενης ανάπτυξης. Υπάρχουν κίνδυνοι που πιθανότατα οι συνέπειές τους θα φανούν στα δύο-τρία προσεχή έτη.

Το μήνυμα του ελληνικού λαού θα αποκτήσει αξία υπό την προϋπόθεση ότι θα ερμηνευθεί κατά τρόπο νουνεχή από τα μεγάλα κόμματα. Οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ έχουν την ευθύνη να διαχωρίσουν τη θέση τους απ’ όσους επιθυμούν την καταστροφή του συστήματος, με πρώτους και χειρότερους τους ψηφοφόρους της φιλοφασιστικής «Χρυσαυγής». Η έξοδος της Ελλάδας από την κρίση απαιτεί εθνική συστράτευση. Ας αντιληφθούμε ότι δεν έχουμε να περιμένουμε πολλά ακόμη από τους μπερδεμένους Ευρωπαίους.