ΑΠΟΨΕΙΣ

Γράμματα Αναγνωστών

Η ώρα του λογαριασμού

Κύριε διευθυντά
Η πολιτική της Αυστρίας βραχυπρόθεσμα φαίνεται αποτελεσματική. Παρά τις δικές μας κραυγές. Η Γερμανία την καταγγέλλει επίσημα, αλλά σιωπηρά την επικροτεί καθώς βλέπει θεαματικά λιγότερους πρόσφυγες να περνούν τα σύνορά της, γεγονός που δίνει χρόνο στην καγκελάριο να σχεδιάσει τις επόμενες κινήσεις και να ελπίζει στη διάσωση της δημοφιλίας της και στην ανάσχεση των απανταχού ευρωσκεπτικιστών και ακροδεξιών που απειλούν την Ευρώπη (και τις ιθύνουσες ελίτ) με διάλυση. Οι ιθύνοντες των ευρωπαϊκών χωρών-προορισμών των προσφύγων και μεταναστών, ανεξάρτητα από τις μεγαλοστομίες περί ευρωπαϊκών λύσεων και ανθρωπισμού, ελπίζουν σε δύο εξελίξεις για την ανακοπή της μαζικής μετακίνησης πληθυσμών από τη Μέση Ανατολή: στη συνεργασία της Τουρκίας και στη δυσπραγία των εγκλωβισμένων προσφύγων / μεταναστών στην Ελλάδα που, δημοσιοποιούμενη, θα αποτρέψει νέες αναχωρήσεις από τα τουρκικά παράλια.

Ως προς το δεύτερο: Η δυσπραγία των εγκλωβισμένων στην Ελλάδα, προϊόντος του χρόνου (ανεπαρκής στέγαση, έλλειψη μέσων επιβίωσης, εντάσεις με τις τοπικές κοινωνίες και το αποσβολωμένο κράτος, έλλειψη προοπτικής διαφυγής), συνδυαζόμενη με ενδεχόμενη μεταφορά προσφύγων στον ευρωπαϊκό Βορρά απευθείας από τις πρώτες χώρες υποδοχής τους (Τουρκία, Λίβανος, Ιορδανία), ελπίζεται να περιορίσει τις ροές μέσω Αιγαίου.

Η Ελλάδα καλείται ουσιαστικά να πληρώσει ακριβά τη γεωγραφική της θέση, την αδυναμία της να φυλάξει τα θαλάσσια σύνορά της και την απόλυτη αναξιοπιστία της έναντι εταίρων και γειτόνων, αφού επί ένα χρόνο διατυμπάνιζε την απροθυμία της να πράξει οτιδήποτε για την ανακοπή των προσφύγων / μεταναστών (στον βαθμό που ήταν σίγουρη ότι όλοι θα εγκαταλείψουν τη χώρα), καταγγέλλοντας συγχρόνως τους άλλους για απάνθρωπη ή αντιευρωπαϊκή συμπεριφορά. Ηρθε η ώρα του λογαριασμού.

Γ. Χελμης – Νέα Σμύρνη

Η μείωση των συντάξεων

Κύριε διευθυντά
Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 4 παρ. 5 και 25 παρ. 1 και 4 του Συντάγματος, συνάγεται ότι σε περιπτώσεις παρατεταμένης οικονομικής κρίσεως ο κοινός νομοθέτης δύναται να θεσπίσει μέτρα περιστολής των δημοσίων δαπανών συνεπαγόμενα σοβαρή οικονομική επιβάρυνση μεγάλων κατηγοριών του πληθυσμού και, ιδίως, όσων λαμβάνουν μισθό ή σύνταξη από το Δημόσιο Ταμείο, λόγω της άμεσης εφαρμογής και αποτελεσματικότητας των επιβαλλομένων εις βάρος τους μέτρων για τον περιορισμό του δημοσίου ελλείμματος. Η δυνατότητα αυτή δεν δύναται να είναι απεριόριστη, αλλά έχει ως όριο τις αρχές της αναλογικότητας, της ισότητας στην κατανομή των δημοσίων βαρών και τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, οι οποίες επιτάσσουν το βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής να κατανέμεται μεταξύ όλων των κατηγοριών απασχολουμένων τόσο στο Δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, όπως και των ασκούντων ελευθέριο επάγγελμα. Επομένως, δεν είναι επιτρεπτό η επιβάρυνση από τα μέτρα που λαμβάνονται προς αντιμετώπιση της δυσμενούς και παρατεταμένης οικονομικής συγκυρίας να κατανέμεται πάντοτε σε συγκεκριμένες κατηγορίες πολιτών, όπως οι μισθοδοτούμενοι από το Δημόσιο.

Εν όψει των ανωτέρω, η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου έκρινε, ειδικότερα, ότι οι διατάξεις της περ. 27 της υποπαραγράφου Γ.Ι. της παρ. Γ του άρθρου πρώτου του Ν. 4093/2012, με τις οποίες κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 9 του Π.Δ. 169/2007 μειώθηκαν οι συντάξεις των συνταξιούχων ιατρών του ΕΣΥ, λόγω μειώσεως των αποδοχών των εν ενεργεία ιατρών του ΕΣΥ και μάλιστα αναδρομικά από 1-8-2012, αντίκεινται προς τις συνταγματικές διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 5 και 25 παρ. 4, καθώς και προς την υπερνομοθετικής ισχύος διάταξη του άρθρου 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ και είναι συνεπώς ανίσχυρες, καθ’ όσον πρόκειται για στέρηση γεννημένου περιουσιακής φύσεως δικαιώματος (συντάξεως συγκεκριμένου ποσού, που έχει καταβληθεί), χωρίς να προκύπτει ότι η αναδρομική αυτή μείωση υπαγορεύθηκε από επιτακτικούς λόγους δημοσίας ωφελείας, ενώ δεν τεκμηριώνεται ούτε η αναγκαιότητα και προσφορότητα της εν λόγω αναδρομικότητας για την επίτευξη του υπό του Ν. 4093/2012 επιδιωκομένου σκοπού δημοσίου συμφέροντος.

Κωνσταντινος B. Xιωλος – Διδάκτωρ Νομικής, δικηγόρος

Eνα κάποιο χαμόγελο

Κύριε διευθυντά
Δεν αναφέρομαι στο μυθιστόρημα της Françoise Sagan του 1956 αλλά στο σημερινό αγέλαστο πρόσωπο του Eλληνα που, επιτέλους, βλέποντας και ακούγοντας τον Kυριάκο Mητσοτάκη, σχηματίζεται στο στόμα του ένα κάποιο χαμόγελο.

Παρακολουθώ τις από τηλεοράσεως συνεντεύξεις του τις οποίες και κυνηγάω επίτηδες για να δω πότε θα πέσει στην παγίδα που του στήνουν οι καθόλου εύκολες ερωτήσεις των δημοσιογράφων μας, πλην εις μάτην: Δεν αυτοαναιρείται με τίποτα. Ποτέ, μέχρι σήμερα δεν έχει καταφύγει σε αόριστες υπεκφυγές. Δεν κομπιάζει, είναι ένας χείμαρρος στον λόγο του με άριστα ελληνικά και εύληπτα νοήματα.

Tου προσάπτουν ότι είναι γόνος παλαιοπολιτικής οικογένειας. Kαι λοιπόν; Πόσοι φημισμένοι γιατροί δεν έχουν προέλθει από πατέρα γιατρό και έχουν μεγαλουργήσει; (Aλλά και πόσοι βέβαια με ηχηρά ονόματα δεν έχουν αποδειχτεί «φελλοί».) Eύγε στον Kων. Mητσοτάκη και στη θανούσα σύζυγό του που ανέθρεψαν τέτοιο παιδί. Πότε θα κυβερνήσει είναι άγνωστο. Oταν όμως κυβερνήσει, όλα δείχνουν πως μπορούμε στην Eλλάδα να προσδοκούμε μια μεγάλη ανατροπή. Γι’ αυτό και η εμφάνιση ενός κάποιου χαμόγελου…

I. Iωσηφ

Τα τρία Σίγμα

Κύριε διευθυντά
Στις 13/06/2013, η έγκριτη εφημερίδα σας φιλοξένησε επιστολή μου με τίτλο «Προχειρότητα», με την οποία ασκούσα αυστηρή κριτική για την πραξικοπηματική και καινοφανή απόφαση της τότε κυβέρνησης να καταργήσει εν μια νυκτί την ΕΡΤ Α.Ε. και να απολύσει το προσωπικό της. Αναμφίβολα, ήταν μια από τις ατυχέστερες επιλογές της και αποδείκνυε περίτρανα την προχειρότητα στη λήψη αποφάσεων, που έχουν οδυνηρές συνέπειες για τη χώρα αλλά και για τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων.

Η απώλεια εργασίας κάθε εργαζομένου ασφαλώς είναι ένας εφιάλτης. Επομένως είναι απολύτως κατανοητό και μάλλον αναμενόμενο οι επαναπροσληφθέντες, μετά την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, να είναι φίλα προσκείμενοι προς τη νέα κυβέρνηση. Oμως, άλλο αυτό και άλλο η εμφανέστατα φιλοκυβερνητική τοποθέτησή τους, που θυμίζει άλλες εποχές και δεν συνάδει με δημόσιους λειτουργούς μιας δημοκρατικής και ευνομούμενης χώρας. Μήπως  είναι καιρός να υπάρξει πλήρης και ρητή αποδέσμευση της ΕΡΤ Α.Ε. από την εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία, με τη θεσμοθέτηση μιας πραγματικά ανεξάρτητης Αρχής, που μαζί με το ΕΣΡ θα υπάγεται στη Βουλή των Ελλήνων; Eτσι, η δημόσια τηλεόραση θα μπορέσει να γίνει πράγματι παράδειγμα αξιοκρατίας, διαφάνειας και ορθής πρακτικής, ενώ οι εργαζόμενοι θα αφεθούν να λειτουργήσουν αντικειμενικά και, κυρίως, με αξιοπρέπεια.

Σχετικά με το παραπάνω θέμα, και όχι μόνο, θα ήταν ιδιαίτερα θετικό και ελπιδοφόρο αν γινόταν μια νέα αρχή στα δημόσια πράγματα της χώρας, όπως ευαγγελίζονταν οι κυβερνώντες, αλλά και ως το «νέο» που προτείνουν κόμματα της αντιπολίτευσης. Π.χ. μια συγγνώμη για ό,τι έγινε το 2013 στην ΕΡΤ από όποια/ον αισθάνεται το βάρος αυτής της απόφασης θα έδινε ανάσα στον χειμαζόμενο λαό και θα άφηνε μια χαραμάδα ελπίδας ότι κάτι πάει να αλλάξει! Ακόμη, να ενημερωνόταν ο ελληνικός λαός πόσο στοίχισε όλη αυτή η αψυχολόγητη ενέργεια, πόσο η δημιουργία της ΝΕΡΙΤ, αλλά και πόσο η επαναλειτουργία της ΕΡΤ! Δεν μπορεί να συνεχιστεί η κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος με δήθεν κατάργηση φορέων του αχανούς Δημοσίου, που στη συνέχεια μετονομάζονται και επαναλειτουργούν, μόνο και μόνο για να προσληφθούν κομματικοί φίλοι. Δεν συνειδητοποιούν οι εκάστοτε κρατούντες ότι οι πολίτες τα αντιλαμβάνονται και εξοργίζονται;

Μήπως τα τόσα παθήματα πρέπει να γίνουν επιτέλους μαθήματα και είναι καιρός να ληφθεί μια γενναία απόφαση από όλο το πολιτικό προσωπικό και όλους που έχουν την ευθύνη της τύχης της χώρας: να υιοθετήσουν τα τρία Σίγμα στη διακυβέρνηση της χώρας, τη Συνέχεια δράσεων, τη Συνέπεια λόγων και έργων και τον ευρύτερο Συντονισμό, όπως γίνεται στον ευνομούμενο κόσμο;

Καλλιοπη Α. Ρουμπελακη-Αγγελακη – Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Κρήτης

Για τον Στρατή Τσίρκα

Κύριε διευθυντά
Και ποιος δεν χάρηκε που επιτέλους η τριλογία του Στρατή Τσίρκα μεταφράστηκε στα γερμανικά και κυκλοφόρησε από τις ανανεωμένες εκδόσεις Romiosini του βερολινέζικου Κέντρου Νέου Ελληνισμού (CeMoG) (βλ. Κώστας Θ. Καλφόπουλος «Μια οφειλόμενη τιμή στον Στρατή Τσίρκα», «Καθημερινή» 21.2.2016). Ο κ. Καλφόπουλος, ενώ επαινεί τη γαλλική μετάφραση των εκδόσεων Seuil, ξεχνά να αναφέρει την αγγλική «Drifting Cities» σε μετάφραση της Καίης Τσιτσέλη (Kay Cicely) που κυκλοφόρησε στη Νέα Υόρκη το 1974 από τις εκδόσεις Knopf στο Imprint Borzoi Books, εκδόσεις που προσέφεραν στο αμερικανικό κοινό τα αριστουργήματα της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας σε κομψότατα τυπωμένα βιβλία και έγκυρες μεταφράσεις.

Το 1995 ο εκδοτικός οίκος Κέδρος, με τον οποίο συνεργαζόταν ο Τσίρκας, ανατύπωσε την τριλογία και σήμερα μπορούμε να την αγοράσουμε από την Amazon αντί 36,94 δολαρίων ή 22,43 ευρώ. Βέβαια η τιμή των 75 ευρώ ακούγεται υψηλή για τη γερμανική μετάφραση, αλλά αν θελήσουμε να αγοράσουμε και τα Aπαντα του Τάσου Λειβαδίτη, το ίδιο αντίτιμο πρέπει να ακουμπήσουμε στο ταμείο.

Μιχαηλα Καραμπινη-Ιατρου

Τα πεύκα

Κύριε διευθυντά
Με την ωραία λιακάδα του Σαββάτου στις 20/2/2016, βρέθηκα να περπατάω την ωραία αρχαιολογική διαδρομή της Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Ομως τι κρίμα, στον μικρό πευκώνα, στα κοντινά του θεάτρου του Διονύσου, οι φοβερές κάμπιες έχουν κάνει μια μεγάλη επιδρομή και τα ωραία πεύκα σύντομα θα ξεραθούν. Κάποια υπηρεσία πρέπει να φροντίσει αυτό το μικρό δασάκι (Δήμος Αθηναίων, δασαρχείο, υπουργείο Γεωργίας).

Επαμεινωνδας Μεγαπανος – Καστρί