ΑΠΟΨΕΙΣ

Εκάς η αξιολόγηση – και πάλι

Αν αυτή η κυβέρνηση είχε απώθηση με την επιχειρηματικότητα στην εκπαίδευση μόνο, το πρόβλημα θα ήταν σοβαρό αλλά ένα. Ομως η ιδιωτική εκπαίδευση δεν αποτελεί παρά μία από τις πολλές αιτίες που προκαλούν αλλεργικά σοκ σε υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ. Η διαδρομή από τις… Σκουριές στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια καλύπτεται ταχύτατα και σχεδόν σε καθημερινή βάση, με διάφορες αφορμές. Χθες, για παράδειγμα, ο Σύνδεσμος Ιδρυτών Ελληνικών Ιδιωτικών Εκπαιδευτηρίων κοινοποίησε ένα έγγραφο της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αθηνών προς τα ιδιωτικά δημοτικά σχολεία. Επιγράφεται «Ενημέρωση περί αξιολόγησης» και ζητεί «εντός πέντε ημερών» να ενημερωθεί η Διεύθυνση «αν έχετε διενεργήσει αξιολόγηση του εκπαιδευτικού σας προσωπικού». Τονίζει δε, ότι «σε περίπτωση αρνητικής απάντησης, θα πρέπει να μας αποστείλετε Υπεύθυνες Δηλώσεις των εκπαιδευτικών που απασχολούνται στη Σχολική σας Μονάδα, με τις οποίες θα δηλώνουν ότι δεν έχουν αξιολογηθεί από εσάς».

Λες και η «αξιολόγηση» είναι λοιμώδης νόσος ή κάποιος επικίνδυνος για τη δημόσια υγεία ιός, για τον οποίο χρειάζεται να ληφθούν ειδικά μέτρα προστασίας. Η δράση κατά του ιού δε, είναι τόσο επείγουσα που πρέπει το πολύ εντός 5 ημερών να προβούν οι ευπαθείς ομάδες σε εμβολιασμό.

Το θέμα δεν είναι καινούργιο, δυστυχώς. Εχει παρελθόν και μια εμμονική επιστροφή στην επικαιρότητα: πρόκειται για την επιμονή, μέχρι τελικής πτώσεως, στη μη αξιολόγηση. Πριν από, περίπου, ενάμιση μήνα (13/1) γράφαμε για το πρόβλημα που αντιμετώπισαν ιδιωτικά εκπαιδευτήρια τα οποία θέλησαν να εφαρμόσουν ένα καινοτόμο σύστημα αξιολόγησης, διαμορφωτικό, με στόχο τη βελτίωση του εκπαιδευτικού αποτελέσματος και των εργαζομένων εκπαιδευτικών. Τότε –και πάλι– επίσημο έγγραφο, που διαβιβάστηκε στη διεύθυνση με την υπογραφή του υπουργού Παιδείας, ζητούσε «να ακυρωθεί άμεσα οποιαδήποτε διαδικασία εσωτερικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών του σχολείου, που τυχόν εφαρμόζεται».

Εντυπωσιακό και ενδιαφέρον (ως κοινωνική παρατήρηση) είναι το γεγονός ότι τα ίδια αυτά εκπαιδευτήρια όταν προκήρυξαν υποτροφίες για 85 θέσεις, στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια βαθμίδα, κατόπιν διαγωνισμού, δέχθηκαν 925 δηλώσεις συμμετοχής.

Μοιάζει σαν η ίδια η κοινωνία να δίνει την «απάντηση» σε εσωτερικές οδηγίες και έγγραφα που μπλοκάρουν τις διαδικασίες αξιολόγησης. Ο φόβος των απολύσεων δεν είναι παρά η δαιμονοποίηση μιας προσπάθειας που επιχειρεί να δώσει ώθηση και κίνητρα στον εκσυγχρονισμό της εκπαίδευσης με αξιοκρατικές και διαφανείς μεθόδους. Χίλια προσκόμματα επινοούνται για να μην προχωρήσει (και να βελτιωθεί καθ’ οδόν εφόσον έχει ατέλειες) η αξιολόγηση.

Εχουμε γράψει και στο παρελθόν ότι δεν πρόκειται για μια διαδικασία «βαθμολόγησης», με σκοπό να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα των δημοσίων υπαλλήλων και την καλύτερη αξιοποίηση του προσωπικού, και μόνον, αλλά απλώνεται σε όλη την κοινωνία διαμορφώνοντας κριτήρια και συνειδήσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι πρόκειται για «μια μεταρρύθμιση που δεν έγινε ποτέ». Νομοσχέδια που δεν έφτασαν ποτέ στη Βουλή, ατελέσφορες διαβουλεύσεις υπουργών με συνδικαλιστικούς φορείς, ισχυρές αντιστάσεις κυβερνώντων και κυβερνωμένων. Οι κανόνες, οι κρίσεις και οι συγκρίσεις δεν αρέσουν ούτε στους μεν ούτε στους δε, γιατί δυσκολεύουν κάθε μορφής πελατειακές εξυπηρετήσεις. Ετσι οι περισσότεροι επαγγελματικοί κλάδοι έχουν ένα επιχείρημα «ακαταμάχητο». Οι καθηγητές υποστηρίζουν, για παράδειγμα, ότι «αξιολογούνται καθημερινά στην τάξη», άρα κάθε άλλη κρίση είναι εκ του περισσού, αν όχι εκ του πονηρού. Κάθε φορά η αξιολόγηση θα βάλλεται για να μην εφαρμοστεί. Γιατί πράγματι είναι «ιός», που αλλάζει τη νοοτροπία, πλήττει τον εφησυχασμό και κάθε μορφή δημοσιοϋπαλληλικής εξουσίας.