ΑΠΟΨΕΙΣ

«Αλαλούμ» μέσα στο… αλαλούμ

Αν η κατάσταση δεν ήταν τόσο δραματική, οι δηλώσεις του Π. Καμμένου και της Ολγας Γεροβασίλη σχετικά με την τύχη του Γ. Μουζάλα θα προκαλούσε ασταμάτητα γέλια στο πανελλήνιο. «Οι Ανεξάρτητοι Ελληνες δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, αλλά όχι στον Γ. Μουζάλα», είπε ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ μετά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό για το θέμα που ανέκυψε. «Ο Γ. Μουζάλας έχει την πλήρη εμπιστοσύνη της κυβέρνησης, αλλά ο πρωθυπουργός συμμερίζεται τις ευαισθησίες των Ανεξάρτητων Ελλήνων και του ελληνικού λαού για το όνομα της ΠΓΔΜ», τόνισε λίγο αργότερα η κυβερνητική εκπρόσωπος, σπεύδοντας ταυτόχρονα να διαβεβαιώσει ότι η κυβέρνηση παραμένει πιστή στην εθνική γραμμή… Το «κερασάκι» το πρόσφερε ο συνεπώνυμος του Π. Καμμένου, Δημήτρης (και βουλευτής του κόμματός του) που ζήτησε να αφεθεί η κυβέρνηση να συνεχίσει «απερίσκεπτα» το έργο της!

Αγνωστο πώς θα καταλήξει αυτή η ιστορία (η εξουσία, πάντως, ενώνει), αλλά οι συγκεκριμένες δηλώσεις, συμπεριλαμβανομένου του τμήματος περί ευαισθησιών των ΑΝΕΛ και του ελληνικού λαού (του ΣΥΡΙΖΑ;) αναδεικνύουν σε όλο του το μεγαλείο το «αλαλούμ» που επικρατεί στην κυβέρνηση. «Αλαλούμ» που με τη σειρά του αποτελεί μέρος του γενικότερου «αλαλούμ» στη διαχείριση του προσφυγικού – μεταναστευτικού προβλήματος. Με την επισήμανση επίσης ότι ο Π. Καμμένος βρήκε την ευκαιρία να πάρει «ρεβάνς» από τον Γ. Μουζάλα (που ίσως επιθυμεί να φύγει) για τις αιχμές που κατά καιρούς είχε διατυπώσει ο τελευταίος σε βάρος του και ταυτόχρονα να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του επειδή ο πρωθυπουργός τον είχε περιορίσει σε δεύτερο ρόλο στο προσφυγικό-μεταναστευτικό.

Οπως είπαμε, όμως, η κατάσταση είναι δραματική και ούτε η πινελιά της παρουσίας της Αντζελίνα Τζολί στην Αθήνα βελτιώνει τη γενική εικόνα που βλέπουμε και ζούμε στα νησιά, στον Πειραιά, στην Ειδομένη, στους δρόμους, στις πλατείες. Με ένα κράτος –στο όνομα, όχι στην ουσία– να πουλάει ανέξοδα «ανθρωπισμό», να μην έχει προετοιμαστεί στο παραμικρό ακόμη και για τους 50.000 πρόσφυγες που δεσμεύτηκε να φιλοξενήσει, να μην ξέρει πόσοι ακριβώς από αυτούς κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα στην επικράτειά του, να επιτρέπει χιλιάδες να ζουν υπό άθλιες συνθήκες στα σύνορά του, να μην ελέγχει αυτά τα σύνορα, να μη γνωρίζει ποιοι κάνουν «κουμάντο» στη μεθόριο, να καταφεύγει σε διάφορα τερτίπια για να κρύψει την ανεπάρκειά του. Ανακοινώνουν κάθε μέρα τον αριθμό των προσφύγων και μεταναστών που υποτίθεται ότι βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια, αλλά ποιος πείθεται, όταν έμμεσα παραδέχονται ότι δεν ξέρουν πόσοι δυστυχισμένοι προσπάθησαν να περάσουν σε σκοπιανό έδαφος και πόσοι αναγκάστηκαν να επιστρέψουν. Διαμαρτύρονται για το κλείσιμο των συνόρων από τους άλλους, αλλά οι ίδιοι είναι ανίκανοι να αστυνομεύσουν τη δική μας μεθόριο, όπως τους ζητούν οι Ευρωπαίοι και όπως δεσμεύτηκαν.

Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ λειτουργεί σα να θέλει να αποδείξει ότι η Ελλάδα δεν είναι κράτος, είναι ιδέα. Είτε το επιχειρεί ενσυνείδητα, είτε όχι, με την έννοια της πλήρους ανικανότητας, η εποχή είναι πολύ επικίνδυνη και δεν «σηκώνει» ιδεοληψίες, ερασιτεχνισμούς και ανικανότητα σε μόνιμη βάση. Ο πρωθυπουργός ασφαλώς γνωρίζει ότι οι οιωνοί δεν είναι καλοί για τη σύνοδο κορυφής που αρχίζει σήμερα στις Βρυξέλλες με βασικό θέμα την επικύρωση της συμφωνίας με την Τουρκία. Οι αντιρρήσεις είναι πολλές από πολλούς εταίρους και ο Αλ. Τσίπρας από την πλευρά του θα πρέπει να θέσει το θέμα της επικαιροποίησης της συμφωνίας του Ελσίνκι, όπως επισήμανε προχθές ο Κ. Σημίτης. Αρα, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα υπάρξει συμφωνία, που σημαίνει αύξηση των προσφυγικών ροών. Και τότε;