ΑΠΟΨΕΙΣ

«Aμα μου έχεις λάχανα και καρότα…»

«Aμα μου έχεις λάχανα και καρότα…»

Π​​ροσφάτως, είχα την ευκαιρία να ρωτήσω (με προσποιητή αφέλεια εκ μέρους μου, ομολογώ) πρόσωπο το οποίο γνωρίζει καλά την ανθρωπογεωγραφία της Ν.Δ., γιατί μόνον ο Χατζηδάκης, ο Γεωργιάδης και ο Βρούτσης, από τόσα στελέχη της Ν.Δ., είναι εκείνοι που βγαίνουν στα ΜΜΕ και μιλούν ευθέως υπέρ της ελεύθερης οικονομίας και των μεταρρυθμίσεων. Γέλασε και μου είπε ότι δεν έχω ιδέα ποιο είναι το υλικό (sic) της Ν.Δ. Πολύ σωστά, διότι υπάρχει Σκρέκας.

Ο Κώστας Σκρέκας είναι βουλευτής Τρικάλων της Ν.Δ., τομεάρχης Ενέργειας και Περιβάλλοντος του κόμματος (σκιώδης υπουργός), αλλά και πρώην υπουργός, έστω και για λίγους μήνες. Ως αρμόδιος τομεάρχης, χθες, ο Κ. Σκρέκας κατακεραύνωσε την κυβέρνηση για την «ανικανότητά» της στην υπόθεση της πώλησης του ΔΕΣΦΑ. Δεν είμαι τόσο βέβαιος, κατ’ αρχάς, αν πρόκειται για ανικανότητα. Μάλλον για ικανότητα πρόκειται, αφού η εμφανής πολιτική της κυβέρνησης στον τομέα των επενδύσεων είναι να τις προσκαλεί στα λόγια, αλλά να τις υπονομεύει στην πράξη. Υπό το πρίσμα αυτό, ο Π. Σκουρλέτης απέδειξε πράγματι την ικανότητά του – δυστυχώς.

Πάμε στο θέμα, όμως. Το ενοχλητικό στην περίπτωση της παρέμβασης Σκρέκα είναι ότι ο άνθρωπος που ενδέχεται αύριο να αναλάβει αυτός την πώληση του ΔΕΣΦΑ (σκιώδης υπουργός, θυμίζω) δεν τολμά να πει την πώληση με το όνομά της. Ούτε καν ιδιωτικοποίηση δεν τολμά να την πει. Στη δήλωσή του αναφέρεται σε «αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας». Γιατί τόση αιδημοσύνη, κ. Σκρέκα;

Επειδή ο ίδιος θέτει με τη δήλωσή του το ερώτημα αν «πιστεύει πραγματικά κανείς ότι αυτή η ακατάλληλη κυβέρνηση μπορεί να προσελκύσει επενδυτές στη χώρα», να διευρύνω το ερώτημα, με την άδειά του: πιστεύει πραγματικά κανείς ότι μπορούν να γίνουν επενδύσεις στη χώρα, αν εμείς οι ίδιοι δεν καταλάβουμε και δεν πιστέψουμε στα πλεονεκτήματα της ελεύθερης οικονομίας; Νομίζω, όχι. Οι επενδύσεις, οι ιδιωτικοποιήσεις, η μείωση των περιττών οικονομικών δραστηριοτήτων του Δημοσίου, όλα αυτά είναι αλλαγές ζωτικής σημασίας, που όμως δεν μπορούν να γίνουν από μόνες τους, ούτε να γίνουν στα κρυφά. Προϋπόθεση για να πραγματοποιηθούν κάποτε είναι να τις υποστηρίζει η ελληνική κοινωνία και αυτό δεν μπορεί να γίνει ποτέ αν το λεγόμενο κατεξοχήν αστικό κόμμα δεν αγωνιστεί για να το πετύχει αυτό. Δεν εννοώ τίποτε τρομερό αναφερόμενος σε αγώνα – δεν έχει αίματα. Απλώς, να μιλά ευθέως, διαρκώς και με πειστικά επιχειρήματα για την ελεύθερη οικονομία. Εφόσον το θέλει, το μπορεί και ο Κ. Σκρέκας. Στο βιογραφικό του, άλλωστε, καταγράφει υπερηφάνως ότι ολοκλήρωσε τη θητεία του ως έφεδρος αξιωματικός Μηχανικού «με διάκριση». Ατσίδας, δηλαδή!

Εκ των υστέρων, πάντως, αναγνωρίζω τη σοφία εκείνου του ισχυρού παράγοντα της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, ο οποίος, όταν του έκαναν παράπονα για  τον ανασχηματισμό, έλεγε: «Aμα μου έχεις μόνο λάχανα και καρότα, πώς να σου φτιάξω στιφάδο;».

Αφηνίασε

Τι ήταν αυτό –γιατί μύγα δεν ήταν– που τσίμπησε κοτζάμ Κατσίκη και προκάλεσε το παραλήρημά του κατά των ομοφυλοφίλων; Tι τον φόβισε τόσο; Το Πάσχα αργεί ακόμα. Ρωτώ, επειδή από την εικόνα του βουλευτή των ΑΝΕΛ χθες στη Βουλή, ήταν φανερή η ψυχολογική έντασή του, όταν καταψηφίζοντας ευρωπαϊκή οδηγία που εξομοιώνει το σύμφωνο συμβίωσης με τον γάμο, ως προς τα εργασιακά, επιδόθηκε σε παραλήρημα κατά των ομοφυλοφίλων. Iσως να μην τον κατάλαβα καλά, αλλά σε μένα έμεινε η εντύπωση, από την παράσταση του βουλευτή Κατσίκη, ότι τον διακατείχε ένας βαθύς, παράλογος φόβος. Θα το καταλάβαινα αν το θέμα αφορούσε λ.χ. την κτηνοβασία – διότι όλοι αγαπάμε τα ζώα και δεν θέλουμε να υποφέρουν. Αλλά γιατί να φοβάται την ομοφυλοφιλία των άλλων; Των άλλων είναι, δεν είναι δική του.

«Γιατί αντικαταστάθηκε ο όρος γενετήσιος προσανατολισμός με τον σεξουαλικό προσανατολισμό», αναρωτήθηκε ο βουλευτής Κατσίκης. Μήπως επειδή είναι πληρέστερος; Υπό την έννοια ότι περιγράφει καλύτερα την ανθρώπινη συμπεριφορά, αφού ακόμη και οι ετεροφυλόφιλοι, που συμβαίνει να σιχαίνονται και να μισούν τους ομοφυλοφίλους, κάνουν σεξ πρωτίστως για ευχαρίστηση και μόνον ελάχιστες φορές στη ζωή τους θα κάνουν σεξ για να τεκνοποιήσουν. Η πτωτική πορεία των γεννήσεων παντού στον ανεπτυγμένο κόσμο το δείχνει.

Αναρωτήθηκε, επίσης, αν μπορούν οι ομοφυλόφιλοι να έρχονται σε επαφή με παιδιά: «Μπορεί ένας τρανσέξουαλ να είναι παιδαγωγός; Μπορεί ένας γκέι να είναι μπέιμπι σίτερ; Μπορεί; Ρωτάω». Ο καημένος. Εξαιτίας της φόρτισής του πάτησε νάρκη. Αντί απάντησης και, βεβαίως, επειδή ακριβώς δηλώνει πιστός στις χριστιανικές του αντιλήψεις, αλλά και Ελλην πατριώτης, θα του συνιστούσα να απαντήσει ο ίδιος σε ένα άλλο ερώτημα: Μπορεί ένας γκέι να είναι παπάς; Μπορεί μήπως να είναι και μητροπολίτης; Μπορεί να είναι και τίποτε παραπάνω; Βάλτε το ρημάδι να σκεφθεί λιγάκι, κ. Κατσίκη, τι το έχετε;

Αψευτος δείκτης

Φυσικά δίνω την προσοχή που αρμόζει στις δημοσκοπήσεις και καθόλου δεν τις υποτιμώ – χθες μάλιστα είχαμε μία ακόμη, του ΣΚΑΪ, για την οποία θα διαβάσετε σε άλλες στήλες. Ομως, για μένα, ο ασφαλέστερος δείκτης της τάσης που επικρατεί στην κοινωνία είναι ο Μισελοζαννάκης. Τον θυμάστε; Εκείνος ο φωνακλάς που έτρωγε στα κρυφά, ενώ υποτίθεται ότι έκανε απεργία πείνας για τους Σύρους πρόσφυγες. Η προσωπική πορεία του μας δείχνει προς τα πού πάνε τα πράγματα. Πρώτα βαθύ ΠΑΣΟΚ. Επειτα, με φανατισμό, ΠΑΣΟΚ Γιωργάκη. Υστερα, μεταπηδούμε στη ΔΗΜΑΡ (τράνζιτ, ουσιαστικά, γιατί δεν υπήρχε απευθείας πτήση για Κουμουνδούρου) και από εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ. Τέλος, μετά τη στροφή του Ιουλίου του 2015, ούτε φωνή ούτε ακρόαση, πλήρης έκλειψη φωνής και παρουσίας. Καλύτερα, διότι ήταν ανυπόφορος; Δεν διαφωνώ· όμως, φοβάμαι αυτή την εξαφάνιση, πρέπει να το παραδεχθώ. Γιατί ίσως να σημαίνει ότι ο Μισελοζαννάκης σκέπτεται να επιστρέψει στην ιατρική, δηλαδή ότι ο κίνδυνος για την ανθρωπότητα είναι μεγαλύτερος…