ΑΠΟΨΕΙΣ

«Μποναμάδες» με άρωμα εκλογών

Ο​​ι ξαφνικές προχθεσινές εξαγγελίες του πρωθυπουργού με μορφή διαγγέλματος μπορεί να πακεταρίστηκαν ως ευχάριστοι «μποναμάδες» προς συγκεκριμένες κατηγορίες πολιτών, αλλά ασφαλώς περιέχουν και άρωμα εκλογών. Αυτό δεν σημαίνει ότι η κυβέρνηση τις έχει ήδη αποφασίσει, είναι βέβαιο όμως ότι το σενάριο της διεξαγωγής τους βρίσκεται στο τραπέζι των επιλογών του Αλ. Τσίπρα και των επιτελών του. Είναι δε πολύ πιθανό ότι η προετοιμασία για ένα τέτοιο ενδεχόμενο είχε αρχίσει από καιρό, κρίνοντας εκ των υστέρων κυβερνητικές συμπεριφορές, αποφάσεις και ενέργειες. Το τελευταίο Eurogroup, άλλωστε, δεν πρόσφερε ευκαιρία για πανηγυρισμούς ή δυνατότητα άσκησης επικοινωνιακής πολιτικής για πώληση ελπίδων και προσδοκιών προκειμένου να σταματήσει τη φθορά που εμφανίζουν όλες οι δημοσκοπήσεις. Επομένως, το σενάριο των εκλογών στο κοντινό μέλλον ενισχύθηκε.

Το συγκεκριμένο σενάριο έγινε ορατό όταν η κυβέρνηση προώθησε το σχέδιο της απλής αναλογικής. Δεν κατάφερε να συγκεντρώσει 200 ψήφους στη Βουλή για να έχει άμεση εφαρμογή, το πέρασε με απόλυτη πλειοψηφία, και εκ των πραγμάτων κατέφυγε στη θεωρία της «δεξιάς παρένθεσης», εφόσον συναντούσε μεγάλες δυσχέρειες στην πορεία της, κάτι πολύ πιθανό εξαρχής. Οι επόμενες εκλογές λοιπόν θα γίνουν με το ισχύον σύστημα που προβλέπει «μπόνους» 50 εδρών για το πρώτο κόμμα. Κατά τις προβλέψεις, πρώτο κόμμα θα είναι η Νέα Δημοκρατία, η οποία θα σχηματίσει κυβέρνηση μόνη είτε σε συνεργασία με άλλα κόμματα, ωστόσο δεν θα μπορέσει να σταθεί για μεγάλο διάστημα στην εξουσία, λόγω ανυπέρβλητων δυσκολιών, και οι μεθεπόμενες εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική. Αναγκαία προϋπόθεση για να αποδειχθεί σωστή η θεωρία ήταν και είναι να κρατήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ένα σεβαστό ποσοστό δυνάμεων για συνεχίσει να αποτελεί πόλο εξουσίας.

Ο Αλ. Τσίπρας, καθώς και το στενό επιτελείο του, εργαζόταν και εξακολουθεί να εργάζεται προς αυτή την κατεύθυνση παράλληλα με την προσπάθεια που έκανε να εμφανίζεται ως «ευρωπαϊστής» στα μάτια των ξένων, μετά τη μεγαλειώδη διπλή «κωλοτούμπα» της ερμηνείας του «Οχι» του δημοψηφίσματος ως «Ναι» και της υπογραφής του τρίτου μνημονίου. Παρόλο που απαλλάχθηκε από τους ακραίους της Αριστερής Πλατφόρμας και από άλλους, όπως η Ζωή Κωνσταντοπούλου, που χαλούσαν το νέο «προφίλ» του, παρόλο που κατόρθωσε να στοιχίσει κόμμα και κυβέρνηση πίσω του, γνώριζε πάντα ότι αυτή η προσπάθεια δεν ήταν εύκολη. Πόσο μάλλον που στην πράξη και στη ρητορική ακολούθησε πολιτική διατήρησης ερεισμάτων στα στρώματα που τον έφεραν στην εξουσία και όχι πολιτική προσέλκυσης ψηφοφόρων από τα φιλοευρωπαϊκά κόμματα.

Η πολιτική που ακολουθούσε ο Αλ. Τσίπρας σε όλη τη δεύτερη θητεία του –μετά δηλαδή το καταστροφικό βαρουφάκειο εξάμηνο– ήταν σε συνεχή αντίφαση με τις υπογραφές που είχε βάλει στις συμφωνίες με τους δανειστές. Περνούσε νόμους και δεν τους εφάρμοζε, εξήγγελλε μεταρρυθμίσεις που δεν έκανε, υπονόμευε ιδιωτικοποιήσεις που υποσχόταν, ξήλωνε νόμους στην εκπαίδευση για να ικανοποιεί συνδικαλιστές και βολεμένους, περνούσε διατάξεις που επανέφεραν επίορκους και άλλους υπαλλήλους στο Δημόσιο, προσλάμβανε μετακλητούς και επιλαχόντες του ΑΣΕΠ του… 1998, απαγόρευε στη διοίκηση να κάνει ενστάσεις σε δικαστικές αποφάσεις υπέρ υπαλλήλων που είχαν απομακρυνθεί, ρύθμιζε δάνεια δημοσίων υπαλλήλων στο Παρακαταθηκών και Δανείων και άλλα συναφή. Με λίγα λόγια, όχι μόνο δεν άγγιζε, αλλά φρόντιζε με κάθε τρόπο τη δημοσιοϋπαλληλία που αποτελούσε ένα βασικό έρεισμά του στην εξουσία.

Αποτελεί ερώτημα αν η υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης εντασσόταν σε σχέδιο δημιουργίας εσόδων προς αναδιανομή εισοδημάτων την κατάλληλη στιγμή ή αν προέκυψε επειδή ένα μεγάλο μέρος φορολογούμενων πολιτών ανταποκρίθηκε στους νέους επαχθείς νόμους.

Σημασία έχει ότι δημιουργήθηκε πλεόνασμα και τώρα ο πρωθυπουργός έκρινε ότι έφτασε η στιγμή να δώσει βοήθημα στους συνταξιούχους με σύνταξη κάτω των 850 ευρώ. Κατά τον ίδιο, είναι μια προσφορά προς τους ανθρώπους που επλήγησαν από την κρίση περισσότερο, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι. Θα ωφεληθούν κυρίως οι συνταξιούχοι του ΟΓΑ, που στο σύνολό τους δεν πλήρωναν εισφορές και αρκετοί που είχαν λίγα χρόνια ασφάλισης και γι’ αυτό χαμηλές συντάξεις. Στην πραγματικότητα –μαζί με εκείνους που χάνουν το ΕΚΑΣ– αυτοί ήταν χαμηλοσυνταξιούχοι και προ κρίσης. Ανήκουν όμως στα ερείσματα που έφεραν τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και υπάρχει ανάγκη συσπείρωσης γύρω του πάλι, για κάθε ενδεχόμενο. Αν αποδειχθεί επίσης ότι οι «μποναμάδες» δεν είναι του γούστου των δανειστών, είναι σαφές ότι ανοίγει o δρόμος για εκλογές. Για να υπάρχει τουλάχιστον…