ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Τα παιδιά, τα σκυλιά και οι γέροντες

grammata-anagnwstwn--7

Κύριε διευθυντά
Ασφαλώς καθ’ όλην τη διάρκεια, αλλά και πριν και μετά τις εορτές των Χριστουγέννων και του νέου έτους, θα παρατηρήσατε και φέτος ότι εκατοντάδες –μήπως χιλιάδα;– φορείς, σύλλογοι, εταιρείες, επιχειρήσεις, καταστήματα, ιδιώτες κ.λπ. κόπτονται για το παιδί. Για τα υγιή παιδιά, φτωχά ή μη, αλλά και για τα παιδάκια με προβλήματα. Βέβαια, πολύ καλώς πράττουν. Αυτή η ευαίσθητη ηλικία χρειάζεται ιδιαίτερη μεταχείριση. Αλλο ότι τα χρόνια που ήμασταν εμείς παιδιά κανείς δεν ενδιαφερόταν και για παιχνίδια είχαμε… άδεια κονσερβοκούτια!

Βομβαρδισμός διαφημίσεων, προϊόντων, ακριβών παιχνιδιών και ρούχων. Προβληματίζομαι αν αυτά τα χορτασμένα και καλοπερασμένα παιδιά θα καταδεχθούν αύριο να δουλέψουν.

Επίσης πολύς «ντόρος» γίνεται για τους σκύλους ράτσας ή μη, αδέσποτους ή «δεσποτικούς», για σκυλοτροφές, για την προστασία τους, τα εμβόλιά τους, μέχρι delivery για τα ζώα και φάρμακα για την τερηδόνα τους ακούσαμε… Γι’ αυτό φυτρώνουν σε καιρό κρίσης μαγαζιά με ανάλογα προϊόντα σε κάθε γειτονιά. Απορώ γιατί δεν βάζουν φόρους για τους κατέχοντες σκύλους και εμείς δεν μπορούμε να περπατήσουμε από τα απόβλητά τους.

Τώρα λοιπόν διερωτώμαι γιατί κανείς δεν σκέφτεται να πράξει τα ίδια για τους γέροντες και τις γερόντισσες; Καμία διαφήμιση για γεροντικές τροφές και μόδες –εκτός από πάνες– τίποτα για κάτι χαριτωμένο και όμορφο. Πολλοί ηλικιωμένοι αφημένοι στην τύχη τους, στην απέραντη και ατελείωτη μοναξιά τους, σε ιδρύματα ή στα σπίτια τους ζουν το δικό τους δράμα. Γιατί οι διάφοροι φορείς, οι σύλλογοι ή οι κυρίες του καλού κόσμου δεν ενδιαφέρονται για τα μεγάλα παιδιά! Αν εγκαταλείψεις σκύλο θα τιμωρηθείς. Αν εγκαταλείψεις γέρο ή γριά, μάλλον δεν υπάρχει νόμος και, αν υπάρχει, δεν διώκεσαι. Ακουσα τις προάλλες το εξής οδυνηρό και τόσο αληθινό από μια γριούλα: «Αχ! Μακάρι να με αγαπούσε η εγγονή μου όπως τον Γκορμπ (τον σκύλο της…)».

Βουλα Λαμπροπουλου, Ομότιμη καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών