ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Ενα νέο 1897 ή ένα νέο 1940;

Κύριε διευθυντά
Επειδή φοβούμαι ότι, ακόμη και σήμερα που οι απειλές κατά της εθνικής μας ακεραιότητας είναι ορατές διά γυμνού οφθαλμού, τα πράγματα δεν λέγονται με το όνομά τους, ούτε από τον πολιτικό μας κόσμο ούτε από τα ΜΜΕ, επιτρέψτε μου να προσπαθήσω να κάνω μερικά πράγματα, όπως λέει ο λαός μας, λιανά, όσο πιο σύντομα γίνεται.

Είναι πλέον σαφές ότι, ακόμη κι αν δεν σχεδιάσθηκε για αυτό τον λόγο (αν και σοβεί επί 30ετία με προβλεπτά αποτελέσματα), η οικονομική κρίση ενεργεί εις βάρος μας σε όλα τα εθνικά θέματα. Είναι επίσης σαφές ότι βρισκόμαστε εκεί που βρέθηκαν οι γονείς μας το 1940, δηλαδή μόνοι μπροστά στην απειλή του πολέμου. Η Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ δεν ενδιαφέρονται ούτε καν για τη Συνθήκη της Λωζάννης. Δεν έχουν καν σχέδιο αντίδρασης σε ελληνοτουρκική σύρραξη.

Αν πούμε ναι στην Τουρκία, όπως είπαμε (κακώς, πολύ κακώς) στους δανειστές, όχι μόνο θα εξαφανισθούμε ως ελεύθερο έθνος, αλλά και θα χάσουμε το ηθικό δικαίωμα να υπάρξουμε πάλι ως ελεύθερο έθνος. Αν πούμε όχι, θα βρεθούμε ενώπιον ενός νέου 1897 ή ενός νέου 1940. Ούτως η άλλως θα υποφέρουμε. Το ερώτημα είναι αν με την αντίσταση και τις θυσίες μας θα κερδίσουμε το δικαίωμα να υπάρξουμε κάποτε πάλι ως ελεύθερο έθνος. 

Συνεπώς, έστω αυτή την ύστατη ώρα, ας ασπασθούμε αλλήλους (δεξιοί, κεντρώοι και αριστεροί) και ας ετοιμασθούμε με μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας για τον πόλεμο που θα μας επιβληθεί. Η αίσθηση της απειλής οφείλει επιτέλους να μας ενώσει και να διορθώσει το στραβό μας το μυαλό, ώστε να ζήσουμε και πάλι ως Ελληνες, δηλαδή λιτά και με αλληλεγγύη. Και, αν η Ελλάς στρατευθεί για να πολεμήσει, ο Ελληνισμός της Διασποράς θα συστρατευθεί και θα συμπολεμήσει. Ετσι, και μόνο έτσι, θα ξεπεράσουμε και την οικονομική κρίση και τα δεινά του πολέμου, και τελικά θα επιβιώσουμε. Ιδού λοιπόν, και πριν και τώρα και πάντα: «Εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάτρης»!

Σπύρος Β. Μπαζίνας
Καθηγητής Νομικής, Βιέννη