ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Ο αυτοκινητόδρομος Κορίνθου – Καλαμάτας

Κύριε διευθυντά
Στο φύλλο της 17ης/12/2016 της εφημερίδας «Καθημερινή» αναφέρονται διάφορα στοιχεία που αφορούν το έργο του ΜΟΡΕΑ, σε δημοσίευμα υπό τον τίτλο «Ο νέος αυτοκινητόδρομος Κορίνθου-Καλαμάτας κόστισε 50% περισσότερο». Επειδή δημιουργούνται εντελώς εσφαλμένες εντυπώσεις στον αναγνώστη, θέλουμε μεταξύ άλλων να σημειώσουμε τα ακόλουθα που αναφέρονται σε συγκεκριμένα σημεία, για την αποκατάσταση της αλήθειας:

– Πέραν του τίτλου που αποπροσανατολίζει πλήρως από την πραγματικότητα, ο υπότιτλος που ακολουθεί και αναφέρει «Ολοκληρώθηκε σε 8 χρόνια αντί σε 4,5 σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό», επιβεβαιώνει την εικόνα που ευθέως δημιουργείται ότι το έργο «κόστισε 50% περισσότερο» σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό.

Ωστόσο, από τα ίδια στοιχεία που εμπεριέχονται στο υπόψη άρθρο όπου αναφέρεται ότι: «Το έργο είχε συνολικό προϋπολογισμό 1,044 δισ. ευρώ από τα οποία τα 349 εκατ. ήταν η συμμετοχή του Δημοσίου και της Ευρωπαϊκής Ενωσης», ενώ στη συνέχεια παρακάτω ότι: «Πλην της χρηματοδοτικής συμβολής […] ο Μορέας και ο Κατασκευαστής έχουν μέχρι στιγμής λάβει συνολικές αποζημιώσεις ύψους 175,1 εκατ. ευρώ. Επομένως για το καθαρά κατασκευαστικό κομμάτι, Δημόσιο και Ε.Ε. διέθεσαν 524,2 εκατ. ευρώ, δηλαδή 50,1% περισσότερο» προκύπτει ότι ακόμα και με τα στοιχεία που παρατίθενται στο άρθρο ο υπολογισμός του 50,1% γίνεται επί του ποσού της χρηματοδοτικής συμβολής του Δημοσίου και όχι επί του συνολικού προϋπολογισμού όπου ευθέως παραπέμπει ο τίτλος του άρθρου.

Ακόμη και αν ίσχυαν οι αποζημιώσεις των 175,1 εκατ. ευρώ, τότε συγκρινόμενες με τον αρχικό συνολικό προϋπολογισμό του 1,044 δισ. ευρώ, θα είχαν μια επιβάρυνση 16,7% (και όχι 50,1%) σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία του δημοσιεύματος.

Αν μάλιστα ληφθούν υπόψη τα πραγματικά στοιχεία, μεταξύ των οποίων και το αποτέλεσμα των δύο διαιτησιών που έχουν ολοκληρωθεί, χωρίς να εκκρεμούν άλλες, το συνολικό ποσό της επιβάρυνσης του αρχικού προϋπολογισμού είναι 123 εκατ. ευρώ (82 εκατ. Κατασκευαστής και 41 εκατ. Παραχωρησιούχος) με αποτέλεσμα η επιβάρυνση του προϋπολογισθέντος κόστους να είναι 11,7%, δηλαδή περίπου πέντε φορές λιγότερο από το 50% που αναγράφεται στην εφημερίδα με πηχυαίους τίτλους!
Προφανώς στην ως άνω επιβάρυνση δεν συμπεριλαμβάνεται Επιδότηση Λειτουργίας, η οποία δεν αποτελεί αποζημίωση.

– Σε άλλο υπότιτλο, όπως επίσης στο κυρίως κείμενο, αναφέρεται ότι: «Ακόμα εκκρεμεί άγνωστος αριθμός οικονομικών αιτημάτων του κατασκευαστή Μορέα σε διαιτησία», με αποτέλεσμα περαιτέρω εσφαλμένες και αρνητικές εντυπώσεις.

Επισημαίνεται ότι οι δύο διαιτησίες που ευρίσκοντο σε εξέλιξη έχουν περαιωθεί και οι σχετικές αποζημιώσεις που επιδικάστηκαν εμπεριέχονται στις επιβαρύνσεις που αναφέρθηκαν ανωτέρω, ενώ δεν υπάρχουν άλλες διαιτησίες σε εκκρεμότητα.

– Με μια εντελώς ισοπεδωτική αντίληψη στο υπόψη άρθρο προστίθενται ποσά ετερόκλητα, εντελώς διαφορετικού χαρακτήρα και σκοπού, που έχουν λάβει Παραχωρησιούχος και Κατασκευαστής, με αποτέλεσμα να δημιουργείται εύλογα το συμπέρασμα ότι μοναδικός στόχος είναι η δημιουργία αρνητικών εντυπώσεων.  Ετσι, μπαίνουν στο ίδιο «καλάθι» Χρηματοδοτική Συμβολή του Δημοσίου, Αποζημιώσεις, επιδότηση λειτουργίας, πρόσθετες εργασίες και έσοδα εκ διοδίων, ασύνδετα στοιχεία μη φυσιολογικά αθροιζόμενα. Σημειώνεται ειδικότερα ότι μόνο ένα μικρό μέρος εκ των εσόδων διοδίων χρηματοδοτεί την κατασκευή, ενώ το μεγαλύτερο μέρος τους καλύπτει τις δαπάνες λειτουργίας και συντήρησης του αυτοκινητόδρομου στον οποίο εργάζονται σχεδόν 300 άτομα.

– Εκείνο το οποίο δεν αναφέρεται στο άρθρο είναι ότι οι αμιγώς ελληνικές εταιρείες-μέτοχοι Παραχωρησιούχου και Κατασκευαστή (ΑΚΤΩΡ Α.Ε., J & P-ΑΒΑΞ Α.Ε., ΙΝΤΡΑΚΑΤ Α.Ε.) συνεισέφεραν 122 εκατ. ευρώ στο επενδυτικό σχήμα για την κατασκευή του έργου και μάλιστα με περιορισμένη απόδοση, σε μια περίοδο που οι επενδύσεις ήταν πολύτιμες για τη χώρα, επιτυγχάνοντας παρά τη μεγάλη οικονομική κρίση να συνεχιστεί απρόσκοπτα η κατασκευαστική δραστηριότητα για μεγάλα χρονικά διαστήματα (έστω και με μικρότερους ρυθμούς) σε περιόδους που δεν υπήρχε καμία δυνατότητα χρηματοδότησης από άλλες πηγές. Το γεγονός αυτό περιόρισε δραστικά τις ενδεχόμενες σοβαρές επιπτώσεις για το έργο αλλά και για τη χώρα.

ΜΟΡΕΑΣ Α.Ε.

Απάντηση

Πλην της χρηματοδοτικής συμβολής Δημοσίου και Ε.Ε. στο έργο (349 εκατ. ευρώ), ο Μορέας έλαβε αποζημίωση 68,4 εκατ. ευρώ για καθυστέρηση της έναρξης παραχώρησης και 5,7 εκατ. ευρώ για καθυστερημένη καταβολή δύο δόσεων της χρηματοδοτικής συμβολής. Επίσης, έχει λάβει περίπου 15,5 εκατ. ευρώ μέσω αποφάσεων διαιτησίας, στην οποία προσέφυγε με διάφορα αιτήματα και ακόμα 29 εκατ. ευρώ σε αποζημιώσεις με τη συμφωνία του 2015 (ακόμα 56,5 εκατ. ευρώ έλαβε ο κατασκευαστής με την ίδια συμφωνία). Επομένως, για το καθαυτό κατασκευαστικό κομμάτι Δημόσιο και Ε.Ε. διέθεσαν 524,2 εκατ. ευρώ, δηλαδή 50,1% περισσότερα. Οι αποφάσεις για τις εν λόγω αποζημιώσεις είναι αναρτημένες στη Διαύγεια και δεν περιλαμβάνουν την επιδότηση λειτουργίας, η οποία αναφέρεται χωριστά στο ρεπορτάζ.
Η αναφορά του ρεπορτάζ σε «άγνωστο αριθμό οικονομικών αιτημάτων σε διαιτησία» έγινε κατόπιν έγγραφης απάντησης του Μορέα σε σχετικό ερώτημα. Επομένως, οι αποζημιώσεις που προέκυψαν από τις δύο αυτές υποθέσεις θα επιβαρύνουν περισσότερο τον τελικό «λογαριασμό».

Γιωργος Λιαλιος

Τυρί και φάκα α λα ΣΥΡΙΖΑ

Κύριε διευθυντά
Τις τελευταίες μέρες παρακολουθούμε πολλές συζητήσεις γι’ αυτό το χρηματικό βοήθημα στους χαμηλοσυνταξιούχους, χωρίς να προηγηθεί κάποια διαβούλευση με τους δανειστές μας.  Είμαι συνταξιούχος με 44 χρόνια εργασίας στον ιδιωτικό τομέα και χαίρομαι που δεν ανήκω στην ομάδα των συνταξιούχων που θα λάβει αυτό το βοήθημα του κ. Τσίπρα. Δεν υπάρχει ουδεμία αμφιβολία για τις προθέσεις του κ. Τσίπρα και όλου του ΣΥΡΙΖΑ ότι αποτελεί το τυρί (παλιό το κόλπο) της φάκας για να πειστούν οι χαμηλοσυνταξιούχοι να ψηφίσουν και πάλι ΣΥΡΙΖΑ. Με αυτά τα τερτίπια των πολιτικών μας, μηδέ εξαιρουμένων και των συριζαίων, γελά όλη η Ε.Ε. που ακόμα είμαστε μέλος της. Αν πραγματικά ο κ. Τσίπρας και το υπόλοιπο «τσούρμο» ήθελαν να προσφέρουν κάποια κοινωνική παροχή, αυτό μπορούσαν να το κάνουν χωρίς να υπάρχει αντίρρηση από τους δανειστές. Να δώσω μερικές απλές ιδέες:

α) Οι αστικές μας συγκοινωνίες έχουν πολλά προβλήματα με τα μισά λεωφορεία να μην μπορούν τα κινηθούν λόγω τεχνικών προβλημάτων.

β) Τα ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ έχουν το ίδιο πρόβλημα (εμάς τους συνταξιούχους μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα να λυθεί αυτό το πρόβλημα).

γ) Τα αστυνομικά αυτοκίνητα και οι μοτοσικλέτες έχουν πολύ σοβαρό τεχνικό πρόβλημα λειτουργίας.

δ) Νοσοκομεία, κέντρα υγείας με ελλείψεις σε φάρμακα και προσωπικό.

ε) Ενα μικρό δώρο μπορούσε να δοθεί στους αεροπόρους των F16 που καθημερινά δίνουν τη μάχη στους αιθέρες με τους Τούρκους. Δυστυχώς όλες αυτές οι κοινωνικές παροχές δεν δίνουν τις ψήφους που τόσο πολύ τις χρειάζεται ο κ. Τσίπρας αλλά δεν τις βρίσκει.  Τα δε άλλα κόμματα και κυρίως το ΠΑΣΟΚ που ψήφισε τον νόμο για το βοήθημα, θυμήθηκε τον πολιό εκείνο τον καιρό που με κάτι παρόμοιες παροχές γιγαντώθηκε αλλά τώρα πλέον δεν πείθει, γι’ αυτό βρίσκεται στα τάρταρα.

Αθανασιος Κεσκινιδης, Συνταξιούχος

Δημοσιεύματα για πολλά εύγε

Κύριε διευθυντά
Διά της παρούσης επιστολής θέλω να εκφράσω δημόσια συγχαρητήρια προς τον δημοσιογράφο της έγκριτης εφημερίδας σας, αξιότιμο κ. Νίκο Βατόπουλο, διά τους εξής λόγους: Από μακρού ο κ. Βατόπουλος καλύπτει υπεύθυνα τμήμα του τεύχους της εφημερίδας «Τέχνες – Γράμματα» με υπότ. «Πτυχές». Διά των ιστορικών και τεχνικών γνώσεών του, αναφορών σε γεγονότα, χρώματα, σχέδια, ποιότητα και είδος οικοδομικών υλικών, διά ανιχνεύσεων και επιβεβαιώσεων, φωτογραφήσεων επί τόπου, επισημαίνει, αναπαλαιώνει και συντηρεί στη μνήμη των αναγνωστών σας αξιόλογα μεγάλα κτίρια, αλλά και απλές κατοικίες πολιτών, φτωχών και πλουσίων, της ένδοξης Αρχαίας Πόλης μας, της Αθήνας. Ολα αυτά γίνονται μόνο με την πένα και την ικανότητα γραφής του, με καθαρό λυρικό ποιητικό λόγο, χωρίς κρατική χρηματοδότηση και ιδιωτική χορηγία. Μόνο με υπομονή, επιμονή και μεράκι και δημιουργική φαντασία. Πιστεύω ότι τα θεσμικά πνευματικά και πολιτιστικά ιδρύματα της χώρας μας και οι αρμόδιοι καθ’ ύλην πολιτικοί φορείς, έχουν τη δυνατότητα να κρίνουν αντικειμενικά τέτοιου είδους περιστατικά και να τα αξιοποιούν, προς ενίσχυση και συνειδητοποίηση της «Αξιοκρατίας» ως θεσμού ευρείας εφαρμογής.

Ιωαννης Ε. Ευαγγελου, Επίτιμος διευθυντής Ιδρύματος Κοιν. Ασφαλίσεων, Αθήνα