ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Η συνεργασία ΕΣΥ με τον ιδιωτικό τομέα

Η συνεργασία ΕΣΥ με τον ιδιωτικό τομέα

Κύριε διευθυντά
Παρακολούθησα με πολύ ενδιαφέρον στις 23/2 την παρουσίαση του προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας για την Υγεία. Οφείλω να ομολογήσω ότι, ως γιατρός, παρακολουθώ το δράμα που εκτυλίσσεται στο υπουργείο Υγείας, με υπουργούς να έρχονται και να παρέρχονται χωρίς να αφήνουν κάτι θετικό, με μοναδικές εξαιρέσεις τον κ. Λοβέρδο και τον κ. Γεωργιάδη, οι οποίοι για διαφορετικούς λόγους δεν αφέθηκαν να ολοκληρώσουν την προσπάθειά τους.

Η παρουσίαση από τον επικεφαλής της ομάδας ήταν εντυπωσιακή και κάλυψε σχεδόν όλα εκείνα τα αυτονόητα που είναι απαραίτητα για να αποκτήσουμε ένα ανεκτό σύστημα υγείας. Υπήρξε όμως κατά τη γνώμη μου μία σημαντική παράλειψη, η οποία θα πρέπει σύντομα να καλυφθεί. Δεν έγινε καμία αναφορά σε αυτούς που θα εφαρμόσουν το σύστημα, δηλαδή τους ιατρούς, ενώ, και πολύ σωστά, καλύφθηκε πλήρως το θέμα των νοσηλευτών.

Θα ήθελα επίσης να γνωστοποιήσω τα ακόλουθα. Οταν το 2004 εκλήθηκα από τον κ. Γ. Σουφλιά και τον τότε συνεργάτη του αείμνηστο Γ. Παπαγεωργίου να βοηθήσω, μαζί με άλλους συναδέλφους αρμοδιότερους εμού, στην εκπόνηση του προγράμματος για την υγεία, είχαμε τονίσει ότι το πλήρως κρατικοποιημένο σύστημα για την υγεία αλλάζει πλέον διεθνώς, ακόμη και στην Αγγλία, την πρώτη διδάξασα το σύστημα (NHS). Εκτοτε, ένα πρώτο δειλό βήμα έκανε ο Αλ. Παπαδόπουλος με τα επί πληρωμή απογευματινά εξωτερικά ιατρεία στα νοσοκομεία, ενέργεια που έμεινε ημιτελής λόγω αλλαγής του από τον τότε πρωθυπουργό Κ. Σημίτη, μια και τον ηγέτη αυτόν τον ενοχλούσαν γενικώς οι αλλαγές.

Τι πρέπει να γίνει κατά την άποψή μου. Οι γιατροί που στελεχώνουν τον ΕΟΠΥΥ και των οποίων ο μισθός είναι απαράδεκτα χαμηλός, να αφεθούν ελεύθεροι να έχουν ιατρεία, όπου θα εξετάζουν ιδιωτικούς ασθενείς. Επίσης, όσοι από τους γιατρούς των νοσοκομείων θέλουν, να μπορούν να χειρουργούν στο νοσοκομείο ιδιώτες ασθενείς σε ώρες εκτός του πλήρους ωραρίου τους, οι δε μη χειρουργοί να μπορούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και σε ιδιωτικά κέντρα. (Αναφέρθηκε άλλωστε και στην ομιλία πρόταση για συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα, όπως γίνεται σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και στη Βρετανία από πολλών ετών με άριστα αποτελέσματα.) Με αυτόν τον τρόπο οι πληρωμές θα γίνονται με διαφάνεια σε γιατρούς και λοιπό προσωπικό, όλοι θα φορολογούνται σωστά και το νοσοκομείο θα εισπράττει κανονικά.

Πιστεύω ότι κανένα σύστημα δεν μπορεί να επιτύχει χωρίς ευχαριστημένους γιατρούς και προσωπικό, διότι «μέτρον πάντων άνθρωπος» και όπως έλεγε ο Μπέρναρντ Σο «an underpaid doctor is a dangerous doctor». Τέλος, ως προς τον θεσμό του οικογενειακού γιατρού, πιστεύω ότι δεν χρειάζεται, σε αυτή τη φάση τουλάχιστον, διότι ο ΕΟΠΥΥ όπως έχει εξελιχθεί μπορεί να καλύψει αυτή την ανάγκη, εάν δεν υπάρχει ιδιαίτερη προτίμηση σε κάποιον γιατρό με αποτέλεσμα μεγάλο φόρτο. Ας υπάρχει και κάποιο bonus, που θα οδηγεί και σε χρήσιμο ανταγωνισμό. Εάν δεν γίνουν οι αλλαγές αυτές, θεωρώ, οι γιατροί μας τους οποίους σπουδάζουμε, εκπαιδεύουμε και η κοινωνία επενδύει σε αυτούς, θα εξακολουθήσουν να φεύγουν έτοιμοι από τη χώρα και να στελεχώνουν νοσοκομεία του εξωτερικού, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την πατρίδα μας. Γνωρίζω ότι οι αυτοαποκαλούμενες προοδευτικές δυνάμεις θα κραυγάσουν ότι με αυτόν τον τρόπο η ιατρική ιδιωτικοποιείται. Είναι όμως οι ίδιοι που διαμαρτύρονται για την κατάντια των δημόσιων νοσοκομείων και όταν αρρωσταίνουν τρέχουν στην ιδιωτική πρωτοβουλία.

Ε. Γ. Συγκουνας MDFACS, Nευροχειρουργός, τ. δ/ντής νοσ. Ευαγγελισμός, καθηγητής ΕΚΠΑ