ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

ΑΕΙ: πότε η επιστήμη πηδά από το παράθυρο

Κύριε διευθυντά
Η έγκριτη εφημερίδα σας αφιερώνει πολλές σελίδες, προσφέροντας ελεύθερο βήμα σε διαπρεπείς επιστήμονες για άρθρα, αναλύσεις, απόψεις επί θεμάτων σχετικών με τα τεκταινόμενα στον χώρο των ΑΕΙ και τη βελτίωσή τους έως και δηκτικά σχόλια, απολύτως δικαιολογημένα, για τα ισοπεδωτικά αντιεκπαιδευτικά και εν συνόλω καταστροφικά μέτρα του ανεκδιήγητου Κ. Γαβρόγλου. Περιττεύει λοιπόν κάθε κριτική για τα έργα και τις ημέρες Γαβρόγλου και γι’ αυτό επιτρέψτε μου να προτείνω, επιγραμματικά, ριζικά μέτρα, ως απόσταγμα της εμπειρίας μου στον χώρο των ΑΕΙ, που τον υπηρέτησα ως καθηγητής επί 31 συναπτά έτη και από όσα, συμπερασματικά, συγκράτησα διαβάζοντας το πλήθος των δημοσιευμάτων της «Καθημερινής», ήτοι:

Τα πανεπιστήμια: • Ορίζουν τον αριθμό των εισακτέων και τις βάσεις εισαγωγής των φοιτητών. • Κατάργηση της παροχής δωρεάν συγγραμμάτων δημιουργώντας δανειστική βιβλιοθήκη με ανάλογο αριθμό των προτεινομένων βιβλίων. • Υποχρέωση του καθηγητού να συγγράψει βιβλίο για κάθε μάθημα που διδάσκει, το οποίο θα εκδίδεται δαπάναις του πανεπιστημίου και θα διατίθεται δωρεάν σε όλους τους φοιτητές χωρίς αμοιβή στον καθηγητή. • Τα συγγράμματα πέραν τα του καθηγητού θα δίδονται δωρεάν στους απόρους φοιτητές και σε όσους προάγονται κανονικά (κίνητρο). • Κατάργηση της μεταφοράς μαθημάτων (χουντική παροχή, αλλά βολική…). • Φοιτητής που απορρίπτεται επί δύο συνεχή έτη χάνει τη φοιτητική του ιδιότητα (αυτό ίσχυε στα γαλλικά πανεπιστήμια, όταν ήμουν εκεί φοιτητής). • Χορήγηση ατόκων σπουδαστικών δανείων σε απόρους φοιτητές και υποτροφιών εφόσον προάγονται κανονικά με βαθμό «Λίαν καλώς». • Αξιολόγηση των μελών ΔΕΠ με σαφή κριτήρια ανά τριετία. • Επαναφορά των Συμβουλίων Ιδρύματος με αρμοδιότητες καθαρά εκπαιδευτικού περιεχομένου. • Κατάρτιση καινοτόμων εκπαιδευτικών και ερευνητικών προγραμμάτων με συμμετοχή των Σ.Ι. που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες και μελλοντικές ανάγκες της επιστήμης και της αγοράς. • Πλήρης αυτονομία των ΑΕΙ και μόνον την υψηλή εποπτεία να έχει το κράτος, ως ο κύριος χρηματοδότης τους, καθώς και τον έλεγχο της διαχείρισης των υπ’ αυτού διατεθειμένων λειτουργικών, εκπαιδευτικών και ερευνητικών κονδυλίων. • Αποκλειστική αρμοδιότητα των ΑΕΙ για την ίδρυση ξενογλώσσων τμημάτων ή μεταπτυχιακών κύκλων σπουδών επ’ αμοιβή υπέρ του ταμείου του πανεπιστημίου. • Περιορισμός των μετεγγραφών σε ποσοστό οριζόμενο από το πανεπιστήμιο βάσει εισηγήσεων των τμημάτων του. • Ακύρωση της ένταξης ΤΕΙ σε ΑΕΙ που στερούνται της αναγκαίας υλικοτεχνικής υποδομής συγχώνευσής τους, αλλά και του αναγκαίου επιστημονικού και βοηθητικού προσωπικού για την εκπαίδευσή τους. • Η κατάργηση του ασύλου. Πολύ σωστά καταργήθηκε. Στα 31 χρόνια που άσκησα το λειτούργημα του δασκάλου στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ουδέποτε στους κήπους του είδα φοιτητικές ομάδες ν’ ανταλλάσσουν ειρηνικά τις ιδέες και τις απόψεις τους για πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά συστήματα. Αντιθέτως, παρέστην σε συγκρούσεις κομματικών φοιτητικών ομάδων, κυρίως κατά την περίοδο των φοιτητικών εκλογών, για να επιβεβαιωθεί το ρηθέν από τους Γάλλους ότι «όταν τα κόμματα μπαίνουν στα πανεπιστήμια η επιστήμη πηδά από το παράθυρο».

Οι πολιτικές παρατάξεις που οργάνωσαν τις νεολαίες τους μέσα στα ΑΕΙ είναι οι ηθικοί αυτουργοί για το σημερινό τους κατάντημα, ήτοι στον «πάτο του βαρελιού». Υπάρχει μέλλον, όταν εν μια νυκτί η ήρα (ΤΕΙ) γίνεται σιτάρι (ΑΕΙ); Ιδού το ερώτημα.

Παναγιωτης Καρακατσουλης, Ομότ. καθηγ. του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών