ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Ας αποφασίσουμε «ποια Αθήνα θέλουμε»

Ας αποφασίσουμε «ποια Αθήνα θέλουμε»

Κύριε διευθυντά
O «Μεγάλος Περίπατος» υλοποιείται «λόγω συνδρομής επιτακτικών αναγκών για την αντιμετώπιση σοβαρού κινδύνου δημόσιας υγείας που συνίστανται στη μείωση του κινδύνου διασποράς του κορωνοϊού COVID-19, σύμφωνα με τις πρότυπες ρυθμίσεις κυκλοφορίας και στάθμευσης του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου».

Εκτός από το ενδιαφέρον γεγονός ότι το ΕΜΠ φαίνεται να έχει άποψη για θέματα που άπτονται της επιδημιολογίας, λίγες μόνο μέρες πριν υπογραφεί η σχετική ΚΥΑ, η Πολιτική Προστασία είχε απευθύνει ισχυρή σύσταση για χρήση των Ι.Χ. στις μετακινήσεις του πληθυσμού στην Αθήνα, αναστέλλοντας τον δακτύλιο και παρέχοντας ελεύθερο πάρκινγκ στα μητροπολιτικά κέντρα, «με στόχο την αποσυμφόρηση των ΜΜΜ κατά το πρώτο κρίσιμο δίμηνο» (σ.σ. έως τις αρχές Ιουλίου).

Ο μέσος ανθρώπινος εγκέφαλος δυσκολεύεται να κατανοήσει πώς η αποσυμφόρηση των ΜΜΜ και ο περιορισμός στην κυκλοφορία των αυτοκινήτων μπορούν να συνυπάρχουν. Το πρόβλημα δεν είναι βεβαίως στην αστειότητα του προσχήματος με το οποίο πέρασαν οι ανωτέρω ρυθμίσεις αλλά η προχειρότητά τους. Το γεγονός ότι η μεθοδολογία που οι Αγγλοσάξονες αποκαλούν «quick-and-dirty» δούλεψε πολύ ικανοποιητικά στην περίπτωση της ανάπλασης της Ομόνοιας που σερνόταν για οκτώ χρόνια, δεν σημαίνει ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μία τόσο ευρείας κλίμακας παρέμβαση. Το πρόβλημα στα, μάλλον κακόγουστα, σχέδια του «περιπάτου» είναι ότι δεν υπηρετούν ένα ευρύτερο όραμα για την πόλη και προσεγγίζουν το θέμα από μία και μόνο πλευρά, τη συγκοινωνιακή. Πάγια αντίληψη των επιστημόνων αυτών είναι ότι το αυτοκίνητο είναι μάστιγα και πρέπει να εξοβελιστεί από τις πόλεις.

Αν και μυωπική σαν προσέγγιση, στο παρελθόν είχε ίσως κάποια αξία. Σήμερα θυμίζει τη Νέα Υόρκη στις αρχές του 20ού αιώνα που καλωσόριζε το αυτοκίνητο ως λύση στο τεράστιο πρόβλημα της διαχείρισης χιλιάδων τόνων περιττωμάτων αλόγων. Οι μελέτες δείχνουν ότι τα αυτοκίνητα εσωτερικής καύσης έχουν ήδη φθάσει στον μέγιστο αριθμό πωλήσεών τους ιστορικά. Αντίστοιχα τα ηλεκτρικά οχήματα κερδίζουν συνέχεια έδαφος, με πρόβλεψη να ξεπεράσουν τα κινούμενα με ορυκτά καύσιμα σε δύο δεκαετίες.

Πολλά από τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα θα κινούνται χωρίς οδηγό, θα «μιλάνε» μεταξύ τους μέσω του δικτύου 5G, δεν θα ρυπαίνουν, δεν θα σταθμεύουν και δεν θα προκαλούν σοβαρά κυκλοφοριακά προβλήματα λόγω της έξυπνης διαχείρισης της κίνησής τους. Ακόμη όμως και εάν ο συγκοινωνιακός σχεδιασμός γινόταν με βλέμμα στο μέλλον και όχι στο παρελθόν, θα ήταν λάθος. Αφού σκεφθούμε «ποια Αθήνα θέλουμε» η μελέτη υλοποίησης του όποιου οράματος προκύψει χρειάζεται μία διεπιστημονική προσέγγιση και έργα, μέτρα και παρεμβάσεις σε πολλούς τομείς. Στόχος είναι να βρεθεί η χρυσή τομή μεταξύ κινητικότητας, οικονομίας, βιωσιμότητας, ανάπτυξης, καινοτομίας, περιβάλλοντος, ασφάλειας και ποιότητας ζωής. Το όποιο σχέδιο θα πρέπει να συμφωνηθεί διεπιστημονικά και διακομματικά και να υλοποιηθεί σε ορίζοντα που να ξεπερνάει χρονικά τη θητεία των δημοτικών αρχών και των κυβερνήσεων. Γιατί εάν δούμε το ζήτημα βραχυπρόθεσμα το μεγαλύτερο μέρος του προβλήματος της κίνησης πεζών στην πόλη θα λυνόταν εάν αύριο το πρωί η Δημοτική Αστυνομία και η Τροχαία εφάρμοζαν τις διατάξεις για τις πορείες και τον ΚΟΚ στα δίκυκλα που παρκάρουν «παρά τω ρείθρω» και συχνά κυνηγούν να πατήσουν τους πεζούς πάνω στα πεζοδρόμια. Υπό διαφορετικές συνθήκες το όλο «πιλοτικό» (sic) εγχείρημα μπορεί να είχε ενδιαφέρον ως άσκηση.

Το γεγονός όμως ότι γίνεται σε μία περίοδο που το εμπόριο βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, με τους ήδη μειωμένους τζίρους να καταρρέουν από την έναρξη των εργασιών υλοποίησης του «περιπάτου», δείχνει μεγάλη ανευθυνότητα και αδιαφορία.

Βασιλης Μασσελος, Επιχειρηματίας με έδρα το Ιστορικό Κέντρο – Πρόεδρος Συνδέσμου Επιχειρήσεων Πλεκτικής-Ενδυσης