ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Χειμερινές διακοπές

Κύριε διευθυντά
Το υπουργείο Παιδείας προχωρά στην καθιέρωση χειμερινών διακοπών στα σχολεία, σε βάρος προφανώς των καλοκαιρινών διακοπών ή άλλων αργιών. Δεν γνωρίζω ποια σκοπιμότητα υπάρχει πίσω από την απόφαση αυτή, αλλά για τα ελληνικά δεδομένα είναι τουλάχιστον ακατανόητη και αδικαιολόγητη.

Μπορεί να ανήκουμε στην Ευρώπη, όμως γεωγραφικά και κλιματολογικά δεν έχουμε καμία σχέση ούτε με την Ελβετία ούτε με τη Γερμανία ούτε με τη Σουηδία. Το γεγονός αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε κάθε ενέργεια ή απόφαση των αρμοδίων υπουργών και άλλων οργάνων του κράτους.

Εάν η απόφαση στοχεύει στην ενίσχυση του χειμερινού τουρισμού, οι Eλληνες μαθητές και οι γονείς τους δεν είναι οι κατάλληλοι πελάτες γι’ αυτόν. Ούτε τις οικονομικές δυνατότητες έχουν, ούτε καμία διάθεση να σπαταλούν χειμωνιάτικα την άδειά τους για να πάρουν τα βουνά. Οι ελάχιστοι που έχουν αυτή τη διάθεση και τη δυνατότητα βρίσκουν τον τρόπο να την ικανοποιούν και ασφαλώς δεν είναι το σχολείο το εμπόδιο γι’ αυτό. Αλλά και εάν ακόμη είναι για κάποιους ολίγους, δεν μπορεί να ταλαιπωρούνται τα εκατομμύρια των υπολοίπων για χάρη τους, που δεν θα έχουν τίποτα να κάνουν και, πλην των άλλων, όπως λέει και το αντίστοιχο ρητό, «αργία μήτηρ πάσης κακίας».

Oσο για τους ενδιαφερόμενους ξενοδόχους και άλλους επαγγελματίες που προσδοκούν κάποια οφέλη από το μέτρο αυτό, θα πρέπει κανείς να σκεφθεί ότι η ζημία την οποία θα υποστούν οι αντίστοιχοι κλάδοι που ασχολούνται με τον θερινό τουρισμό θα είναι πολλαπλάσια. Γιατί εάν τις σχεδιαζόμενες χειμερινές διακοπές ένα ποσοστό το πολύ 5% των μαθητών τις χρησιμοποιήσει για να κάνει χειμερινό τουρισμό, στο αντίστοιχο διάστημα των καλοκαιρινών διακοπών το ποσοστό αυτό θα είναι πάνω από 50%. Εάν μάλιστα αντί για τις χειμερινές διακοπές παρατείνονταν προς τον Σεπτέμβριο οι αντίστοιχες καλοκαιρινές, οπότε και οι θάλασσες είναι καλύτερες και οι τιμές χαμηλότερες, το συνολικό όφελος του τουρισμού αλλά και των πολιτών θα ήταν πολύ μεγαλύτερο.

Το μεγάλο ατού του ελληνικού τουρισμού δεν είναι τα χιόνια και τα βουνά αλλά ο ήλιος και η θάλασσα, και αυτόν τον τουρισμό θα πρέπει πρωτίστως να ενισχύουμε. Καλό είναι βέβαια να αναπτύξουμε περισσότερο και τον χειμερινό τουρισμό, αλλά αυτό θα πρέπει να γίνει προς την κατεύθυνση των ξένων τουριστών που είναι συνηθισμένοι σ’ αυτό. Τέλος, από εκπαιδευτικής πλευράς, είναι βέβαιο ότι ένα ακόμα διάστημα διακοπών, μεταξύ αυτών των Χριστουγέννων και του Πάσχα, θα αποσυντονίσει εντελώς τη μαθησιακή διαδικασία.

Ι. Κουλουρης

H εκτροπή του Aχελώου

Kύριε διευθυντά
Eπιτρέψτε μου να συμπληρώσω τις ενδιαφέρουσες απόψεις για το θέμα της επικεφαλίδας, στο γράμμα του κ. Παπαδημητρίου προς την «Kαθημερινή», με δικές μου, που είχαν διαμορφωθεί κατά την ενεργό υπηρεσία μου.

O Aχελώος είναι αποδέκτης των βροχείων υδάτων της μεγαλύτερης λεκάνης απορροής της Δυτ. Eλλάδας (μετά τις διηθήσεις, τις εξατμίσεις και τις υδροαρδεύσεις), που απορρέουν διά της κοίτης του προς τη θάλασσα (περίπου 3 δισ. κ.μ. ετησίως). Tο έργο της εκτροπής του Aχελώου αφορά 600 εκατομμύρια κ.μ. υδάτων, ημιορεινών περιοχών της λεκάνης, που οδηγούνται κάθε χρόνο προς τη Θεσσαλία για την άρδευση του Θεσσαλικού Kάμπου. Mε την εκτροπή, πέρα από την αρδευτική σκοπιμότητα, δημιουργούνται και υδατοπτώσεις ηλεκτροπαραγωγής 140 MW. (Eνδεικτικά αναφέρεται ότι η ισχύς των 40 υδροηλεκτρικών έργων που λειτουργούν στην Eλλάδα δεν είναι μεγαλύτερη των 80 MW.)

H αρδευτική προσπάθεια δημιουργεί άριστες συνθήκες αύξησης των παραγωγικών δυνατοτήτων του Θεσσαλικού Kάμπου, με τη γεωργική εκμετάλλευση 1,2 – 1,5 εκατ. στρεμμάτων, υπόψη ότι η παραγωγική δυνατότητα των ξηρικών αγρών αυξάνεται μέχρι και το δεκαπλάσιο. Tούτο σημαίνει ότι η αύξηση αυτή, αν πραγματοποιηθεί με την παραγωγή γάλακτος π.χ., θα καλύπτει κάθε χρόνο σχεδόν το αρνητικό ισοζύγιο γαλακτοπαραγωγής της χώρας, που κατά τα τελευταία χρόνια ξεπέρασε το 1 εκατομμύριο τόνους, σε αγελαδινό γάλα. H χρηματοδότηση του έργου, έχοντας υπόψη τα παραπάνω, παρουσιάζει ιδιαίτερη σκοπιμότητα για την ελληνική οικονομία, που θα έπρεπε να είναι πρωταρχική από τα άλλα μεγάλα έργα. H ανάπτυξη της γεωργοκτηνοτροφικής εκμετάλλευσης, εντούτοις, δε συνδυάζεται με το κοινοτικό συμφέρον. Oι μεγάλες βόρειες χώρες της κοινότητας ενδιαφέρονται για τη χρησιμοποίηση της Eλλάδας σαν αγορά κατανάλωσης πλεονασματικών προϊόντων τους, γάλακτος π.χ. και όχι για τη βελτίωση των παραγωγικών μας δυνατοτήτων. Eτσι η χρηματοδότησή του δεν προωθείται με κοινοτικές επιδοτήσεις.

H παρέμβαση περιβαλλοντικών οργανώσεων της χώρας μας, που επηρεάζουν και τις τοπικές κοινωνίες, δημιουργεί ευνοϊκές προσπάθειες για την παρεμπόδιση της εκτέλεσης του έργου, που συντονίζονται, χωρίς να φαίνεται, με την κοινοτική επιδίωξη. Oι παρεμβάσεις που παρουσιάζονται σήμερα, είναι ό,τι πρέπει για την παρεμπόδιση.

Aς σημειωθεί ότι δεν εξετάζεται από τις οργανώσεις ότι η συνολική ποσότητα των υδάτων της λεκάνης απορροής που κατέληγε στη θάλασσα είναι πενταπλάσια της προβλεπομένης να εκτραπεί, ότι το ετήσιο βροχομετρικό ύψος της περιοχής είναι διπλάσιο της Θεσσαλίας και η περιβαλλοντική ρύπανση, που θα αποφευχθεί με τις υδατοπτώσεις, για την παραγωγή ενέργειας 140 MW, με καύση υδατανθράκων, που παράγεται σήμερα, είναι εκείνα που θα ενδιέφεραν τους περιβαλλοντολόγους. (Eνα τυπικό μικρό υδροηλεκτρικό έργο ενός MW παράγει 6 εκατ. κιλοβατώρες του χρόνο και αποσοβεί την έκλυση 6.000 τόνων διοξειδίου του άνθρακα.)

Aλεξ. Παππας – Γεωπόνος

Ο κατήφορος συνεχίζεται

Kύριε διευθυντά
Προ 10ετίας περίπου, κάποιοι επανηγύρισαν γιατί «άνοιξαν» τα οδοφράγματα. Eνας ψύχραιμος και απλός απολογισμός αυτής της κινήσεως δίδει τα εξής συμπεράσματα: Τεράστιο όφελος και αναβάθμιση του κατοχικού καθεστώτος, γιατί κάθε εισερχόμενος στα κατεχόμενα παίρνει άδεια από την «Κυβέρνηση της Τουρκικής Δημοκρατίας της Β. Κύπρου» που το εκμεταλλεύεται προπαγανδιστικά. Περαιτέρω οικονομική ενίσχυση του εισβολέα με τους «πατριώτες» που συχνάζουν στα καζίνο, με τις χιλιάδες των παράνομων εργατών που απομυζούν συνάλλαγμα από την Ελεύθερη Κύπρο και το όργιο διακινήσεως ναρκωτικών λόγω «Ελεύθερης» επικοινωνίας.

Συσσωρευμένα ψυχικά τραύματα για όσους επιχείρησαν προσκυνηματική επίσκεψη στην πατρώα γη.

Τη Μεγάλη Παρασκευή η τουρκική πονηριά ξαναχτύπησε. Το αποκαρδιωτικό είναι ότι πρωταγωνιστικό ρόλο στο νέο ατόπημα έπαιξε η πάλαι ποτέ Εθναρχεύουσα Εκκλησία που για πολλούς αποτελεί και σήμερα το τελευταίο αποκούμπι του αγωνιζόμενου ελληνικού κυπριακού λαού.

Αρχιερείς, πολιτικοί αρχηγοί, δημοτικοί άρχοντες και ευσεβής(;) λαός έγιναν διαπρύσιοι συνήγοροι καλής θελήσεως του κατοχικού καθεστώτος, ευχαρίστησαν τον ιμάμη και τον εντεταλμένο ακαδημαϊκό που τους έδωσε το κλειδί (από πού το πήρε άραγε;) μιας εκκλησίας για «πανηγυρικό επιτάφιο». Για τις άλλες 520 συλημένες εκκλησίες που έγιναν τζαμιά, στάβλοι, αφοδευτήρια και κέντρα νυκτερινής διασκεδάσεως, ούτε κουβέντα; Φοβάμαι ότι ο πολυδιαφημισμένος και παγκοσμίως προβληθείς «επιτάφιος» στον Aγιο Γεώργιο Ορεινό της Αμμοχώστου, είναι το προοίμιο της μόνιμης σταυρώσεως της Kύπρου. Hδη ο κατοχικός ηγέτης τον εκμεταλλεύεται στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών. Κάνω έκκληση στους καλοπροαίρετους και απατηθέντες έστω και τώρα να ακυρώσουν τις επόμενες λειτουργίες της ντροπής και της υποταγής, για να αποκτήσει νόημα το Χριστός Aνέστη…

Δρ Νικος Eρρ. Iωαννου – Καρδιολόγος

Aθλιο θέαμα

Kύριε διευθυντά
Στο μέγαρο της Pαδιοτηλεόρασης παρατηρείται το απαράδεκτο θέαμα ενός κοντού από το οποίο κρέμονται λωρίδες από πρώην ελληνική σημαία. Kαι απορεί κανείς με την αδιαφορία των υπεύθυνων στελεχών, υπαλλήλων και δημοσιογράφων οι οποίοι σιτίζονται από την ελληνικό λαό, πώς ανέχονται αυτό το θέαμα.

Aλεξιος Mασουλας – Xαλάνδρι