ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Eπιστροφή των καταχρασθέντων χρημάτων

Η εκτροπή του Αχελώου

Κύριε διευθυντά
Ηιδέα και απόφαση για την εκτροπή του Αχελώου συνιστούσε ακραίο περιβαλλοντικό ατόπημα ή –επιεικέστερα– κορυφαία εθελοτυφλία.

Δεν ξέρουμε εάν σήμερα ακόμη επικρέμαται επί των καρωτίδων μας η «Δαμόκλειος» της εκτροπής ή μήπως προσωρινά κρατιέται ακίνητη από την οικονομική κρίση.

Τα πεφωτισμένα εκείνα μυαλά –ουσιαστικά κυνικοί ψηφοσυλλέκτες του θεσσαλικού πληθυσμού– ουδέποτε διηρωτήθησαν περί του απλούστατου, δηλαδή περί του γιατί φτάσαμε στη λειψυδρία της Θεσσαλίας – σε μια λεκάνη όπου απολήγουν τεράστιες ποσότητες νερών από τα μεγαλύτερα ορεινά συγκροτήματα της Ελλάδος;

Αντί, λοιπόν, να διερωτηθούν περί του απλουστάτου (δηλαδή της απουσίας πάσης μέριμνας περί τη διαχείριση των εκεί υδάτων και της χαίνουσας «τρύπας» του τεράστιου πίθου των θεσσαλικών Δαναΐδων) απεφάσισαν να εκτρέψουν τον Αχελώο «τρύπα» για να χαθεί κι αυτός στο άπατο της εγκληματικής τους  ψηφοθηρίας. Μετά την τελευταία, λοιπόν, ένδοξο θεσσαλική εκστρατεία περί της εκτροπής, ηγουμένου εκείνου του εκλεκτού τέκνου των Σαρακατσάνων, του κ. Σουφλιά, απλώθηκε «άκρα του τάφου σιωπή» επί της εκτροπής και των έργων της.

Με το που ανεδύθη το φρικαλέο πρόσωπο της οικονομικής κρίσεως εν τω άμα εξαφανίσθηκαν φτυάρια, μπουλντόζες, σκαφτιάδες. Ανιδιοτελείς επιστήμονες, που κατά καιρούς μας διεφώτιζαν (και διά των στηλών σας), σίγουρα άρχισαν να αναπέμπουν ύμνους στη «Θεά Κρίση».

Ανευ της οικονομικής κρίσεως, το έγκλημα του αφανισμού του Αχελώου και της ερήμωσης της Αιτωλοακαρνανίας θα είχε συντελεσθεί. Ταυτόχρονα θα είχε εκλείψει ή αναβληθεί απ’ αόριστον κάθε ελπίδα να ασχοληθούμε με την πραγματική αιτία της λειψυδρίας και την οργάνωση κάποιας διαχείρισεως υδάτων στη Θεσσαλία, αλλά και πανελλαδικά (που θα ήταν η μόνη ουσιαστική ενέργεια για μόνιμη ελπίδα σε βάθος χρόνου).

Ουδείς όμως μέχρι τώρα έθεσε το θέμα του τρισμέγιστου οικονομικού εγκλήματος, ήγουν των τεραστίων κονδυλίων που εδαπανήθησαν από τους άφρονες εκτροπείς (επί σειράν πολλών πασοκικών και μη ετών) μέχρι που τους σταμάτησε η κρίση. Οι στρατιές των λαλιστάτων καταγγελλόντων παραμένουν βουβές επί του θέματος τούτου, οι δαπάνες περί του οποίου ενδεχομένως ν’ αγγίζουν εκείνες του απεριγράπτου πανηγυριού «Ολυμπιάδας» .

Βέβαια δεν εξέλειπε ο φόβος τού να ξαναρχίσουν τα φτυάρια και οι εκτροπείς το μακάβριο έργο τους, μόλις το επιτρέψουν τα επόμενα δανεικά ή οι επόμενες «αγορές». Τούτο θα είναι το πλέον εφιαλτικό.
Πάντως, ολίγον φως επί του παραπάνω διπλού μέγιστου ατοπήματος (εκτροπή και δαπάνη) ίσως αποτελούσε μικρό μάθημα περί σωφροσύνης και συνέσεως, έστω και εάν η πανθομολογουμένη οξεία ευφυΐα μας βρίσκει τα μαθήματα αυτά εντελώς περιττά.

Κωνσταντινος Ζουμης – Χαλάνδρι

Η εποποιία των Οχυρών της Γραμμής Μεταξά

Κύριε διευθυντά
Συμπληρώθηκαν εφέτος 75 χρόνια από τον Απρίλιο του 1941, που οι ελληνικές δυνάμεις έδωσαν στα Οχυρά της «Γραμμής Μεταξά» στη Μακεδονία μας την τελευταία επική μάχη προς τις χιτλερικές δυνάμεις.
Μαχόμενοι επί ημέρες στήθος προς στήθος οι Eλληνες προς τα σιδηρόφρακτα στίφη της πανίσχυρης γερμανικής στρατιάς του στρατάρχη Φον Λιστ, δεν εκάμφθησαν.

Η Ελλάς με την επική εκείνη αντίστασή της, σε συνδυασμό και με τη Μάχη της Κρήτης του Μαΐου του 1941, συνετέλεσε τα μέγιστα στην ευνοϊκή υπέρ των συμμάχων έκβαση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την ανατροπή των σχεδίων του Χίτλερ, ο οποίος είχε προϋπολογίσει να καταλάβει  και  τη  Ρωσία  προτού επέλθει ο χειμώνας.

Η συνεπεία της σθεναράς ελληνικής αντιστάσεως καθήλωση των εισβολέων στα Οχυρά, επί αρκετές ημέρες, είχε ως άμεσο επακόλουθο, εκτός των άλλων και την απώλεια πολυτίμου χρόνου γι’ αυτούς. Δι’ ο και δικαίως και αυτός ο ίδιος ο Χίτλερ παρεδέχθη ότι η επίθεση εναντίον της «Γραμμής Μεταξά», την οποία χαρακτήρισε ως εξίσου σπουδαία με την περιώνυμη γαλλική «Γραμμή Μαζινό», ανήκει στα δυσχερέστερα επιχειρήματα, τα οποία θα μπορούσαν να ανατεθούν σ’ ένα στρατό.

Το Eπος των Οχυρών της «Γραμμής Μεταξά» πρέπει να αποτελεί το υψηλό δίδαγμα της Επετείου της 6ης Απριλίου 1941, κατά την οποία οι υπερασπιστές των Οχυρών μας αντιστάθηκαν νικηφόρως κατά των πανισχύρων Δυνάμεων του Aξονος.

Η επέτειος της ηρωικής αντιστάσεως των Οχυρών μας, πρέπει να προβάλλεται ως φωτεινό παράδειγμα και ύψιστο δίδαγμα για τις νέες γενεές. Σήμερα, δε, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, λόγω των κρισίμων περιστάσεων που διέρχεται το περιούσιο έθνος μας, ο Ελληνισμός έχει απόλυτη ανάγκη χαλύβδινης ενότητας και άρρηκτης ηθικής συνοχής, προκειμένου να φανεί και πάλι αντάξιος των ενδόξων προγόνων του, όταν και όποτε ήθελε χρειασθεί. Αυτήν δε ακριβώς τη σπουδαιότητα του πνεύματος της Νίκης διά της Ενότητος, υπενθυμίζει περίτρανα και η επέτειος της ηρωικής αντιστάσεως των θρυλικών Οχυρών μας.

Κωνσταντινος Β. Χιωλος – Διδάκτωρ Νομικής – Δικηγόρος, Πρόεδρος Εθνικής Ενώσεως Βορείων Ελλήνων

Λαϊκές αγορές

Κύριε διευθυντά
Με αφορμή την επικαιρότητα που αφορά τις λαϊκές αγορές, παραθέτω κάποιες σκέψεις προσέγγισης του θέματος όπως αυτό θα γινόταν σε μια προηγμένη χώρα σε αντίθεση της εφαρμογής ιδεών και θέσεων των σημερινών υπευθύνων. Πρώτα γίνεται κυκλοφοριακή μελέτη της λαϊκής αγοράς και εντοπίζονται οι καλές θέσεις, παράλληλα αυτές χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: θέσεις υψηλής κυκλοφορίας (περισσότερο εμπορικές θέσεις), μεσαίας και χαμηλής κυκλοφορίας σε συνδυασμό και με το μέγεθος του πάγκου του πωλητή λαϊκών αγορών. Κάθε κατηγορία έχει διαφορετικό ετήσιο κόστος, ανάλογα με την επισκεψιμότητα – διελευσιμότητα του κόσμου. Παράλληλα δημιουργείται ένας διαδικτυακός τόπος (για όλη την Eλλάδα) όπου χωρίς να έρχονται σε επαφή εισπράτοντες και καταβάλλοντες το αντίτιμο της θέσης, γίνεται πλήρως ηλεκτρονική συναλλαγή και οι υπηρεσίες του κράτους εισπράττουν το σχετικό αντίτιμο. Σε περίπτωση που κάποιος πωλητής δεν είναι φορολογικά και ασφαλιστικά ενήμερος, γίνεται παρακράτηση του 50% του ποσού και επιστρέφεται το υπόλοιπο, καθώς επίσης η θέση ελευθερώνεται για κάποιον άλλο ενδιαφερόμενο επιχειρηματία. Το κράτος δημιουργεί έτσι έμμεσα ασφαλιστική και φορολογική συνείδηση στους πολίτες – μικροεπιχειρηματίες και γίνεται το ίδιο φορέας διαχείρισης αλλαγής και εκσυγχρονισμού. Η εξυπηρέτηση των ενδιαφερομένων είναι αδιάβλητη, προσανατολισμένη στη φιλοσοφία «πρώτος μπήκες – πρώτος εξυπηρετήθηκες», αφού λειτουργεί πλήρως ηλεκτρονικά μέσω Διαδικτύου (και με ηλεκτρονικές πληρωμές).

Οι υπηρεσίες του κράτους μπορούν να διαθέσουν τις θέσεις όχι μόνο για ένα χρόνο, αλλά για δύο – τρία ή ακόμη και για πέντε χρόνια,  προεισπράττοντας έτσι χρήματα και σε περίπτωση που κάποιος δεν συνεχίσει, επιστρέφει το 50% (επιχειρηματικό ρίσκο) ελευθερώνοντας στη συνέχεια τη θέση (η σταθερή θέση προσθέτει αξία, άρα μπορεί να πουληθεί και πιο ακριβά – ενώ με την κλήρωση κάθε χρόνο σε διαφορετική θέση όχι μόνο χάνεται κάθε φορά ο πωλητής από τη μία άκρη της λαϊκής στην άλλη, αλλά τον χάνουν και οι πελάτες του). Οι πωλητές λαϊκών αγορών καθοδηγούνται έτσι σε σύγχρονη νοοτροπία, απελευθερώνοντας την επιχειρηματικότητά τους χωρίς να έρχονται σε επαφή με τις υπηρεσίες του κράτους. Οι υπηρεσίες του κράτους ελέγχουν ηλεκτρονικά, φυσικά (διά της παρουσίας τους) και με επαγγελματικό τρόπο τη σύννομη λειτουργία των επαγγελματιών, καθώς και των εμπορευόμενων προϊόντων. Επίσης θα πρέπει να προβλεφθεί και η λειτουργία ιδιωτικών λαϊκών αγορών με την έννοια μόνιμων και νόμιμων χώρων λειτουργίας λαϊκών αγορών (γίνεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες). Επιτέλους, η καθημερινότητα των πολιτών (η οποία υποφέρει από χιλιάδες μικρά θέματα) πρέπει να γίνει πιο εύκολη, μειώνοντας τη γραφειοκρατία, δηλαδή τις επαφές – συναλλαγές με τις υπηρεσίες του κράτους. Μήπως χρειάζεται τα παραπάνω να μας τα επιβάλει κάποιο μνημόνιο; Παραμένω στη διάθεση των αρμοδίων.

Δημητρης Παπασωτηριου – Ειδικός Εφοδιαστικής Αλυσίδας – Γλυφάδα

Περί τζαμιού

Κύριε διευθυντά
Το ότι η ανέγερση τζαμιού (αλλά και η δημιουργία νεκροταφείου!) στην πρωτεύουσα είναι υποχρέωση της χώρας μας απέναντι σε ένα στοιχειώδες ανθρώπινο δικαίωμα, είναι γεγονός αναμφισβήτητο. Τον τελευταίο καιρό ο επίσημος υποψήφιος της Ν.Δ. για το αξίωμα του δημάρχου στον Δήμο Αθηναίων εξακολουθεί να «παλινωδεί» ανεπίτρεπτα έως επικίνδυνα πάνω στο θέμα αυτό.

Μήπως η Ν.Δ. πρέπει (όχι να αποσαφηνίσει τη θέση της, αφού αυτή είναι –ελπίζω– και πρέπει να είναι δεδομένη) να «μαζέψει» λίγο τον «πρίγκιπα»; ΄Η μήπως δεν είναι δεδομένη;
«Τα παιδία παίζει», αλλά εντός ορίων!

Σπυρος Φραγκουλης – Δ.Ν. – Δικηγόρος