ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Προς υποψηφίους δημάρχους

Ο δρόμος είναι δημόσιος

Κύριε διευθυντά
Την επαύριο της επισκέψεως Μέρκελ, Σάββατο 13 Απριλίου, στις 9 το βράδυ, ξεκίνησα με αυτοκίνητο από το σπίτι μου στην περιοχή «Καλλιμάρμαρου», με σκοπό να πάω στην Καλλιθέα. Αμέσως είδα στον δρόμο ομάδες δρομέων που κρατούσαν σε σηκωμένα χέρια, θριαμβικά, αναμμένα τα φωτισμένα κινητά τους, καταναλώνοντας, ασκόπως, τις μπαταρίες τους.

Πριν κάνω μερικά μέτρα αντιμετώπισα αστυνομικούς με κράνη, μερικούς βαθμοφόρους με κινητά και τροχαίους, που μου απαγόρευσαν την έξοδο προς τη Β. Ολγας και με διέταξαν να ανέβω τη Β. Κωνσταντίνου, ανάποδα, στην αποκλεισμένη λωρίδα καθόδου. Από εκεί προσπάθησα να πάω στο Σύνταγμα και έκανα το λάθος να πάω στην Ακαδημίας, η οποία θύμιζε πάρκινγκ. Τέλος, ύστερα από μία ώρα, έφτασα στην Ομόνοια, από όπου βρήκα την Καλλιθέα μέσω οδού Πειραιώς, φθάνοντας στις 10.30, έχοντας κάνει μιάμιση ώρα για μία διαδρομή 15 λεπτών.

Πιστέψτε με ότι τα γράφω εν συντομία σεβόμενος τον χώρο της εφημερίδος. Την επομένη πληροφορήθηκα ότι ο λόγος της ταλαιπωρίας μου, και χιλιάδων άλλων, ήταν η διοργάνωση νυκτερινού δρόμου στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας από εταιρεία εμπορίας μπαταριών.

Δεν αμφιβάλλω ότι θα υπάρχει κάποια προσχηματική πρόφασις του κοινωφελούς ή και φιλανθρωπικού σκοπού αυτής της θρασύτατης και εξοργιστικής, σκανδαλώδους, εμπορικής διαφήμισης ενός προϊόντος. Κατάπληξη όμως μου προκαλεί η ευκολία με την οποία κάποια «αρχή», κάποια πρόσωπα δηλαδή, πιστεύουν ότι οι δημόσιοι δρόμοι τους έχουν παραδοθεί για να τους διαθέτουν κατά την κρίση τους, αγνοώντας το δικαίωμα των πολιτών για την ελεύθερη χρήση τους.

Επιπλέον εξίσου ακατανόητη είναι η μετατροπή της Αστυνομίας (ιδίως αυτές τις μέρες, και τις νύχτες) σε υπαλλήλους και «ταξιθέτες», ιδιωτών, εργαζόμενοι υπερωρίες, υπηρετώντας μια ξεδιάντροπη καταπάτηση δημόσιων χώρων. Καταπάτηση που κάνουν διαφημιστές για προκλητικούς ιδιοτελείς και κερδοσκοπικούς σκοπούς δικών τους και πελατών. Προσωπικώς είμαι βέβαιος ότι όσοι ταλαιπωρημένοι έμαθαν για ποιο λόγο βασανίστηκαν, δύσκολα θα αγοράσουν μπαταρίες της συγκεκριμένης εταιρείας.

Tηλεμαχος Mαρατος

Το φαινόμενο «Λάκης»

Κύριε διευθυντά
Στο φύλλο της 18-4-2014 της «Κ» ο γνωστός δημοσιογράφος Τάκης Θεοδωρόπουλος σχολιάζει με ευφυή και κομψό τρόπο την άρνηση του κ. Λάκη Λαζόπουλου να συμμετάσχει στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ για τις επικείμενες εκλογές του Ευρωκοινοβουλίου της 25-5-2014. Μεταξύ των άλλων, ο έγκριτος σχολιαστής αναφέρεται στην υποτιθέμενη αγωνιώδη προσπάθεια του κ. Λάκη να σταθμίσει τι είναι περισσότερο προς το συμφέρον του έθνους: να μας κρατά συντροφιά με τα χάχανα από τηλεοράσεως ή να αγορεύει στο Ευρωκοινοβούλιο; Προφανώς ο πανέξυπνος επαγγελματίας ηθοποιός, ο οποίος χρόνια τώρα κάνει πολιτική μέσα από χυδαία σάτιρα, προτίμησε το ατομικό του οικονομικό συμφέρον, διότι δεν θα ήθελε να αποχωρισθεί τη μικρή οθόνη και το παλκοσένικο, που του αποδίδουν κέρδη και να βρεθεί ξαφνικά στο Στρασβούργο, όπου θα έπρεπε να αντιπαρατεθεί με προσωπικότητες κύρους, οι οποίες δεν σηκώνουν ατάκες τύπου τσαντιριού.

Oμως έχοντας εξασφαλίσει την αναγνωρισιμότητα και τις προτιμήσεις ενός μεγάλου μέρους τηλεθεατών, σαφώς δεν θα αρνηθεί να συμμετάσχει στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, ως υποψήφιος βουλευτής του κέντρου ή της περιφέρειας. Eτσι αφενός θα εξασφαλίσει τη διατήρηση των κερδοφόρων δραστηριοτήτων του ως ηθοποιού, αφετέρου θα επαυξήσει τα οικονομικά του από τη γενναία βουλευτική αποζημίωση με τη συμμετοχή του στην επίσημη κρατική θεατρική σκηνή, που λέγεται κοινώς κοινοβούλιο, και στην οποία συμμετέχουν κατά περιόδους και άλλοι επαγγελματίες ηθοποιοί.

Ανεξαρτήτως πάντως των σχεδιασμών του εθνικού μας διασκεδαστή, είναι κατάντια για τον τόπο να διαχέεται από τα τηλεοπτικά κανάλια ο βόρβορος της χυδαιολογίας που έχει να κάνει με τα γεννητικά όργανα και με σκηνικό εκατοντάδες άτομα πάσης ηλικίας, ακόμη και μικρά παιδιά συνοδευόμενα από τους γονείς τους. Αναφέρω ενδεικτικά μία από τις τελευταίες εκπομπές όπου συνέπραττε με τον κ. Λαζόπουλο ο κ. Ζουγανέλης, ο οποίος ξεσήκωσε το κοινό να μουντζώνει ο ένας τον άλλον και να επαναλαμβάνουν ρυθμικά εν χορώ την ευτελή ατάκα «είμαστε μα…κες». Τα αποδέχονταν και τα επαναλάμβαναν όλοι οι παριστάμενοι και δεν βρέθηκε ένας να αντιδράσει. Δυστυχώς αυτού του είδους οι καλλιτέχνες διαμορφώνουν πρότυπα συμπεριφοράς και το νέο ήθος του φθίνοντος ελληνικού έθνους.

Δημητριος Δημηνας – Δικηγόρος

«Εγκλήματα» στο Ναύπλιο

Κύριε διευθυντά
HΑθήνα έχει τον Παρθενώνα της και (τηρουμένων με πολύ σεβασμό των αναλογιών) το Ναύπλιο έχει τα Κάστρα του. Κάθε παρέμβαση στους χώρους αυτούς συνιστά βάναυση παραβίαση της ιερότητας και της ιστορικότητας των μνημείων. Είναι αυτονόητο ότι όλοι οι Eλληνες είμαστε υπερήφανοι για την προστασία του Ιερού Βράχου της Ακρόπολης και τη συνεχή αναστήλωση των Μνημείων του. Αντίθετα, αισθήματα αισχύνης και ταπείνωσης διακατέχουν τους Ναυπλιώτες και τους επισκέπτες της πανέμορφης αυτής πόλης, για τη διαχρονική εξαθλίωση και κατάντια του Ιτς Καλέ, του κάστρου που στεφανώνει το Ναύπλιο.

Η αρχή των βάναυσων και ανίερων παρεμβάσεων έγινε στις αρχές της 10ετίας του 1960, όταν ο άξιος κατά τα λοιπά αρχιτέκτονας Κωνσταντινίδης «κάρφωσε» στο Κάστρο την αταίριαστη με τον περιβάλλοντα χώρο φιγούρα του ξενοδοχείου ΞΕΝΙΑ, το οποίο αφού λειτούργησε επί 4 δεκαετίες, έχει εδώ και 10 χρόνια παραδοθεί απροστάτευτο στη λεηλασία και την παντοειδή «χρήση» κάθε περαστικού και έχει μεταβληθεί σε «πτώμα τυμπανιαίο». Δεν υπάρχουν λόγια ικανά να περιγράψουν την εξαθλίωση των χώρων του ξενοδοχείου αλλά και του Κάστρου. Το πρόβλημα θα μπορούσε να λυθεί άμεσα με την απλή και φθηνή καθαίρεση του κτιρίου και την αποκάθαρση του Κάστρου. Κάτι τέτοιο όμως θα προκαλέσει τις αντιδράσεις των θεματοφυλάκων των έργων του Κωνσταντινίδη, οι οποίοι όμως εσιώπησαν όταν έβλεπαν να χτίζονται μέσα στο Ενετικό Κάστρο τόσο παράταιρα κτίρια. Oσοι τότε αντέδρασαν (και ήταν πολλοί και άξιοι) θεωρήθηκαν… γραφικοί και καθυστερημένοι. Αφού λοιπόν η κατεδάφιση φαίνεται ότι δεν είναι εφικτή, έχουν χρέος οι όποιοι αρμόδιοι να απαλλάξουν το Κάστρο και την πόλη του Ναυπλίου από την απαράδεκτη και αισχρή αυτή εικόνα. Ο υπογράφων δεν είναι ειδικός για να προτείνει λύσεις. Με το παρόν σημείωμά του επιτελεί απλά μέρος του χρέους του προς τη γενέθλια πόλη.

Δημητρης Χατζης – Επιχειρηματίας

Αναθεώρηση Συντάγματος

Κύριε διευθυντά
Ηζητούμενη συναίνεση για την αναθεώρηση διατάξεων το Συντάγματος μάλλον είναι εξασφαλισμένη για την περίπτωση μείωσης (δραστικής) του αριθμού των βουλευτών. Ολοι συμφωνούν και ουδείς βλέπω να την προτείνει όμως (ούτε ο Τύπος/ΜΜΕ). Και διερωτώμαι γιατί…

Κ. Κωνσταντοπουλος – Καθηγητής Αιματολογίας της Ιατρικής Σχολής Αθηνών