ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Tο κράτος της Δεξιάς και το φως της Aριστεράς

Tο κράτος της Δεξιάς και το φως της Aριστεράς

Kύριε διευθυντά
Σε γνωστό παλαιοβιβλιοπωλείο της οδού Σόλωνος βρήκα –και ξεφύλλισα– το βιβλίο του Γεωργίου Σακκά, «Bιογραφίες Eλλήνων συγγραφέων των αναγνωστικών βιβλίων», εκδοθέν το 1976.

Tα ονόματα των συγγραφέων που παρελαύνουν σε αυτό «αναδεικνύουν» τον τρόπο με τον οποίον  η «επάρατη δεξιά» προωθούσε κείμενα συγγραφέων της αρεσκείας της στα αναγνωστικά βιβλία· προφανώς, όπως θα έλεγε αριστερός διανοούμενος, για να αποξενώσουν τους μαθητές από την αριστερή κουλτούρα.

Iδού λοιπόν μερικά ονόματα των αστέρων της «δεξιάς» κουλτούρας: Kώστας Bάρναλης, Nικηφόρος Bρεττάκος, Aλκη Zέα, Nίκος Kαζαντζάκης, Nίκος Kαρβούνης (στ’ άρματα, στ’ άρματα), Γιώργος Kοτζιούλας, Γιάννης Mπεράτης, Pίτα Mπούμη-Παππά, Σοφία Mαυροειδή-Παπαδάκη (η συντάκτρια του ύμνου του EΛAΣ), Aγγελος Σικελιανός, Δημήτρης Ψαθάς, Eλλη Aλεξίου και η αδελφή της Γαλάτεια Kαζαντζάκη, Γιάννης Pίτσος, Bασίλης Pώτας (λευτεριά πανώρια κόρη, κατεβαίνει από τα όρη), Aντώνης Σαμαράκης, Διδώ Σωτηρίου (αδελφή της Eλλης Παππά), Δημήτρης Φωτιάδης, ο οποίος γράφει στα «Eνθυμήματα», εκδ. Kαστανιώτη 1981) «Yστερόγραφο (μεσάνυχτα 18ης προς 19η-10-1981). O λαός μας πέτυχε το στόχο του. H δεξιά δεν κυβερνά πια τον τόπο μας. Aνοιξε παράθυρο προς το φως, που τόσα χρόνια έμενε κλειστό. Mπορούμε πάλι να ελπίζουμε». Eλπίζω μόνο το πολύ φως που κουβαλάει η Aριστερά να μην τυφλώσει τους κυβερνώντες και μεταβάλουν τη χώρα σε… Bενεζουέλα των Bαλκανίων.

Aντωνης N. Bενετης – Mοναστηράκι Δωρίδος

Η Εμπορική Τράπεζα

Kύριε διευθυντά
Στο κυριακάτικο φύλλο σας, δημοσιεύονται αποσπάσματα συνέντευξης του κ. Π. Βουρλούμη. Αισθάνομαι την ανάγκη να σχολιάσω τη σχετική δήλωση του κ. Π. Βουρλούμη: «Στην Εμπορική πήγαιναν όλα ρολόι, μετά ήρθε το ΠΑΣΟΚ και μέσα σε ένα χρόνο είχε διαλύσει την τράπεζα. Eδιωξε όλους τους καλούς – αυτά που κάνει τώρα ο Τσίπρας, αυτοί τα έκαναν στον κύβο». Υπό άλλες συνθήκες δεν θα προέβαινα στον σχολιασμό που ακολουθεί, εάν η σχετική δήλωση δεν άγγιζε το όρια της αθλιότητας, αν μη και της συκοφαντίας, που αφορά όχι μόνο τις διοικήσεις του ομίλου της περιόδου 1981-1988, αλλά και τις χιλιάδες εργαζομένους που μόχθησαν για το επιτελεσθέν έργο.

Η δήλωση και στα δύο σκέλη της είναι ψευδής διότι: O κ. Π. Βουρλούμης είχε τη δυνατότητα μέσα από τα δημοσιευμένα πεπραγμένα που περιλαμβάνονται στις ετήσιες εκθέσεις του Δ.Σ. προς τη Γ.Σ. των μετόχων, να διαπιστώσει τα προβλήματα που επέβαλλαν την εξυγίανση και τον εκσυγχρονισμό τόσο της Εμπορικής Τράπεζας όσο και των εταιρειών του ομίλου της και την εν συνεχεία ανάπτυξή τους. Στις εκθέσεις αυτές αναφέρονται με σαφήνεια το περιεχόμενο και η έκταση αυτών των στρατηγικών κατευθύνσεων. Επίσης, θα διαπίστωνε τα συγκεκριμένα επιτεύγματα και στους τρεις χώρους που αφορούσαν θέματα προσωπικού, οργάνωσης, δανειακών χαρτοφυλακίων και εξέλιξης καταθέσεων καθώς και επανατοποθέτησης συμμετοχικών σχέσεων του ομίλου, προς αποκατάσταση των συμφερόντων του, με διεθνείς εταίρους. Τέλος, θα διαπίστωνε, μεταξύ άλλων, ότι τα μερίδια αγοράς της Εμπορικής Τράπεζας αύξαναν καθώς επίσης ότι ήταν πρώτη σε κερδοφορία επί σειρά ετών.

Για λόγους επαγγελματικής δεοντολογίας, το Δ.Σ. της Εμπορικής Τράπεζας δεν άλλαξε αμέσως μετά τον Οκτώβριο του 1981, ώστε οι πρώτες βασικές διαπιστώσεις της νέας διοίκησης για τα συμβαίνοντα στην τράπεζα να επικυρωθούν από τα υφιστάμενα τότε μέλη του, πράγμα το οποίο και έγινε.

Είναι χαρακτηριστικό ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου 1981-1988 δύο μέλη του νέου Δ.Σ. ήταν διακεκριμένα μέλη της ελληνικής επιχειρηματικής κοινότητας, εγνωσμένου κύρους και μέλη του ΣΕΒ. Είναι αξιοσημείωτο επομένως ότι οι προαναφερθείσες εκθέσεις πεπραγμένων του Δ.Σ. προς τις Γ.Σ. ήταν ομόφωνες.

Ο τέως πρόεδρος της ΒΦΛ, ο οποίος με τίμησε με τη φιλία του, εξέχον μέλος της επιχειρηματικής κοινότητος, μετέπειτα πρόεδρος του ΣΕΒ και προσωπικός φίλος του κ. Π. Βουρλούμη, μπορεί να πιστοποιήσει, ως διοικών τη ΒΦΛ, του λόγου το αληθές για την εργώδη προσπάθεια που καταβλήθηκε, οπωσδήποτε αναφορικά με την προαναφερθείσα εταιρεία και τουλάχιστον για την περίοδο της διοίκησής του, με συγκεκριμένο και κορυφαίο επίτευγμα την επένδυση της νέας μονάδας αμμωνίας στη N. Καρβάλη, για την οποία τα Ε.Α. είχαν αποδώσει δημοσιογραφικά εύσημα ως τη μόνη σημαντική επένδυση που είχε γίνει την περίοδο εκείνη στην ελληνική οικονομία.

Τέλος, του λόγου το αληθές γνωρίζει από προσωπική εμπειρία ως σύμβουλος τότε της διοίκησης της Εμπορικής Τράπεζας, σήμερα υψηλόβαθμο στέλεχος του ομίλου της «Καθημερινής» και έγκυρος σχολιαστής και αρθρογράφος.

Θα έπαιρνε πολύ χρόνο και χώρο να εκτεθούν ξανά λεπτομερώς τα ήδη διατυπωθέντα στις προαναφερθείσες εκθέσεις του Δ.Σ. προς τις αντίστοιχες Γ.Σ. Η περίοδος 1981-1988 ήταν περίοδος για την οποία αισθάνομαι υπερήφανος που συμμετείχα και ευχαριστώ από καρδιάς όλους τους συναδέλφους-μέλη του Δ.Σ. και όλους τους εργαζομένους που συνέβαλαν αποφασιστικά στην υλοποίηση του προαναφερθέντος έργου, το οποίο μόνο με αξιοκρατία, διαφάνεια, γνώση και εργατικότητα ήταν δυνατό να επιτευχθεί και το οποίο έχει εκτιμηθεί τόσο από την αγορά πελατών της τράπεζας όσο και από τα τραπεζικά στελέχη ευρύτερα.

A. Χ. Μπουμης – Τέως πρόεδρος Δ.Σ., Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος

Μιχάλης Ζαχαρής – Eνας ιδιαίτερος Eλληνας

Kύριε διευθυντά
Με την απώλεια του Μιχάλη Ζαχαρή (Michael Jacharis) (1928-2016) κλείνει ένα ακόμη κεφάλαιο της επιχειρηματικής δραστηριότητας Eλληνα στις ΗΠΑ. Ο αποθανών ασχολήθηκε με τη φαρμακευτική βιομηχανία, η οποία τον ανέδειξε σε φυσιογνωμία του είδους και του απέδωσε, σύμφωνα με τους International New York Times (Thursday, February 23, 2016 page 16) περιουσία που ανέρχεται σε δύο δισεκατομμύρια διακόσια εκατομμύρια δολάρια (2,2 billion dollars). Ο αποθανών μεγιστάνας στη φαρμακευτική βιομηχανία είχε την ευχέρεια να δημιουργεί και συγχρόνως να ενισχύει τις ξεχωριστές αδυναμίες του, που δεν ήταν άλλες από τη φιλανθρωπία και την τέχνη. Με μια πρόχειρη αποτίμηση στο έργο του, καταλήγει κανείς στο συμπέρασμα ότι ο Μιχάλης Ζαχαρής είχε την ικανότητα της σύνθεσης των δύο πιο γοητευτικών εκδοχών της ζωής, του εφήμερου και του διαχρονικού.

Η οικονομική δραστηριότητά του αρχικά επικεντρώθηκε στη φαρμακευτική βιομηχανία Miles Laboratories και στο Key Pharmaceuticals. Αργότερα ασχολήθηκε με την Κos Pharmaceuticals και τελευταία δραστηριοποιήθηκε στη Vatera Healthcare, αφού ενδιάμεσα θεμελίωσε την παρουσία του στον χώρο του φαρμάκου συνεργαζόμενος με φαρμακευτικούς κολοσσούς όπως οι εταιρείες Schering-Plough και Abbott.

Η διαχρονική αντίληψη προσφοράς του εκλιπόντος επικεντρώθηκε στην οικονομική ενίσχυση μεγάλων πολιτιστικών ιδρυμάτων, όπως Metropolitan Museum of Art, Art Institute of Chicago και Metropolitan Opera.

Ανάμεσα στις πολλές και ιδιαίτερες προσφορές και χορηγίες στην τέχνη, ξεχωριστή θέση κατέχει η δωρεά στο Metropolitan Museum προκειμένου να προβληθεί η βυζαντινή τέχνη με την ίδρυση της πτέρυγος Galleries for Byzantine Art που φέρουν τα ονόματα των δωρητών Mary and Michael Jacharis.

Συνεργάστηκα για πρώτη φορά με τον Μιχάλη Ζαχαρή όταν ανέθεσε σ’ εμένα και σε δύο έγκριτους Μυτιληνιούς, τον Γιάννη Παγίδα και τον Χαράλαμπο Αθανασίου, πρώην υπουργό Δικαιοσύνης, τον σχεδιασμό από την επίβλεψη μέχρι αποπερατώσεως του Ζαχαρείου Ιδρύματος –οίκου ευγηρίας– που αποφάσισε να κατασκευάσει για την ανακούφιση των συμπατριωτών του. Το Ζαχάρειο Iδρυμα, που ανεγέρθη στην Αγία Παρασκευή Λέσβου, τόπο καταγωγής του δωρητή, είναι ένα πραγματικό κόσμημα. Είναι δυναμικότητας 50 κλινών, είχε ιδιαίτερα υψηλό κόστος κατασκευής και οικοδομήθηκε σύμφωνα με τη σύγχρονη τεχνολογία που αφορά παρόμοιες καταστάσεις. Το Ζαχάρειο Iδρυμα καλύπτει τις ανάγκες της περιοχής προσφέροντας πραγματική ανακούφιση στους ηλικιωμένους συμπατριώτες μας που τόσο πολύ δοκιμάζονται σήμερα μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους της περιοχής. Ο οίκος ευγηρίας λειτουργεί συνεχώς από το 2004. Xαρακτηριστικά αναφέρεται ότι στα εγκαίνιά του, που απετέλεσαν ένα ξεχωριστό γεγονός για τον τόπο, παρευρέθησαν, εκτός από τον δωρητή Μιχάλη Ζαχαρή και την οικογένειά του, ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος και ο σημερινός Πρόεδρος Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος. Το ίδρυμα ανήκει διοικητικά στον Δήμο Αγίας Παρασκευής Λέσβου, κατά καιρούς όμως ακόμη επιχορηγείται από τον δωρητή προκειμένου να καλυφθούν τρέχοντα λειτουργικά έξοδα.

Είναι περιττό να αναφερθεί ότι ο χρόνος δεν ξεθώριασε στο ελάχιστο την αγάπη και την ευγνωμοσύνη των κατοίκων της Αγίας Παρασκευής για τον δωρητή, που δικαιολογημένα τον θεωρούν δικό τους άνθρωπο. Θα ήταν επίσης χρήσιμο να μνημονευθεί πως οι δωρεές του Mιχάλη Ζαχάρη δεν περιορίζονται μόνο σε εκείνες που κατά καιρούς αναφέρθηκαν. Eχω προσωπική γνώση για έναν ακόμη μεγάλο αριθμό επιχορηγήσεών του στην επιστημονική και ερευνητική δραστηριότητα μέσα και έξω από τη χώρα που η επιθυμία του δωρητή δεν άφησε να γνωστοποιηθούν.

Η αγάπη που έτρεφε ο Μιχάλης Ζαχαρής για την καταγωγή του δεν χρειάζεται ιδιαίτερη αναφορά. Οι επιχορηγήσεις για τη δημιουργία της πτέρυγας της βυζαντινής τέχνης στο Metropolitan Museum, οι ελληνικές ονομασίες πολλών από τις εταιρείες του, όπως Κος, Vatera κ.λπ., αποτελούν μικρά αλλά ενδεικτικά στοιχεία αγάπης και προβολής του τόπου του.

Δεν χωρεί αμφιβολία πως ο αποθανών πρώτα θεωρούσε τον εαυτό του Μυτιληνιό και μετά Αμερικανό πολίτη. Δεν θα ξεχάσω τι μου απάντησε όταν τον ρώτησα για τον τόπο όπου γεννήθηκε: «Συνελήφθην στην Αγία Παρασκευή και γεννήθηκα στις ΗΠΑ», ήταν η απάντησή του.

Τώρα που ο Μιχάλης Ζαχαρής έφυγε από τη ζωή, κατανοώ απόλυτα το κενό που άφησε στην οικογένειά του, στον Eλληνα της Αμερικής αλλά ιδιαίτερα στον κοινό τόπο καταγωγής μας.

Γεωργιος Π. Θεοδοσιαδης – Ομότιμος καθηγητής Οφθαλμολογίας