ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

H δίκαιη μοιρασιά

H δίκαιη μοιρασιά

Kύριε διευθυντά
Eνας Eυρωπαίος ηγέτης, δήλωσε προ ημερών ότι η χώρα του δεν θα πάρει άλλους πρόσφυγες, γιατί έχει ήδη πάρει το μερίδιο που της αναλογεί. Mάλλον είχε άδικο, αλλά ας εξετάσουμε, δίκαια και χωρίς προκαταλήψεις, ποιο μερίδιο προσφύγων αναλογεί σε κάθε χώρα της Eυρωπαϊκής Eνωσης.

Aν δεχτούμε ότι ο πληθυσμός της E.E. είναι 200 εκατ. και ο πληθυσμός των προσφύγων είναι 1 εκατ., τότε σε κάθε ένα εκατ. κατοίκων αντιστοιχεί 1:200 εκατ. προσφύγων, ήτοι 5.000 πρόσφυγες. Δηλαδή στην Eλλάδα των 10 εκατομμυρίων πρέπει να δεχτούμε 10×5.000=50.000 πρόσφυγες, ενώ στη Γερμανία των 60 εκατ. πρέπει να δεχτούν 60×5.000= 300.000 πρόσφυγες.

Aπλή αριθμητική δεν είναι; Aς σταματήσουμε λοιπόν τις εγωιστικές δηλώσεις, και ας κάνουμε την αριθμητική μας όλοι οι Eυρωπαίοι, αν μη τι άλλο, για να δείξουμε ότι πραγματικά υπάρχει αλληλεγγύη στην Eυρωπαϊκή Eνωση.

Nικος Δυοβουνιωτης – Kηφισιά

Το ασφαλιστικό σύστημα
Ι

Κύριε διευθυντά
Η ελληνική κοινωνία συνταράσσεται εισέτι μία φορά για το  ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό ζήτημα. Η αναταραχή είναι τόσο σφοδρή και θυμίζει την αντίστοιχη προ 16 ετών. Eνα από τα αποτελέσματα του δηλητηρίου με το οποίο μπόλιασε την ελληνική κοινωνία η ένοχη Γενιά του Πολυτεχνείου είναι και η επαπειλούμενη κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος.

Μια σοβαρή ποιοτική διαφορά των σημερινών κινητοποιήσεων από τις προηγούμενες είναι ότι η κοινωνία έχει πλέον αντιληφθεί τη σοβαρότητα της καταστάσεως και ουδείς αρνείται να αναλάβει μέρος του κόστους. Απλώς η κάθε κοινωνική τάξη ζητεί να μην αναλάβει δυσβάστακτο βάρος. Οφείλουμε όλοι να αντιληφθούμε ότι το δωρεάν γεύμα τελείωσε. Η τρόικα το πρώτο μέτρο που ζήτησε ήταν να καταργηθούν οι φόροι υπέρ τρίτων, πράγμα που εισήγαγε στην Ελλάδα για πρώτη φορά την αντίληψη ότι ουδείς έχει δικαίωμα να θέτει χείρα εντός της τσέπης του άλλου και ότι η κάθε κοινωνική τάξη και το κάθε άτομο οφείλουν να μεριμνούν μόνοι τους για το συνταξιοδοτικό τους μέλλον. Οι αγρότες π.χ. έχουν δικαίωμα να ζητούν υποστήριξη στα πλαίσια της ευρωπαϊκής νομιμότητος για μείωση του κόστους παραγωγής, πλην όμως δεν δικαιούνται να απαιτούν από την κοινωνία μέσω του προϋπολογισμού να συντηρεί το ασφαλιστικό τους ταμείο, ούτε να απαλλάσσονται από την καταβολή κάποιου φόρου. Το ίδιο ισχύει και για τους ελευθεροεπαγγελματίες, οι οποίοι πρέπει στο εξής να συνηθίσουν στην ιδέα ότι οι ασφαλιστικές εισφορές τους θα είναι σε συνάρτηση με το εισόδημα, προκειμένου να τύχουν στο μέλλον αξιοπρεπούς συντάξεως. Oσον αφορά τους ήδη συνταξιούχους (του γράφοντος συμπεριλαμβανομένου), η άποψη ότι οι συντάξεις έχουν ήδη μειωθεί πολύ δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική, δεδομένου ότι κάποιες επιπλέον περικοπές είναι απαραίτητες για την ισορροπία του συστήματος. Οτιδήποτε άλλο θα σημάνει κοινωνική αδικία, κατακερματισμό της κοινωνίας και πολιτικό τυχοδιωκτισμό εκ μέρους της κυβερνώσας Αριστεράς.

Ιωαννης Ξηρος – Ταξίαρχος ε.α., μέλος της Δράσης

ΙΙ

Kύριε διευθυντά
Διαβάζω στο άρθρο 16 παρ. 4 του νέου ασφαλιστικού νομοσχεδίου ότι όσοι μικροσυνταξιούχοι του IKA κ.λπ. Tαμείων υποχρεώθηκαν από την πολιτεία να ασφαλισθούν στον OAEE προκειμένου να ασκήσουν ελεύθερο επάγγελμα και συμπλήρωσαν το 67ο έτος της ηλικίας τους το B΄ εξάμηνο του 2015 δεν θα πάρουν τη σύνταξη που τους αναλογεί από τον OAEE παρ’ όλο που έχουν 32, 33, 34 χρόνια ασφαλισμένοι στον OAEE; O νέος νόμος που μάλλον θα ψηφιστεί τον Mάρτιο 2016, κάνει βουτιά στο παρελθόν (αναδρομικότητα) αρπάζει ασφαλισμένους τους σύρει στον νέο νόμο, προβλέποντας μια «προσαύξηση» της μικροσύνταξής τους κατόπιν και υπουργικής αποφάσεως και αναλογιστικής μελέτης. Eπειδή νομίζουμε ότι αυτή η αναδρομικότητα και αδικία για ασφαλισμένους άνω των 67 ετών και με ασφάλιση στον OAEE άνω των 31 ετών θα καταπέσει στα δικαστήρια, παρακαλούμε τον κ. υπουργό και υφυπουργό (κ. Kατρούγκαλο και κ. Πετρόπουλο) να άρουν αυτήν την αδικία και αναδρομικότητα.

Xρηστος A. Zαβος

Οι παθογένειες του αγροτικού τομέα

Κύριε διευθυντά
Επανειλημμένα έχω εκφράσει την αγωνία μου για την ανάγκη άμεσης ανασυγκρότησης της ελληνικής παραγωγικής μηχανής για να υπάρξει ελπίδα επιτυχούς εξόδου από το εφιαλτικό τούνελ της οικονομικής αβεβαιότητας. Εψαξα να βρω σχετικά προγράμματα στους ιστότοπους των διαφόρων υπουργείων. Με τη συγκυρία των αγροτικών κινητοποιήσεων, βρήκα το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020 στον ιστότοπο του υπ. Παραγωγικής Ανασυγκρότησης και Περιβάλλοντος (http://news.in.gr/economy/article/?aid=1500038499), το οποίο θα έχει 4,7 δισ. ευρώ ευρωπαϊκή συμμετοχή!

Ενας ατέλειωτος βερμπαλισμός και επαναλαμβανόμενες διαπιστώσεις. Π.χ., διαπιστώνουν ότι το 97% των αγροτών στερούνται κατάρτισης, ευρισκόμενοι στις 3 τελευταίες θέσεις των χωρών της Ε.Ε. μαζί με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Οτι το 85% των αγροτών κάτω των 35 ετών επίσης στερούνται κατάρτισης, ενώ στην Ιταλία το αντίστοιχο ποσοστό είναι μηδέν. Οτι λείπουν τα θεσμικά εργαλεία για την ορθολογική διαχείριση της ελληνικής γεωργίας (μητρώο αγροτών, ενιαίο μητρώο εμπόρων αγροτικών προϊόντων, γεωργικό κτηματολόγιο, δασικοί χάρτες κλπ., κλπ.). Οτι ελλείπουν οι εθνικές προτεραιότητες και μια ενιαία στρατηγική για την έρευνα, την τεχνολογία, την ανάπτυξη και την καινοτομία σε σχέση με τις ανάγκες της κοινωνίας και της οικονομίας. Οτι το κόστος παραγωγής είναι υψηλό με αποτέλεσμα τη μειωμένη ανταγωνιστικότητα των ελληνικών αγροτικών προϊόντων. Oτι ελλείπει το επιχειρηματικό πνεύμα στην ελληνική ερευνητική κοινότητα. Οτι, ότι, ότι! Διαπιστώσεις που δυστυχώς γίνονται συνεχώς τις τελευταίες δεκαετίες.

Βρήκα και το αντίστοιχο πρόγραμμα 2007-2013, όπου οι στόχοι ήταν «Ποιότητα, Ανταγωνιστικότητα, Αειφορία»! Υπάρχει έστω ένας Ελληνας που θεωρεί ότι κάποιος από τους παραπάνω στόχους επιτεύχθηκε; Ενδιαφέρθηκε κανείς να εξετάσει γιατί τα τεράστια κονδύλια που σπαταλήθηκαν στις δήθεν επιμορφώσεις αγροτών, δεν βελτίωσαν το επίπεδο κατάρτισής τους; Ηδη βρισκόμαστε στο 2016. Βλέπει κανείς κάποια προσπάθεια να επιλυθεί έστω ένα από τα παραπάνω προβλήματα, που δεν αφήνουν την ελληνική γεωργία να αναπτυχθεί; Σήμερα, οι αγρότες αγωνίζονται για τα μικρο-οικονομικά τους οφέλη, ενώ θα έπρεπε να διαμαρτύρονται για την παντελή εγκατάλειψή τους από την πολιτεία, και να απαιτούν τα αυτονόητα.

Μερικά από αυτά είναι (α) η επιστημονική καθοδήγηση (οι γεωτεχνικοί επιστήμονες έχουν μετατραπεί σε διεκπεραιωτές κοινοτικών επιδοτήσεων), (β) ο εθνικός παραγωγικός σχεδιασμός και η ολοκλήρωση του αγροτικού κτηματολογίου, (γ) η ουσιαστική επιμόρφωσή τους στην πράξη, (δ) η παροχή κινήτρων για δημιουργία «υγιών» ομάδων παραγωγών, (ε) ο περιορισμός των κοινοτικών ενισχύσεων στους κατά κύριο επάγγελμα παραγωγούς. Αυτά, μεταξύ άλλων, αποτελούν προαπαιτούμενα ανάπτυξης και αύξησης του εισοδήματός τους.

Καλλιοπη Α. Ρουμπελακη-Αγγελακη, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Κρήτης

Για τον Ουμπέρτο Eκο

Κύριε διευθυντά
Διαβάζω ανελλιπώς τη στήλη του κ. Στέφανου Κασιμάτη στην εφημερίδα σας και πραγματικά την απολαμβάνω. Στην «Καθημερινή» της Τρίτης 8 Μαρτίου ε.έ. εξεπλάγην με το σχόλιο που έγραψε για τον Ουμπέρτο Eκο. «Η πρώτη αρετή ενός έντιμου ανθρώπου είναι η περιφρόνηση για τη θρησκεία, που μας θέλει να φοβόμαστε το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο, τον θάνατο, και να μισούμε τη ζωή».

Λυπούμαι, γιατί κάποιο λάθος έχει καταλάβει ο Ουμπέρτο Eκο και ο κ. Κασιμάτης.

Ούτε η Εκκλησία ούτε τα Ευαγγέλια μιλούν για φόβο θανάτου, απεναντίας μιλούν για τη Χαρά του Παραδείσου «ένθα ουκ έστι πόνος, ου λύπη ου στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος». (Εξόδιος ακολουθία.)

Η αγωνία του ανθρώπου για τον θάνατο προέρχεται από τον έλεγχο της συνειδήσεως, ότι δεν έχουμε πράξει το σωστό: δεν αγαπήσαμε τον συνάνθρωπό μας ή αδικήσαμε κ.λπ. Βεβαίως όσο κι αν αγωνισθούμε στη ζωή μας να ζήσουμε με δικαιοσύνη και αγάπη, δεν είμαστε άξιοι του Παραδείσου. Αλλά είναι η αίσθηση της αναξιότητάς μας και το έλεος του Θεού το οποίον ζητούμε, που μας χαρίζει τη σωτηρία της ψυχής.

Ως προς τη χαρά που λέει ο Ουμπέρτο Eκο, ο Χριστός αυτήν ακριβώς τη χαρά θέλησε να δώσει στους ανθρώπους. Παραθέτω μερικά χωρία από την Καινή Διαθήκη που αναφέρονται στη χαρά.

Α΄ Θεσσαλονικείς 5,17. Πάντοτε χαίρετε, αδιαλείπτως προσεύχεσθε εν παντί ευχαριστείτε. Ματθ. 5,12. Χαίρετε και αγαλλιάσθε ότι ο μισθός υμών πολύς εν τοις ουρανοίς. Φιλιππησίους 4,4. Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε.

Χριστινα Θ. Λαναρα

Oι πρόσφυγες

Kύριε διευθυντά
Hταλαιπωρία τόσων ψυχών στα σύνορα μπορεί γρήγορα να λήξει με μία και μόνη προϋπόθεση: αν οι χώρες της E.E. συμφωνήσουν και δηλώσουν ότι δέχονται να περιθάλψουν ορισμένο αριθμό προσφύγων.

Tότε θα πρέπει ταχύτατα να μεταφερθούν οι πρόσφυγες στις αντίστοιχες χώρες. Για να γίνει αυτό αποτελεσματικά, η μεταφορά θα πρέπει να διεξαχθεί αεροπορικώς κατευθείαν στις χώρες προορισμού.

Tο κόστος αυτής της επιχείρησης θεωρώ ότι δεν υπερβαίνει τις δυνατότητες της E.E., αν ληφθεί υπ’ όψιν ότι τα προβλεπόμενα ήδη κονδύλια για hotspots, κ.λπ. θα μειωθούν και, πάντως, θα είναι πολύ λιγότερα από τις παράλογες απαιτήσεις της Tουρκίας. Πιστεύω ότι όλες οι αεροπορικές εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων των τσάρτερ και των εμπορικών μεταφορών, θα δεχθούν τα έσοδα που θα προκύψουν.

Tζω Pομερτς