ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Ο Κωνσταντίνος και η γερμανοφιλία

grammata-anagnwstwn--15

Κύριε διευθυντά
Με επιστολή της στην «Κ» (10/11/2018) η κ. Αθηνά Κακούρη αναφέρεται στην περίοδο του εθνικού διχασμού και στην ανύπαρκτη, κατ’ αυτήν, φιλογερμανική πολιτική του βασιλιά Κωνσταντίνου, λόγω του γάμου του με την αδελφή του Κάιζερ, Σοφία.

Παραθέτει λοιπόν σειρά μαρτυριών Αγγλων, Γάλλων και Ρώσων πολιτικών και ιστορικών για να αποδείξει ότι η αποδιδόμενη στον Κωνσταντίνο γερμανοφιλία ήταν «μια μπαρούφα δηλητηριώδης και δολία», που χρησιμοποιούμε χρόνια τώρα μόνον εμείς οι Ελληνες. Ακόμα και ελάχιστα στοιχεία από τα μυστικά αρχεία της Βιέννης, τα δημοσιευμένα από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου της Βιέννης Πολυχρόνη Ενεπεκίδη («Η δόξα και ο διχασμός» 1962), ανατρέπουν τους ισχυρισμούς της κ. Κακούρη:

• Κατά τον Αυστριακό πρεσβευτή στην Αθήνα Σίλασσυ, στον γερμανόφρονα κύκλο που επηρέαζε τον Κωνσταντίνο ανήκαν οι Δούσμανης, Μεταξάς, Στρέιτ, Θεοτόκης (σ. 255), κυρίως όμως η Σοφία, «ήτις και ως βασίλισσα της Ελλάδος παρέμεινε πάντοτε Πρωσσίς πριγκίπισσα που διηυκόλυνε συχνά την εργασίαν μας» (σελ. 366).

• Τον Νοέμβριο του 1915, «ο Ελλην βασιλεύς ετηλεγράφησε προς τον στρατηγόν Φαλκενχάιν ότι είναι έτοιμος να συγκατατεθεί εις την καταδίωξην των Σέρβων και των στρατευμάτων της Αντάντ επί ελληνικού εδάφους, εάν η Γερμανία παράσχει την εγγύησιν ότι οι Βούλγαροι δεν θα εισέλθουν εις το ελληνικόν έδαφος – αξίωσις η οποία φυσικά δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί» (σ. 350).

Το 1916 παραδίδεται στους Γερμανούς το οχυρό του Ρούπελ και το Δ΄ Σώμα Στρατού, που μεταφέρεται στο Γκαίρλιτς, επειδή κατά την κ. Κακούρη η ελληνική φρουρά προτίμησε τους Γερμανούς αντί «να παραδοθεί στον Σαράιγ με κίνδυνο να σταλεί να πολεμήσει εναντίον της Ελλάδος [δηλαδή κατά των Γερμανοβουλγάρων στο πλευρό της Αντάντ]» (Ξιφίρ Φαλέρ σ. 475). Ταυτοχρόνως οι Βούλγαροι καταλαμβάνουν αμαχητί την Ανατολική Μακεδονία και επιδίδονται στον εκβουλγαρισμό της.

Τα γεγονότα αυτά αποτελούν, κατά τον, κάθε άλλο παρά αντιβασιλικό Σπ. Μαρκεζίνη μελανή σελίδα της νεότερης ελληνικής ιστορίας διότι «η ελληνική κυβέρνησις απεδέχθη κατάληψιν ελληνικού εδάφους υπό των Βουλγάρων και απετέλει κωμωδίαν ο αγών της διατηρήσεως αυτής της ψιλώ ονόματι ουδετερότητος, πράγματι δε διαλύσεως και εξευτελισμού του ελληνικού κράτους» (Ιστορία τ. Δ΄ σ. 128).

Γεωργιος Καλογιαννης, Διδάκτωρ Νεοελληνικής, Φιλολογίας