ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Επιστημοσύνη μαζί με ανθρωπιά

Επιστημοσύνη μαζί με ανθρωπιά

Κύριε διευθυντά
Εδώ και δυόμισι μήνες μπήκε στα σπίτια μας και έγινε μέλος της οικογενείας μας και προσωπικός μας φίλος και σύμβουλος υγείας. Ο καθηγητής Σωτήρης Τσιόδρας μας αποχαιρέτισε, τουλάχιστον προσωρινά (και ελπίζουμε για το «ουδέν μονιμώτερον»…), μ’ ένα λόγο που αξίζει να προσεχθεί από όλους τους σημερινούς Ελληνες, για πολλούς λόγους:

Για το ύφος του: απλό, χωρίς φτιασίδια, χωρίς ρητορικά σχήματα, χωρίς έπαρση, στόμφο ή κομπασμό, χωρίς το κόμπλεξ της παρατεταμένης δημοσιότητος, με το σθένος και την ταπείνωση να λέει ότι «δεν ξέρουμε».

Για το περιεχόμενό του: ουσία τεκμηριωμένη, με γραπτά στοιχεία, χωρίς αερολογίες και μεγαλόστομες υποσχέσεις.

Για την ανθρωπιά του: είναι ο άνθρωπος που βούρκωνε, που κόμπιαζε από συγκίνηση, που ζούσε το πρόβλημα που είχε να αντιμετωπίσει, κρύβοντας συγχρόνως την πίκρα που τον πότιζαν ασυλλόγιστα πολλοί «άνθρωποι», από όλο το πολιτικό και θρησκευτικό φάσμα.

Σ’ όλο αυτό το διάστημα εισέπραξε «αντί του μάννα χολήν»: δυσπιστία, ειρωνείες, ύβρεις, λάσπη, εμπαθή σχόλια και κακοήθειες, σε γνήσιο «ρωμέικο» στυλ. Μεταχείριση καθόλου άγνωστη σε όσους κατά καιρούς ανέλαβαν με ανιδιοτέλεια να υπηρετήσουν την πατρίδα τους σε διάφορες θέσεις.

Ντρεπόμαστε να τον κοιτάξουμε στα μάτια. Ισως δεν τον αξίζαμε. Στην τελευταία του ενημέρωση, αφού μας ζήτησε συγγνώμη, μας είπε ως μόνη του υπεράσπιση ότι αν δεν είχαμε πάρει τα μέτρα που πήραμε θα είχαμε πάνω από 13.000 νεκρούς.  Δεν πρόσθεσε, δεν άφησε πουθενά να εννοηθεί «…ευτυχώς που είχατε εμάς». Είναι Ανθρωπος και Επιστήμονας.

Κύριε Τσιόδρα, σου ζητούμε συγγνώμη για την αχαριστία μας και για την πίκρα που σε ποτίσαμε. Ας το πούμε εμείς: «Ευτυχώς που είχαμε εσένα». Δόξα τω Θεώ. Σε ευχαριστούμε.

Αντωνης Παπαγιαννης, Ιατρός, Θεσσαλονίκη