ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Απέπλευσε το ερευνητικό «Ορούτς Ρέις»

oruc-reis-turkey

Μία εβδομάδα μετά την εξαγγελία Τσαβούσογλου πως ένα τέταρτο τουρκικό πλοίο, το «Ορούτς Ρέις», θα κατευθυνθεί προς την Κύπρο, η «απειλή» γίνεται πράξη. Χθες, το ερευνητικό σκάφος απέπλευσε από το λιμάνι της Κωνσταντινούπολης και με την ταχύτητα που είχε αναπτύξει, μέχρι το βράδυ θα είχε βγει στο Αιγαίο, με κατεύθυνση το νότιο τμήμα της Τουρκίας, πιθανότατα το λιμάνι της Σελεύκειας. Αν επιβεβαιωθεί ο προορισμός, πρόκειται για μια θέση που δείχνει πως το ερευνητικό πλοίο θα είναι σε «ετοιμότητα», καθώς βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από την Κύπρο. Την ίδια ώρα, το αδελφό πλοίο του «Ορούτς Ρέις», το «Μπαρμπαρός», βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Κύπρου και διεξάγει έρευνες, ενώ το «καρέ» της τουρκικής παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο συμπληρώνουν το «Γιαβούζ» στα ανατολικά, ανοιχτά της Καρπασίας, και το «Φατίχ» στα δυτικά.

Η πιθανότητα να «περικυκλώσει» η Τουρκία την Κύπρο με τέσσερα πλοία ήταν γνωστή εδώ και καιρό στην Αθήνα, η οποία παρακολουθεί στενά τις κινήσεις της Αγκυρας, με τις βασικές τάσεις να είναι δύο:

Η πρώτη τάση θεωρεί πως ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απλά «ανιχνεύει» τα όρια της Αθήνας και της Λευκωσίας και βλέπει μέχρι «πού μπορεί να πάει». Η συγκεκριμένη θεώρηση, όπως γίνεται κατανοητό, αποκλείει, τουλάχιστον στην παρούσα φάση, ένα θερμό επεισόδιο ή οποιαδήποτε κίνηση που θα ξεπεράσει τις κόκκινες γραμμές και θα εκτροχιάσει τις σχέσεις των δύο πλευρών του Αιγαίου και κατ’ επέκταση τους ευρωτουρκικούς και αμερικανοτουρκικούς διαύλους επικοινωνίας.

Η άλλη θεώρηση βλέπει μια διαρκή κλιμάκωση, που κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει πού θα οδηγήσει. Η τετράδα τουρκικών πλοίων πέριξ της Κύπρου, η ρητορική Ερντογάν και η επανεμφάνιση της τουρκικής κινητικότητας στο Αιγαίο –μόνο χθες είχαμε 55 παραβιάσεις του εναέριου χώρου και 19 εικονικές αερομαχίες– διαμορφώνουν ένα ανησυχητικό παζλ, σύμφωνα με τη συγκεκριμένη οπτική. Οι υποστηρικτές της άποψης αυτής προσθέτουν πως ο πρόεδρος της Τουρκίας δεν έχει να χάσει τίποτα από την επιδείνωση των σχέσεών του με τη Δύση, αντιθέτως μπορεί να κερδίσει κάτι παραπάνω από τον τελικό –κατά τα φαινόμενα– στόχο του, που δεν είναι άλλος από το να καθίσει σε ένα τραπέζι διαπραγματεύσεων με Ουάσιγκτον και Βρυξέλλες ως συνομιλητής.