ΠΟΛΙΤΙΚΗ

«Χαλαρή» η προσέγγιση μέσω των διαφημίσεων

Ως η πλέον υποτονική, έως και αδιάφορη, χαρακτηρίζεται η προεκλογική περίοδος από επικοινωνιακής απόψεως, καθώς όπως συνομολογούν όλοι οι ειδικοί της διαφήμισης τα κόμματα εξουσίας επέλεξαν μια «χαλαρή» προσέγγιση των πολιτών. O τηλεοπτικός χρόνος ήταν δωρεάν και εξαρχής κατανεμημένος με βάση τη διακομματική συμφωνία, επομένως δεν παρατηρήθηκε ούτε η συνήθης «φιλοκυβερνητική καταιγίδα» ούτε δημιουργήθηκαν προβλήματα ως προς την προτεραιότητα προβολής των διαφημίσεων.

Το ΠΑΣΟΚ στήριξε στην πρώτη φάση της διαφημιστικής του προσέγγισης την εκστρατεία του σε μια μεταμοντέρνα, υπεραισιόδοξη και γενικόλογη καμπάνια, με πρωταγωνιστή τον Γ. Παπανδρέου. Από την καμπάνια απουσίαζε κάθε αναφορά στην κυβερνητική θητεία που έληξε και παρουσιαζόταν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ να «κοιτάζει γύρω του» και να βλέπει χαρούμενα πρόσωπα, έτοιμα να δημιουργήσουν. Κατά τους επικριτές, αυτή η προσέγγιση ήταν υπεραισιόδοξη, καθώς «δεν έβλεπε» κανένα πρόβλημα στην κοινωνία και ως εκ τούτου έδινε την αίσθηση ενός πολιτικού, που δεν έχει επίγνωση της πραγματικότητας και των προβλημάτων. Στην καμπάνια αυτή το σήμα του ΠΑΣΟΚ είχε αρκετές αισθητικές παραλλαγές. Στη δεύτερη φάση της καμπάνιας υπήρξαν προγραμματικές αναφορές σε επιμέρους τομείς κυβερνητικής πολιτικής, ενώ υπήρξαν και αναφορές, έστω μικρές, στην κυβερνητική θητεία και στον κ. Σημίτη. H τρίτη και τελευταία είχε τη σφραγίδα του κ. Λαλιώτη, καθώς η προσέγγιση ήταν «κλασικό ΠΑΣΟΚ». Διλήμματα, λέξεις-κλειδιά, το σήμα του κόμματος καθαρό, καμία αμφιβολία για τη στόχευση, που ήταν η συσπείρωση. Κατά τους επικριτές ήταν μια αναχρονιστική διαφήμιση που μετέδιδε άγχος και απαισιοδοξία λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές.

Τα προγράμματα

Η Νέα Δημοκρατία ξεκίνησε την εκστρατεία της με εικόνες από τα ωραιότερα μέρη της Ελλάδος, με κεντρικό μήνυμα ότι «ο τόπος που αγαπήσαμε χρειάζεται όραμα». Κατά τους επικριτές, αυτή η καμπάνια έμοιαζε με διαφημίσεις… του EOT και δεν εξέπεμπε πολιτικό μήνυμα. H δεύτερη φάση ήταν σαφώς επιτυχής. Με κεντρικό σύνθημα «ο τόπος χρειάζεται πολιτική αλλαγή» και επιμέρους αναφορές σε προγράμματα, εξέπεμπε συγκεκριμένο μήνυμα. H Ρηγίλλης έκλεισε την καμπάνια της με την αξιοποίηση του προσώπου του κ. K. Καραμανλή. Μια πολύ καλή αισθητική προσέγγιση, γρήγορους ρυθμούς, δυνατή μουσική. H Ν.Δ. σε καμία περίπτωση δεν προέβη είτε σε αρνητική διαφήμιση είτε σε επίκληση της κυβερνητικής θητείας του κ. Σημίτη, μεταδίδοντας έτσι μια «σιγουριά» για τη νίκη και μια πολιτική μετριοπάθεια.

Η καμπάνια του KKE είχε πλάνα από συγκρούσεις πολιτών με αστυνομικούς, διαδηλώσεις, κοινωνικά προβλήματα, ροκ μουσική υπόκρουση και στο τέλος το μήνυμα «όχι στο δικομματισμό, ούτε σε όσους στηρίζουν νεοφιλελεύθερες πολιτικές» αλλά και το έξυπνο «έχουμε αγώνα αύριο». O ΣΥομολογουμένως εξέπληξε με την εικόνα των γυμνών ανθρώπων μπλεγμένων σε ένα σύνολο που παρέπεμπε στο σχήμα του εγκεφάλου, με σύνθημα ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό. Κατά τους επικριτές ήταν ολίγον τι «σκληρή». Γρήγορα η καμπάνια μετεβλήθη με τη μουσική από γνωστά ροκ τραγούδια και την εικόνα κριτική για τα πεπραγμένα. Παράλληλα έξυπνες θεματικές ενότητες, με την Αριστερά να προβάλλεται ως η απάντηση. Το ΔΗΚΚΙ, τέλος, απευθύνθηκε ευθέως στο συναίσθημα. Με τον κ. Δ. Τσοβόλα μόνο πρωταγωνιστή, να ζητεί την ψήφο «επειδή αυτός δεν άλλαξε» και επειδή η ψήφος στο ΔΗΚΚΙ είναι «ψήφος ψυχής». Στόχος σαφής και μόνος, να «θυμίσει» στους απογοητευμένους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ ότι έχουν εναλλακτική λύση.