ΠΟΛΙΤΙΚΗ

H Ελλάδα έκανε τη σωστή επιλογή

H νίκη του κεντροδεξιού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές της περασμένης Κυριακής συνιστά θετική έκβαση για δυο λόγους. Αφενός διότι η πολιτική αλλαγή είναι ένδειξη υγείας σε μια χώρα, στην οποία το σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ κατείχε την εξουσία επί 22 χρόνια, με εξαίρεση τρία χρόνια διακοπής. Αφετέρου διότι η νίκη της Νέας Δημοκρατίας με διαφορά πέντε ποσοστιαίων μονάδων από το ΠΑΣΟΚ συνιστά προσωπικό θρίαμβο του Κώστα Καραμανλή. O ηλικίας 48 ετών ηγέτης της Ν.Δ., ο οποίος δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί και δεν κατείχε ποτέ κυβερνητική θέση, θα χρειαστεί όλο το κύρος και την πυγμή που διαθέτει, για να ανταποκριθεί στις προκλήσεις, δηλαδή να αποκαταστήσει τη φορολογική πειθαρχία, να διεκπεραιώσει την ειρηνευτική διαδικασία στην Κύπρο και να οργανώσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες ώς το καλοκαίρι.

Τα εύσημα για τη μετατροπή της Ελλάδας σε «φυσιολογική» ευρωπαϊκή χώρα, για το συναινετικό κλίμα έναντι της οικονομίας της αγοράς και τις καλές σχέσεις με τους γείτονες, πρωτίστως την Τουρκία, δικαίως αποδίδονται στον Κώστα Σημίτη. Ωστόσο, ο κ. Καραμανλής συνέβαλε αποφασιστικά στην προσπάθεια. Ανέλαβε το κόμμα του -του οποίου η πλέον πρόσφατη παραμονή στην εξουσία είχε αξιοσημείωτο στοιχείο τη στενόμυαλη άρνηση της αναγνώρισης της γειτονικής ΠΓΔΜ με το όνομα «Μακεδονία» και το ευθυγράμμισε με την προσεχτική γραμμή Σημίτη – Παπανδρέου υπέρ της συμφιλίωσης με την Τουρκία. Στο εσωτερικό μέτωπο, μετατόπισε τη Ν.Δ. προς τον κεντρώο χώρο, στερώντας κάθε αξιοπιστία από τα επιχειρήματα του ΠΑΣΟΚ περί «παλαιάς Δεξιάς». Κεφαλαιοποίησε τη δυσαρέσκεια των αγροτών λόγω της μείωσης των επιδοτήσεων, καθώς και την ανεργία κυρίως στο μεταποιητικό τομέα, μετά την απόφαση πολλών επιχειρήσεων να μεταφέρουν την παραγωγή σε χώρες των Βαλκανίων, λόγω χαμηλού κόστους. Ανέδειξε, τέλος, την εκτεταμένη διαφθορά σε βασική κατηγορία εις βάρος του ΠΑΣΟΚ, του οποίου πολλοί αξιωματούχοι είχαν με την πάροδο των χρόνων ταυτίσει τα συμφέροντα του Δημοσίου με τα δικά τους, ιδιωτικά συμφέροντα.

Ο κ. Καραμανλής προσδοκά σε ταχύτατη μετάβαση εξουσίας, όπως αποδεικνύει ο άμεσος σχηματισμός και η ορκωμοσία της κυβέρνησής του. Ομως, η ροπή των Ελλήνων υπουργών να στηρίζονται σε διορισθέντες ημέτερους και όχι σε μόνιμους δημόσιους λειτουργούς ενδέχεται να δημιουργήσει καθυστερήσεις στην άσκηση της εξουσίας. H καθυστέρηση, ωστόσο, είναι μια πολυτέλεια ανέφικτη για την Ελλάδα σε δυο συγκεκριμένους τομείς. Στην Κύπρο, Ελληνες και Τούρκοι διαπραγματευτές δεν έχουν μέχρι στιγμής αφήσει να διαφανεί ότι είναι σε θέση να καταλήξουν σε συμφωνία από μόνοι τους. Ως εκ τούτου ο OHE έχει ζητήσει από την Ελλάδα και από την Τουρκία να είναι έτοιμες να αρχίσουν συνομιλίες προς άρση του αδιεξόδου. Σύμφωνα με το «σφιχτό» χρονοδιάγραμμα του OHE αυτές έχουν οριστεί στις 22 Μαρτίου. Πέραν του Κυπριακού, τα μάτια του κόσμου ολόκληρου είναι στραμμένα στην Αθήνα, περιμένοντας την αποπεράτωση της κολοσσιαίας υποδομής των Ολυμπιακών Αγώνων εντός πενταμήνου.

Μετά το τέλος της Ολυμπιάδας, ο κ. Καραμανλής θα αναλάβει το άχαρο καθήκον της επιβολής φορολογικής πειθαρχίας στην Ελλάδα. Ομως, η χώρα έχει ανταπεξέλθει επιτυχώς στο παρελθόν και σε άλλες μεγάλες προκλήσεις, όπως η ένταξη στο ευρώ. H Ελλάδα έχει αποδείξει ότι, όταν επιδιώκει το φυσιολογικό, είναι ικανή για προσπάθειες αφύσικα μεγάλες.